در میان ایدههایی که در نشست D۱۱ در کالیفرنیا مطرح شد، میتوان به تاتوهای الکترونیکی و قرصهای تایید صلاحیت بلعیدنی اشاره کرد.
تاتوهای جدید توسط شرکت مهندسی MC۱۰ واقع در منچستر طراحی شده و حاوی مدارهای الکترونیکی قابل انعطاف است که توسط تمبر پلاستیکی به پوست کاربر متصل میشود.
این تاتوها که Biostamps نام دارند، در اصل، برای کمک به تیم پزشکی در اندازهگیری سلامتی بیمارانشان از راه دور یا بدون نیاز به سیستمهای گران طراحی شده است.
هماکنون موتورولا مدعی است این مدارها که شامل آنتنها و حسگرهای تعبیهشده هستند، میتوانند برای کار با تلفنهای همراه و تبلتها سازگار شوند.
ابزار تلفن همراه سپس برای تایید هویت مالک و مرتبطکردن آنتنها با حسابهای کاربری وی به صورت خودکار به کار میروند.
این امر مانع از دسترسی سارقان و دیگر افراد به تلفن یا برنامههای منفرد بر روی این ابزار، در صورت به سرقت رفتن یا گمشدن، میشود.
دیگر ایده مطرحشده در نشست مزبور توسط دنیس وودساید و رجینا دوگان، نایبرئیس ارشد محصولات و فناوری پیشرفته موتورولا، یک قرص بلعیدنی بود.
این قرص کل بدن را قادر میسازد به عنوان یک رمز تصدیق پسورد عمل کند.
سازمان غذا و داروی امریکا پیشتر این قرص موسوم به «سلامتی دیجیتال Proteus» را تایید کرده است.
تاتو و قرص بلعیدنی از بدن کاربر برای مخابره پسوردها استفاده میکنند و موتورولا مدعی است در نظر دارد نسل جدیدی از گوشیهای هوشمند را روانه بازار کند که با این فناوریها سازگار میشوند.
به گفته دورگان، کاربران معمولی لازم است که روزانه ۳۹ بار ساین آن شود و در هر بار ۲.۳ ثانیه طول میکشد که این کار را انجام دهند، البته این امر مشروط به به یادآوردن پسورد است. قرص و تاتوی جدید با هدف جلوگیری از اتلاف این ثانیههای ارزشمند طراحی شدهاند.
تاتوی طراحیشده شامل حسگرهای تلفن همراه، ECG و ال ای دی کوچک به همراه آنتن وایرلس است.
قرصهای جدید نیز حاوی تراشهای کوچک مجهز به یک سوئیچ و نوعی باتری هستند. پس از بلعیدن آنها، اسیدهای معده به عنوان الکترولیتهایی عمل کرده که باتری را نیرودهی کرده و این سوئیچ را به طور متناوب روشن و خاموش میکنند.