هر روز مطالبی زیبا و جالب از تکنولوژی

پیش از این درباره شناخت انواع کابل ها و همچنین شیوه راه اندازی یک سیستم سینمای خانگی با شما صحبت کرده ایم. اما اکنون نوبت به این رسیده تا ببینیم برای استفاده از آن به چه نوع کابلی نیاز داریم؟ 

حتما شما هم هنگام خرید کابل های سیستم صوتی و تصویری خانگی، یا کنسول بازی تان، با قیمت های متنوع و گاه سرسام آوری در بازار روبرو شده اید. اما آیا واقعا کابل های گران تر و با کیفیت تر سیگنال های دیجیتال بهتری را هم برای تان فراهم خواهند کرد؟ جواب دقیق به این سوال ممکن است شما را شگفت زده کند. 

در ادامه مطلب با نارنجی همراه باشید تا ببینیم پاسخ چیست.

شاید کابل ها بخش غیرجذاب کامپیوتر و تجهیزات خانگی به نظر برسند. آنها را وصل می کنید، کار می کنند. و داستان تمام می شود. درست است؟ دوباره، شاید جزئیات شما را شگفت زده کند. برای اینکه چگونگی کار کابل ها را بهتر درک کنیم، ابتدا باید به فیزیک و دانش شیوه ارسال سیگنال ها نگاهی بیندازیم و شاهکارهای مهندسی که برای ایجاد صدا و تصویر انجام می شوند را مرور کنیم. 

پس از آن تمام چیزی که لازم است برای یافتن کابل مناسب جهت سیستم سرگرمی خانگی تان انجام دهید، کمی تفکر منطقی و به کار بستن این دانش گیکی است که به دست آورده اید. در اینجا مجموعه ای از مفیدترین (و جذاب ترین) اطلاعات درباره کابل ها و سیگنال های دیجیتال را گرد هم جمع آورده ایم.

کابل ها، هزینه ها و بازاریابی

هنگامی به این زنجیره طولانی نگاه می کنیم تا محصولات به دست ما برسد، گاهی واقعا گیج کننده است و نمی توان همه چیز را همان کارخانه بدانیم. قیمت تمام شده کابل، شامل کانکتور و اتصالات، پوشش های محافظتی، تمامی بخش ها و کارگران به شکل جالبی بسیار کم است و این میزان حتی برای محصولات بسیار با کیفیت هم پایین است. 

اما مسیری که محصولات برای رسیدن به شما می گذرانند یکسان و مشابه نیست، و البته بخش اصلی قیمت محصول را هم همین مسیر در بر می گیرد. این می تواند شامل بسته بندی، ارسال، تبلیغات و بازاریابی باشد. و همچنین هزینه های اضافه ای چون پرداخت حقوق کارکنان، مالیات ها و سهم خرده فروشانی که آخرین حلقه زنجیره تولید و توزیع هستند.

به همین دلیل قیمت کابل ها بسیار فریبنده و گیج کننده است. لذا ممکن است خریداران تمایل به افتراق میان محصولات با توجه به قیمت آنها داشته باشند و خواهان پرداخت هزینه بیشتر برای محصولاتی باشند که احساس می کنند بهتر هستند. و موضوع می تواند این گونه باشد که قیمت بیشتر ممکن است هم برای کابل های با کیفیت بهتر پرداخت شود و هم می تواند برای کابل هایی پرداخت شود که به عنوان جنس با کیفیت تر تبلیغ می شوند. 

«احساس» در اینجا کلمه بسیار مهمی است. بسته بندی و بازاریابی تا حد بسیار زیادی بر مصرف کنندگان تاثیر گذارده و در آنها نسبت به نام برند یا کالای خاصی را که تحت نام آن برند فروخته می شود، احساس کشش خاصی ایجاد می کنند.

خب، این موضوعات هنگام نگاه گیکی به خرید کابل چه معنایی پیدا می کنند؟ خریدار متوجه است که قیمت بالا همیشه به معنی کیفیت بالا نیست. بسته بندی زیبا و چشم نواز، و شعارهایی چون سوکت های با روکش طلا ممکن است به شما این احساس را بدهد که با یک محصول عالی و با کیفیت روبرو هستید. اما در واقعیت شاید شما تنها در حال پرداخت هزینه های بالاتر خرده فروشی و بازاریابی هوشمندانه، در کنار حیله گری ها و بازی با کلمات هستید. 

خب، ما چه چیزهایی باید درباره کابل ها بیاموزیم تا در دام چنین خریدهای اشتباهی گرفتار نشویم؟ اجازه دهید نگاهی به برخی موضوعات جالب و دانش چگونگی کارکرد کابل ها داشته باشیم تا بهتر بتوانیم درباره خرید کابل های گرانقیمت تصمیم گیری کنیم.

اطلاعات چگونه از طریق کابل ها ارسال می شوند

کابل هایی که به دستگاه پخش بلو-ری، یا کنسول بازی، یا مانیتور کامپیوتر شما متصل هستند، با کابل های برقی که تمامی وسایل الکتریکی خانه را به پریزهای برق متصل می کنند، تفاوت چندانی ندارند. در واقع نوع خاصی از الکتریسیته وجود ندارد که قرار باشد از درون این کابل ها عبور کند؛ الکترون، الکترون است. آنها تنها برای اهداف متفاوتی تولید شده اند: انتقال داده ها به جای انتقال نیرو برای دستگاه.

شاید در دروس فیزیک نمودار اتم ها را با شکل های توپ مانند دیده باشید که الکترون ها به دور هسته اتم می چرخند. به دلیل همین شکل آموزش، بسیاری از مردم فکر می کنند که الکترون ها به شکل ذرات هستند. در حالی که در برخی شبیه سازی ها این موضوع صحیح به نظر می رسد، علم دریافته که بسیاری از ذرات شبیه به فوتون (نور) هستند و الکترون ها (الکتریسیته) خصوصیاتی دوگانه همانند ذرات (پاکت های انرژی با اندازه و شکل یکسان) و همچنین همانند امواج (تداخل الگوها - به روی هم افتادن امواج آب در دریاچه بیندیشید) از خود نشان می دهند. این خاصیت با نام همزادی موج-ذره شناخته می شود و نکته مهم در این میان، آن است که الکتریسیته در کابل ها به صورت موج جابجا می شود.

یکی از خصوصیات امواج این است که دارای فرکانس هستند (تعداد نوسان ها در مدت زمان مشخص). اطلاعات هم با کنترل فرکانس درون کابل ارسال می گردند. به شکل ساده، اطلاعات عکس یا صدا تبدیل به طول موج های مختلفی می شوند و از طریق کابل ها منتقل می شوند. البته این انتقال می تواند به صورت سیگنال آنالوگ باشد یا این که تبدیل به سیگنال دیجیتال شده و منتقل گردد.

تفاوت میان آنالوگ و دیجیتال چیست؟

در تمامی سیستم های آنالوگ، موجی که درون کابل ارسال می شود، چیزی است که باعث تولید صدا و تصویر می شود. بسته به اینکه کیفیت فرکانس مورد استفاده چقدر بالا یا پایین است، اسپیکرها می تواند صدایی با فرکانس بالا یا پایین تولید کنند. 

این دقیقا همانند تلویزیون های آنالوگ است، به جز اینکه سیگنال به طول موج های نوری قرمز، آبی و سبز شکسته می شود تا قابل تشخیص بوده و به جای صدا، تصویر ایجاد شود. در حالی که فرکانس این امواج بسته به اطلاعاتی که انتقال می دهند، تغییر می کند، نوع عمومی موج در کل تغییری نمی کند. که آن را با نام موج سینوسی می شناسیم.

سیگنال های دیجیتال به گونه ای عمل می کنند که شما انتظار دارید توسط کامپیوترها خلق شده باشند. آنها مجموعه ای از کدهای «خاموش» و «روشن» را ارسال می کنند که «باینری» نامیده می شوند. شما ممکن است آنها را با نام صفر و یک ها هم بشناسید، اما ایده همه یکسان است. اطلاعات دیجیتال در این سیگنال های باینری کد شده و توسط دستگاه نهایی که آنها را در انتها دریافت و پخش می کند، رمزگشایی خواهند شد.

همانند عکس ها و صدای آنالوگ، اطلاعات دیجیتال هم هنوز از طریق کابل و به وسیله الکترون ها از نقطه A به نقطه B ارسال می شوند. اگر چه سبک خاموش-و-روشن یا صفر-و-یک ارسال سیگنال داده های دیجیتال، شکل و نتیجه ای مانند امواج سینوسی که برای ارسال سیگنال های آنالوگ استفاده می کنیم، ندارد. 

نوع و شکل موجی که یک سیگنال دیجیتال خلق می کند « موج مربعی » نامیده می شود. در یک دنیای افلاطونی ایده آل این نوع امواج بهترین نمایش ریاضی از خاموش-و-روشن ارسال شده توسط سیگنال هستند. در دنیای واقعی... خب، چیزها بیشتر شکل واقعیت به خود می گیرند.

رمزگشایی سیگنال دیجیتال

همان طور که گفتیم، یک سیگنال آنالوگ مستقیما صدا یا تصویر را ایجاد می کند و هیچ گونه لایه ای برای رمزگشایی آن لازم نیست. اما به دلیل اینکه سیگنال دیجیتال می تواند برای چشمان و گوش های ما بی معنی و مهمل باشد، ورودی های ابزارهای ما مانند تلویزیون های اچ دی لازم است تا آنها را از اطلاعات دیجیتال که بر روی کابل ها ارسال شده به صدا و تصویر باز-ترجمه کنند. برای انجام این کار، ابزارهای دیجیتال نرم افزارها و سخت افزارهای ویژه خودشان را دارند تا دوباره این اطلاعات را برای پخش بازسازی کرده و برای مان به نمایش در آورند. و به دلیل اینکه اغلب اوقات دستگاه های دیجیتال سیگنال عالی را که درون کابل ارسال شده دریافت نمی کنند، باید توانایی خوبی در حدس زدن داده های ارسالی داشته باشند.

وقتی سیگنالی از درون کابل ارسال می شود، مقاومت یکی از مشکلات اصلی است که کابل ها با آن سر و کار دارند. کابل تمایل دارد که شکل موج ها را پخش کرده یا آنها را تنزل دهد. یا اینکه در برابر جریانی که از سیم کشی می گذرد پایداری کند. هر چه طول کابل بیشتر شود، این مقاومت بیشتر شده و مانع جریان عبوری می شود. 

کابل های آنالوگ که قرار است سیگنال های شان را مستقیما و بدون هیچ لایه بازترجمه کننده ای برای دستگاه هدف ارسال کنند، طراحی بسیار خوبی برای کنار آمدن با مشکل مقاومت دارند. البته سیگنال های دیجیتال مشکلات مقاومت کمتری نسبت به سیگنال آنالوگ داشته و چندان با آن دست به گریبان نیستند. وقتی که سیگنال ها در سفر خود درون کابل با مانعی روبرو شوند، مقداری ضعیف می شوند یا اینکه کمی تغییر شکل در فرم موج آنها ایجاد می شود. هنگامی که یک نوع از موج مربعی سیگنال دیجیتال درون کابل ارسال می شود، در انتهای دیگر خاموش و روشن ها قدرت و جایگاه اولیه خود را ندارند. در حقیقت شاید دیگر همان موج نباشد، اما به نوعی در نقطه ای کنار آن قرار دارد. 

سخت افزار و نرم افزار رمزگشایی موجود در دستگاه هدف می داند که باید منتظر صفر و یک ها باشد و البته کمی سعه نظر و بردباری در شکل موج مربعی هم به خرج دهد. اگر به میزان خاصی تضعیف شده باشند، دستگاه به دنبال تشخیص و تصحیح موج بر اساس صفر و یک های ارسالی می گردد. و همچنین به کشف این موضوع می پردازد که بر پایه اطلاعاتی که در دست دارد، اطلاعات اصلی چه باید می بودند. به دلیل همین بازسازی و بازترجمه های داده ها است که می توان مطمئن بود کیفیت دیجیتال کاملا ثابت و مطلق است، حتی اگر یک موج به موانعی برخورد کند یا اینکه از طریق یک کابل با کیفیت پایین و پتانسیل کم عبور داده شده و تضعیف شود. اما آیا این بدان معنی است که هیچ گاه دلیلی وجود ندارد که پول زیادی را برای کابل با کیفیت فوق عالی هزینه کنید؟

اوه، نه! بی خیالِ بحث علمی، کلام آخر؟

تا هنگامی که کیفیت صدا یا ویدیو یک تابع مستقیم از کاهش مقاومت در سیم ها و تضعیف امواج درون آنها است، کابل های آنالوگ با کیفیت به شکل واضحی یک مزیت نسبت به نمونه های ارزان تر و به درد نخور دارند. اما آیا این داستان در دنیای کابل های دیجیتال هم درست است؟ 

از آنجایی که با افزایش طول، مقاومت هم بیشتر می شود، کابل های دیجیتالِ بلندتر می توانند مانعی در برابر سیگنال هایی باشند که قرار است فاصله بیشتری را از منبع بپیمایند. کابل های دیجیتال ارزان قیمت و کم کیفیت که بسیار بلند هم باشند، می توانند تاثیر مضری روی سیگنال بگذارند و نتیجه آن تصاویر کم کیفیت است که از پاکت های داده گم شده آسیب دیده و دچار رندر پیکسل ناقص می شوند، بخش هایی از تصویر را از دست می دهند و یا اینکه با ایرادهایی همچون صفحه کاملا مشکی روبرو خواهید شد. 
پس اگر به دنبال خریدهای ارزان هستید، کابل های دیجیتال تان (مخصوصا کابل HDMI) را تا حد ممکن کوتاه نگه دارید. و اگر نیاز است که از کابل دیجیتال بلندی استفاده کنید، آماده باشید که کمی سر کیسه را شل کرده و برای کابلی که قرار است تصاویر شما را به طور دقیق از منبع تا مانیتور یا تلویزیون تان حمل کند، کمی پول هزینه کنید. 
البته در بسیاری از تست ها و آزمایش ها هیچ مدارکی مشاهده نشده که کابل هایی با عنوان Premium و نام های این چنینی در بازار یافت می شوند، در طول های نسبتا برابر، کیفیتی دیجیتالی بالاتر (به معنی صدای بهتر یا تصاویر غنی تر با رنگ ها بیشتر)‌ از کابل های معمولی و ارزان فراهم آورند و تنها بخش از داستان تفاوت، به میزان مقاومتِ کاهش دهندهِ کیفیت برمی گردد. هر دو سیگنال آنالوگ و دیجیتال می توانند از مزایای کابل های با کیفیت بهره مند شوند. اما شما مطمئنا با یک کابل دیجیتال ارزان قیمت کیفیت بسیار بهتری را نسبت به یک کابل آنالوگ ارزان قیمت تجربه خواهید کرد. 
این بدان معنی نیست که تجربه صوتی و تصویری آنالوگ بهتر یا بدتر از نوع دیجیتال آن است. بلکه کاهش کیفیت آنها بسیار متفاوت با هم صورت می پذیرد. به طور خلاصه، از کوتاه ترین کابل دیجیتال ممکن استفاده کنید تا هیچ گاه مشکلی با کیفیت صدا و تصویر نداشته باشید و دیگر نیازی به خرید کابل های گرانقیمت هم نخواهید داشت. 
شما چه تجربیاتی در خصوص خرید کابل و کیفیت آنها دارید؟ آن را با ما و دیگر خوانندگان در میان بگذارید.

فیبرهای نوری معمولا از شیشه یا پلاستیک ساخته شده اند و قادر به انتقال اطلاعات با سرعت بسیار زیاد هستند. اما با این حال به خاطر جنس آنها سرعت انتقال اطلاعات بسیار کند‌تر از سرعت نور است. 

حالا گروهی از محققان در دانشگاه ساوت‌همپتون بریتانیا کابل فیبر نوری جدیدی ساخته اند که تو خالی است و درون آن با هوا پر شده است. 

نتیجه کار آنها رسیدن به سرعت انتقال اطلاعاتی حدود ۱۰۰۰ برابر کابل های فیبر نوری فعلی است. از آنجایی که سرعت حرکت نور در هوا تقریبا معادل ۹۹.۷ درصد سرعت آن در خلا است، بنابراین آنها توانسته اند اطلاعات را با سرعتی حدود ۱۰ ترابایت در ثانیه منتقل کنند. 

البته کار آنها ایده جدیدی نیست و تیم های مختلفی روی انتقال اطلاعات با سرعت نور کار می کنند. اما ایده ساخت فیبر نوری توخالی آنها علاوه بر سرعت بالا، میزان از دست رفتن اطلاعات را هم به 3.5dB/km رسانده که بسیار بهتر از گذشته است و حالا می توان از این فناوری برای انتقال دیتا بین ابر رایانه ها و دیتاسنتر ها استفاده کرد. 

فکر می کنید چند سال دیگر چنین کابل هایی در خانه داشته باشیم؟ زمانی که می توانید ۱۰ ترابایت اطلاعات را در یک ثانیه دانلود کنید.

مثل اینکه خُرد شدن شرکت های بزرگ و جدا کردن بخش های مختلف آنها، در کنار فروش ساختمان های اصلی در سال جاری میلادی به سنتی فراگیر در صنعت الکترونیک تبدیل می شود. اکنون هم نوبت به شرکت ژاپنی NEC رسیده است. 

رویترز امروز گزارش داد که شرکت NEC قرار است بخش سرویس های موبایل خود را با نام NEC Mobiling Ltd را با قیمت تقریبی ۷۴۲ تا ۸۴۸ میلیون دلار به فروش برساند. منابع رویترز می گویند این تصمیم در حالی اتخاذ شده است که این بخش از شرکت طی دو سال گذشته با ضررهای متوالی روبرو بوده است. 

بخش ارتباطات موبایل شرکت ماروبنی و تی دی موبایل مشغول رقابلت با یکدیگر برای تصاحب ۵۱ درصد از سهام NEC هستند که قرار است در هفته آینده برای فروش عرضه شود. تی دی موبایل نتیجه یک همکاری تجاری میان شرکت تویوتا تسوشو و شرکت دنسو است.

بخش موبایل NEC اکنون گرداننده فروشگاه های زنجیره ای تامین کننده موبایل برای اپراتور موبایل NTT Docomo ژاپن است.

http://narenji.ir/9756-%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%85%D9%88%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D9%84-NEC

همان طور که می دانید HTC One یک دوربین 4 مگاپیکسلی دارد که از فناوری موسوم بهاولتراپیکسل برخوردار است. با وجود اینکه در شرایط کم نور عکس های گرفته شده با این دوربین بسیار جالب توجه هستند ولی در شرایط پر نور یا در نور عادی، به خاطر فیلتر نویز در تصاویر، این گونه نیست. یا به عبارت بهتر تا به حال این گونه نبود زیرا اکنون با ارائه یک به روز رسانی نرم افزاری، HTC تا حدودی مشکل را رفع کرده. 

دوربین One در شرایطی با نور معمولی یا زوم، جزئیات را کم و در نتیجه تصاویر را تیره و مه آلود ثبت می کرد ولی گویا مشکل از سخت افزار نبوده و با ارائه بسته نرم افزاری جدید که به زودی ارائه می شود، این موارد رفع خواهند شد. 

با رها شدن از شر فیلتر نویز افراطی، تصاویر برجسته تر و با جزئیات بیشتر ثبت می شوند. در واقع در بعضی موارد تفاوت آنقدر زیاد است که شاید شما باور نکنید عکس ها با همان دوربین گرفته شده اند. نمونه ای از تصاویر قبل و بعد از دریافت به روز رسانی را می توانید در زیر مشاهده کنید. 

البته مشکلات هنوز به طور کامل رفع نشده اند. از ایزو 100 تا 400 تصاویر شفاف و زنده اند ولی در ایزو 800 دوباره مشکل بر می گردد. اما احتمالا آن هم با آپدیت های بعدی رفع خواهد شد.

کمپانی های سازنده تلویزیون اخیرا فناوری موسوم به MHL را روی دستگاههای خود نصب کرده و به مشتریان عرضه می کنند. فناوری MHL این امکان را به کاربر می دهد تا گوشی و تبلت خود را با سیم به تلویزیون وصل کرده و از طریق آن فیلم های ضبط شده روی گوشی را در تلویزیون پخش کند.  خبرآنلاین،  کمپانی Sceptre بعنوان سازنده تلویزیون نیز وارد این عرصه شده و و ال ای دی ها و اچ دی تی وی های جدید خود در رنج ۳۲ تا ۵۸ اینچ را به این فناوری مجهز ساخته است. این فناوری تصاویر ۱۰۸۰p را با صدای با کیفیت surround sound روی تلویزیون قابل پخش می کند.

سایر سازندگان این فناوری را گران عرضه می کنند اما Sceptre تمام آنچه روی نمایشگر گوشی پخش می شود را قابل مشاهده می کند. همچنین از طریق ریموت کنترل تلویزیون می توان محتویات فیلم و موسیقی و انواع فایلها روی موبایل را مدیریت کرد. مدل های ۳۲ اینچی موجود، حدود ۶۰۰ دلار قیمت دارد ولی Spectre هنوز قیمتهای خود را اعلام نکرده است.

به سالگرد سفر جیمز کامرون به عمیق ترین شکاف موجود در عمیق ترین نقطه زمین، یعنی دراز گودال ماریانا می رسیم و حالا این مرد کاوشگر آب های عمیق و این کارگردان/اقیانوس شناس ماجراجو، سالگرد ماجراجویی علمی اش را با یک عمل زیبا و سخاوتمندانه جشن می گیرد. 

آقای کامرون امروز اعلام کرد که زیردریایی شخصی اش Deepsea Challenger که به طور خصوصی کار توسعه و ساخت آن صورت گرفته و 10 میلیون دلار ارزش دارد را به انستیتو اقیانوس شناسی وودز هول در ماساچوست اهدا می کند. 

جیمز کامرون در اعلامیه خود نوشته: «زیردریایی ما یک شاهد مثال علمی است و همکاری مان با انستیتو اقیانوس شناسی وودز هول راهی است برای اینکه تکنولوژی توسعه یافته توسط ما در خدمت جامعه اقیانوس شناسی قرار گیرد.» او که از حامیان قدیمی تحقیقات دریایی است از این پس به عنوان مشاور نیز به این انستیتو خواهد پیوست. 

زیردریایی Deepsea Challenger که توسعه و تکمیل آن 7 سال زمان برد دارای 7.3 متر ارتفاع و 11.8 تن وزن و نوآوری های متعدد است از جمله طراحی خاص و عمودی اش به همراه یک دوربین برجسته بین با قابلیت نقشه برداری 3 بعدی در تحت شدیدترین فشارها. 

سال گذشته سفر تحقیقاتی آقای کامرون به عمق اقیانوس به شکستن رکورد 8.2 کیلومتری انجامید. سپس او و تیمش این رکورد را به 10.78 کیلومتر رساندند -عمقی بلندتر از ارتفاع قله اورست. 

جیمز کامرون را بیشتر به خاطر فیلم های پر فروش سینمایی اش می شناسیم ولی علاقه او به اقیانوس در هر دو فیلم تایتانیک و ژرفا مشخص است که دومی را جاه طلبانه ترین فیلم زیر آبی تاریخ صنعت سینما می خوانند. شاید روزی برسد که کارنامه علمی کارگردان دو قسمت اول نابودگر از کارنامه سینمایی او پیشی بگیرد. او هم اکنون در حال برنامه ریزی برای سفر عمیق بعدی خود نیز هست. 

آقای کامرون از هنر-صنعت سینما به ثروت سرشاری دست یافته ولی جالب است که بر خلاف بسیاری از ستارگان دنیای هنر، این ثروت او را به ژرفاهای علمی سوق داده نه به یک زندگی کم سطح و پوچ ناشی از غرق شدن در ثروت. 

نظر شما در این باره چیست؟ شما هنرمندی مثل آقای کامرون و همتاهای او را الگو قرار می دهید یا ستاره های صرفاً جذاب ولی کم مایه ای را که خدمت چندانی به بشر نمی کنند؟

http://narenji.ir/9819-%D8%AC%DB%8C%D9%85%D8%B2-%DA%A9%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D9%86-%D9%88-%D8%A7%D9%87%D8%AF%D8%A7%DB%8C-Deepsea-Challenger

بنابر تازه ترین گزارش موسسه IDC، در سال جاری میلادی تبلت ها برای اولین بار کامپیوترهای شخصی دسک تاپ را پشت سر خواهند گذاشت و ما به شکل واقعی به «عصر Post PC» پرتاب خواهیم شد. 

طبق پیش بینی این موسسه آماری فروش تبلت ها در حالی از کامپیوترهای رومیزی سبقت خواهد گرفت که تبلت ها رشد 48.7 درصدی را تجربه می کنند و کامپیوترها با کاهش سهم 4.3 درصدی روبرو هستند. IDC همچنین می گوید که این داستان به گونه ای ادامه خواهد یافت که تبلت ها در سال ۲۰۱۴ از کامپیوترهای قابل حمل (لپ تاپ ها) هم عبور خواهند کرد. 

مگا ساینی، محقق و تحلیلگر بخش ابزارهای متصل IDC می گوید: «در بازارهای رو به رشد، مصرف کننده گان معمولا برای شروع سراغ تلفن های همراه می روند و در بسیاری اوقات، قبل از کامپیوترها، به تبلت گرایش پیدا می کنند. فشار بر بازار کامپیوترهای شخصی به شکل معنی داری در حال افزایش است و ما می توانیم چرخه جایگزینی طولانی تری را ببینیم که به زودی اتفاق خواهد افتاد و تاثیر خود را بر کاهش فروش کامپیوترها خواهد گذارد.»

این در حالی است که "ابزارهای هوشمند متصل" که شاخه ای شامل اسمارت فون ها، تبلت ها و کامپیوترها هستند، با رشد 29.1 درصدی از سال ۲۰۱۲، اکنون به بیش از یک میلیارد دستگاه رسیده اند. به گفته IDC اکنون ارزش بازار آنها به بیش از ۵۷۷ میلیارد دلار رسیده است. این موسسه پیش بینی می کند تا سال ۲۰۱۷ این بازار به بیش از ۲.۲ میلیارد دستگاه رسیده و ارزش بازار ۸۱۴ میلیارد دلاری دست پیدا کند.

http://narenji.ir/9820-%D8%B9%D8%A8%D9%88%D8%B1-%D8%AA%D8%A8%D9%84%D8%AA-%D8%A7%D8%B2-%DA%A9%D8%A7%D9%85%D9%BE%DB%8C%D9%88%D8%AA%D8%B1-%D8%AF%D8%B3%DA%A9-%D8%AA%D8%A7%D9%BE

اداره پتنت ها و علایم تجاری امریکا مالکیت حق اختراعی را برای اپل به رسمیت شناخته که به کاربران دستگاه های لمسی این شرکت امکان می دهد حتی در مواقعی که دکمه های لمسی روی نمایشگر دستگاه شان آشکار نیست یا اساساً نمایشگر خاموش است، با آن تعامل کرده و دستورات مورد نظر را اجرا کنند. 

پتنت شماره 8,407,623 که در سال 2009 ثبت شده، برای کنترل جنبه های مختلف شنیدن موسیقی تهیه شده و همان طور که در تصویر می بینید این موارد را در قالب ژست های لمسی در خود دارد:

- لمس تکی برای پخش یا توقف 
- لمس دو تایی برای پخش قطعه بعدی 
- لمسی سه تایی برای پخش قطعی قبلی 
- لمس دو تایی و نگه داشتن برای جلو بردن سریع 
- لمس سه تایی و نگه داشتن برای عقب بردن 
- حرکت دوار در جهت عقربه های ساعت برای افزایش صدا 
- حرکت دوار بر خلاف عقربه های ساعت برای کاهش صدا

در توضیح کلی این پتنت نکات جالب تری از نحوه استفاده احتمالی از آن می خوانیم:

برای اینکه به کاربر امکان دهیم تا پخش محتواهای رسانه ای در یک دستگاه لمسی را بدون نیاز به انتخاب از بین گزینه ها (یعنی، دکمه ها)ی به نمایش در آمده کنترل کند، دستگاه الکترونیکی مورد نظر می تواند وضعیت یا حالتی خاص را دارا باشد که در آن امکان تشخیص دستورات لمسی تعبیه شده، ولی نیازی به نمایش محتوا نباشد. برای مثال، دستگاه الکترونیکی دارای صفحه لمسی، می تواند حالتی داشته باشد که چیزی روی صفحه آن به نمایش در نیاید (یعنی، نمایشگر خاموش یا سیاه باقی بماند) ولی صفحه لمسی (لایه نازک دیجیتایزر روی نمایشگر) در حالت عملیاتی و آماده به کار باشد تا بتواند دستورات لمسی را اجرا کند.

در اصل این شیوه ارسال دستور هم باعث راحتی کاربران و هم باعث صرفه جویی در مصرف باتری دستگاه می شود زیرا دیگر نیازی به روشن شدن نمایشگر، نگاه کردن کاربر به آن و نیز اجرای رابط کاربری گرافیکی نخواهد بود. باید نوشت که این شیوه ارسال دستورات لمسی، پتانسیلی فراتر از استفاده صرف برای پخش آهنگ ها را دارد. 

به عنوان مثال دیروز در مطلب ویبره اختصاصی برای اندروید خواندیم که چطور می شود با الگوهای مختلف، ویبره های مختلفی را برای افراد حاضر در فهرست تماس تلفن ایجاد کرد. حالا تصور کنید که برای هر یک از آنها، یک ژست خاص تعریف کنید تا بدون نیاز به روشن کردن نمایشگر، با اجرای آن ژست شماره فرد مورد نظر گرفته شود. باید دید آیا در آینده پتنت هایی با کارکردهای مشابه از اپل خواهیم دید یا خیر. 

بدون اینکه قصد مقایسه داشته باشیم، این پتنت یک استعاره طنز آمیز و نمادین هم در خود دارد که تفاوت ها میان نگاه اپل و سامسونگ به دستگاه های موبایل را نشان می دهد. در حالی که سامسونگ به دنبال ردیابی نگاه کاربران است، اپل دنبال آشتی دادن سر انگشتان آنها با صفحات لمسی -بدون ربودن نگاه آنها از محیط اطراف- است و این خیلی جالب است چون شرکت ها با پیگیری رویکردهای مختلف باعث غنی تر شدن زندگی کاربران از جنبه های مختلف می شوند. این طور نیست؟ 

http://narenji.ir/9830-apple-patents-no-look-multitouch-user-interface-for-portable-devices

آمازون را بیشتر به خاطر کتابخوان ها، تبلت های کیندل و فروشگاه عظیمش که از شیر مرغ تا جان آدمیزاد را دارد می شناسیم. اما شاید کمتر کسی بداند که بزرگترین فروشگاه آنلاین دنیا در گاراژ جف بزوس تاسیس شده! یا شاید از 10 دانستنی جالبی که در اینجا به آنها اشاره می کنیم، مطلع نباشید: 

  1. آمازون در اصل داشت می رفت تا کادابرا نامگذاری شود. این مخففی بود برای کلمهآبراکادابرا که در فرهنگ قدیم یک کلمه جادویی به شمار می رفته و آن را دارای قدرت شفادهندگی می دانسته اند. اما ایده این نامگذاری ناکام ماند چون وکیل جف بزوس، به اشتباه این کلمه را cadaver (جسد، لاشه) شنید؛ بلا به دور! 

  2. جف بزوس نام آمازون را به دو دلیل برگزید. اولین اینکه بزرگی فروشگاه را برساند (آمازون با جمله معروف "بزرگترین کتاب فروشی دنیا" افتتاح شد) و دوم اینکه در آن موقع، سایت ها اغلب بر اساس حروف الفبا مرتب می شدند. 

  3. مساحت انبارهای کالای شرکت آمازون در مجموع بیش از 700 برابر مساحت مدیسن اسکوئر گاردن و 10,000 برابر مساحت استخرهای شنای هر المپیک است. 

  4. اولین کتابی که آمازون فروخت، از گاراژ جف بزوس در جولای 1995 ارسال شد. نام آن مفاهیم سیال و قیاس های خلاقانه بود و موضوع اش، مدل های کامپیوتری برای مکانیسم های بنیادین تفکر. 

  5. لوگوی فعلی آمازون طوری طراحی که شده که لبخندی از a تا z را به ذهن متبادر کند و مفهوم اش این است که شرکت قادر است هر چیزی (از a تا z) را به دست هر کسی در هر نقطه ای از دنیا برساند. 

  6. تمام کارمندان آمازون، هر دو سال یک بار 2 روز را به کار در پشت میزهای خدمات به مشتریان می گذرانند، حتی مدیر عامل شرکت. این تمرینی است برای کمک به تمام افراد تا فرآیند خدمت رسانی به مشتریان را درک کنند. 

  7. آمازون صاحب 10 درصد تجارت الکترونیک در امریکای شمالی است. شرکت های Office Depot، اپل، Staples، دل، وال مارت، Sears و Liberty هم روی هم رفته 10 درصد دیگر را صاحب هستند که با سهم آمازون برابری می کند. باقی سهم یعنی 80 درصد بازار برای بیش از 1,000 خرده فروشی دیگری رها است. 

  8. سال گذشته، وقتی سایت آمازون برای 49 دقیقه از دسترس خارج شد زیانی معادل 5.7 میلیون دلار به این شرکت وارد شد. 

  9. هر یک از مشتریان آمازون، ارزشی 5 برابر مشتریان eBay دارد. یعنی هر خریدار -به طور میانگین- درآمد 189 دلار را برای این شرکت به ارمغان می آورد ولی این رقم برای eBay فقط 39 دلار است. 

  10. در سال 2009 آمازون خرده فروشی آنلاین کفش با نام Zappos را که محبوب ترین در نوع خود میان مردم امریکا بود، با رقم 1.2 میلیارد دلار خرید. پیش از آن آمازون با تاسیس سایت Endless سعی کرده بود با Zappos رقابت کند. اما Zappos با تکیه بر کادر خدمت رسانی فوق العاده اش همچنان عالی و متمایز باقی ماند تا اینکه سر انجام جف بزوس را وسوسه کرد تا دست به جیب شود. جالب است بدانید یکی از تماس های مشتریان با Zappos، دقیقا 5 ساعت و 25 دقیقه و 31 ثانیه طول کشیده. 5 ساعت و نیم مشاوره و گوش کردن به حرف دل مشتری، فقط برای فروش یک جفت کفش!

موزه طراحی لندن، برای ششمین سال متوالی، رقبای مسابقه بهترین طراحی سال خود را معرفی نمود. به عقیده برگزار کنندگان، این رقابت، در واقع اسکار جهان طراحی است و ویترینی از برترین ابداعات و خلاقانه ترین طراحی ها در اطراف و اکناف جهان است که در هفت زیرمجموعه گسترش یافته اند: معماری، دیجیتال، مد، مبلمان، حمل و نقل، گرافیک و محصولات. 

قرار است برندگان در ۱۷ آوریل ۲۰۱۳ (۲۸ فروردین ماه) توسط هیئت داوران انتخاب و معرفی شوند. اما اجازه دهید در ادامه مطلب نگاهی داشته باشیم به لیست کوتاه یکی از شاخه های مسابقه: ۱۷ بنا و معماری که ساختمان سازی را به کاری هنری تبدیل کرده اند. 

در ادامه مطلب با نارنجی همراه باشید، تا بیشتر با آنها اشنا شویم.

اتاقی برای لندن، مرکز Southbank، انگلستان

آرامیده بر بالای تالار ملکه الیزابت در مرکز Southbank لندن، با ظاهری همانند قایق. دارای یک اتاق خواب که در سرسام ترافیک لندن به میهمانان اندکی تامل و آسودگی در یک پناگاه امن را عرضه می کند. این مجموعه با نام «اتاقی برای لندن» توسط دیوید کوهن به عنوان معمار و با همکاری هنرمندی با نام فیونا بانر طراحی شده است.

قلعه آستلی ، واروکشایر، انگلستان

بازسازی حساس یکی از قلعه های ویرانه در روستایی از شهر واروکشایر . پوسته ای کهن و باستانی تبدیل به ظرفی برای مجموعه ای پویا از فضاهای داخلی امروزی شده است. این قلعه توسط ویترفورد واتسون مان طراحی گردیده.

کوه کتاب، اسپایکنیسا، هلند

کوهی از قفسه های کتاب که توسط دیواره های شیشه ای محصور شده و سقف هرمی شکلی آن را در بر گرفته است. مساحت کل این مجموعه هم تقریبا ۹۳۰۰ متر مربع است. حداکثر طول در اتاق مطالعه به ۴۸۰ متر می رسد و کافه تریا با سقف شفاف چشم انداز وسیعی دارد. طراحی شده توسط MVRDV.

کتابخانه کلافام، لندن، انگلستان

کتابخانه عمومی ۱۷۶۵ مترمربعی که در قلب محله کلافام واقع شده است. دارای اتاقی با گنجایش بیش از ۲۰ هزار کتاب و محلی جدید برای اجرای برنامه ها و تجمع گروه های محلی. جایی دنج در کنار ۱۳۶ آپارتمان خصوصی و ۴۴ خانه ارزان قیمت. طراحی شده توسط استودیو Egret West.

پارک چهار آزادی، نیویورک، آمریکا

در اواخر دهه ۱۹۶۰، طی دوره تجدید حیات شهرنشینی ملی، جان لیندسای شهردار نیویورک پیشنهاد کرد که جزیره روزولت (که پس از آن جزیره آسایش نام گرفت) را بازسازی کرده و به یک منطقه مسکونی پویا و پر جنب و جوش تبدیل کنند. در ۲۹ مارس ۲۰۱۰، تقریبا ۳۸ سال پس از اعلام این برنامه، ساخت «پارک یادبود فرانکلین دی. روزولت چهار آزادی» آغاز شد. طراحی: لویس کوهن.

کهکشان سوهو، پکن، چین

پنج حجم بزرگ ادامه دار و پیچیده در هم آمیخته اند تا جهانی درونی از فضاهای باز دنباله دار را برای ساختمان Galaxy Soho ایجاد کنند. یک مجموعه جدید اداری، دفاتر فروش و سرگرمی بدون هیچ گوشه ای قرار است تجربه ای از فرو رفتن در جهانی پیچیده و تازه را در قلب پکن خلق کند. طراحی شده توسط زها حدید .

خانه ای برای همه

این طرح از برگزیدگان دوسالانه معماری ۲۰۱۲ ونیز است. «خانه ای برای همه» در واقع طرحی شامل راه حل هایی برای افرادی است که خانه های شان را در زلزله ویرانگر ۲۰۱۱ ژاپن از دست داده اند. این کانسپت توسط آکی هیسا هیراتا، ساو فوجیموتو، کومیکو اینوی، کویو ایتو و نوایا هاتاکیاما طراحی شده است.

نافرمان های IKEA، اجرا شده در MoMA PS1، نیویورک

نافرمان ها، نمایشی بر پایه معماری بود که توسط یک گروه مادریدی در MoMA PS1 به عنوان یکی از قدیمی ترین و طولانی ترین نمایشگاه های هنر مدرن نیویورک به اجرا در آمد. آنها قصد داشتند در این برنامه نشان دهند که چگونه معماری معاصر قصد دارد با استفاده از تظاهر و اجرا، بینندگان را مجذوب خود کرده و با شیوه هایی غیرمرسوم معماری آنها را تحت تاثیر قرار دهد.

مرکز هنری کوکجی، سئول، کره جنوبی

این ساختمان یک طبقه با لباسی مشبک از فولاد ضد زنگ پوشانده شده که کاملا برازنده قامت آن است و به اندازه دوخته شده. با چنین لباسی این ساختمان به شکل جالبی با منطقه شهری تاریخی اطراف خود ادغام شده و حیاط کوچک ان در کنار شبکه متراکم راهروهای میان خانه های باریک، بافت جالبی را به وجود آورده است. طراح: SO -IL

La Tour Bois-Le-Prêtre، پاریس، فرانسه

یک دگرگونی و تغییر چشمگیر از برجی در حال فروپاشی در شمال پاریس که به عنوان یک دیدگاه آلترناتیو به توسعه دوباره فیزیکی و اجتماعی شهرنشینی پس از جنگ ساخته شد. طراحی شده توسط دروت، لاکاتون و واسال.

مرکز هنرهای متروپولیتن، بلفاست، ایرلند شمالی

مرکز هنرهای متروپولیتن در کنار کلیسای جامع شهر به سختی خودش را میان دو ساختمان دیگر جای داده است و در گوشه ای برای خود جا باز کرده. برج شیشه ای پر رنگ و لعاب ایستاده بر بالای ساختمانی با نمای سنگ های سیاه آتشفشانی، به این مرکز هنری جلوه ای همچون فانوس دریایی بخشیده که بر فراز سقف ساختمان های اطراف به دیده بانی مشغول است. طراح: Hackett Hall McKnight.

موزه هنر معاصر (MOCA)، کلیولند، آمریکا

ساختمانی به مساحت ۳۱۶۰ مترمربع که ۴۴ درصد بزرگتر از فضای اجاره ای قبلی موزه است. هم از نظر محیطی و هم از نظر هزینه بسیار به صرفه تر است. طراح و معمار: فرشید موسوی

موزه بی گناهی، استانبول، ترکیه

موزه بیگناهی (برائت) نام کتابی نوشته اورهان پاموک است که داستان مرد جوانی با نام کمال را در دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ استانبول روایت می کند. پس از آن پاموک «موزه بی گناهی» واقعی را تاسیس کرد. این موزه بر پایه موزه شرح داده شده در کتاب ساخته شده است و زندگی روزمره و فرهنگ مردم استانبول را طی دوره تاریخی رمان به تصویر می کشد. این موزه توسط اورهان پاموک با همکاری احسان بیلگین، سیم یوسیل و گریگور ساندر پلاسمان طراحی شده است.

Superkilen، کپنهاک، دانمارک

Superkilen پارکی با طول یک کیلومتر در شمالی ترین نقطه شهر کپنهاک دانمارک است. این منطقه دارای بیشترین تنوع نژادی و دینی در پایتخت دانمارک بوده و شاهد بیشترین چالش ها میان همسایگان است. این پروژه عظیم یک منطقه عمومی شهری بزرگ با هویت قوی در مقیاس محلی و منطقه ای را ایجاد کرده است. طراح: BIG و TOPOTEK1 و سوپر فلکس.

تئاتر تالیا، لیسبون، پرتغال

تئاتر تالیا که در سال ۱۸۴۰ ساخته شده و اکنون تقریبا تبدیل به یک خرابه شده بود. ولی این پروژه، ساختمان را تبدیل به یک فضای چند منظوره برای کنفرانس ها، نمایشگاه ها و رویدادها کرده است. برای باقی نگه داشتن دیوارهای قدیمی، بخش بیرونی با بتن پوشانده شده در حالی که بخش داخلی همچنان به حالت اصلی خود باقی مانده است. طراحی شده توسط Gonçalo Byrne Arquitectos و Barbas Lopes Arquitectos.

برج شارد ، لندن، انگلستان

برج شارد، به عنوان بلندترین آسمان خراش اروپای غربی، افق دید لندن را دگرگون کرده است. این ساختمان چند کاربره ۳۱۰ متری ترکیبی از بخش های اداری، مشهورترین رستوران های جهان، هتل ۵ ستاره Shangri-La، آپارتمان های مسکونی اختصاصی و بلندترین گالری پایتخت است. طراح: رنزو پیانو

T-Site، توکیو، ژاپن

یک مجتمع ساختمانی برای Tsutaya که از غول های خرده فروشی کتاب، موسیقی و فیلم در ژاپن است. این ساختمان در ناحیه تجاری گرانقیمت توکیو واقع شده است و یک پروژه بلند پروازانه برای باز تعریف تازه این شرکت زنجیره ای از آینده خرده فروشی است. طراح: Klein Dytham.

http://narenji.ir/9859-best-architecture-designs-of-the-year-2013

بیرون ریختن اسباب و وسایل قدیمی و جایگزینی آنها با تکنولوژی ها و سیستم های "هوشمند" می تواند روش خویی برای بهینه سازی مصرف انرژی و در نتیجه کاهش هزینه ها باشد. البته بعضی از فناوری هایی که در این مطلب خواهید خواند مناسب همه خانه ها نیستند ولی آشنایی با آنها نیز خالی از لطف نیست. 

در ادامه مطلب با نارنجی همراه باشید. 
 

1. انرژی های تجدید پذیر  

  سلول های خورشیدی. پنل هایی که نمونه آنها را در عکس بالا می بینید دیگر جزو شناخته شده ترین فناوری ها در زمینه منابع تجدید پذیر انرژی هستند. خانه هایی که امکان نصب این پنل ها بر روی سقف شان وجود دارد به راحتی می توانند انرژی الکتریسیته مورد نیاز خود را تولید کرده و تا حد زیادی یا به کلی از برق شهری بی نیاز شوند. هر چه مساحت سقف -و البته میزان بودجه- بیشتر باشد، می توان انرژی بیشتری از این راه به دست آورد. 

در کل، خانه ها یا ساختمان های پر مصرف خیلی زود کاهش هزینه های جاری خود را با استفاده از این فناوری تجربه خواهند کرد. طرح های اقتصادی جالبی هم در کشورهای غربی به راه افتاده. مثلا برخی شرکت های فعال در این زمینه، پنل ها را اجاره می دهند و در عوض هزینه ای ثابت بابت برق تولیدی از مشتری دریافت می کنند که بسیار کمتر از هزینه برق نیروگاهی است. 

اگر این منبع انرژی را در کنار سیستم های اتوماسیون خانگی قرار دهید، بیش از آنچه فکرش را بکنید به جایگزینی مناسب برای برق شهری تبدیل می شوند. با صرف هزینه ای بین 2000 تا 10,000 دلار، 30% درصد کاهش در قبض برق حاصل می شود که البته در بلند مدت محسوس تر است. 
 

  ژنراتورهای بادی. این هم یکی از احتمالات است دیگر. البته برای خانه های شخصی در مناطق شهری به کار نمی آید ولی در ساختمان های بزرگ و مناطق غیر شهری مفید است. شاید بدانید که موثرترین توربین های بادی، بزرگترین ها هم هستند؛ مثل عکس بالا.

اما توربین های کوچکتری هم وجود دارد. مثلا شرکت Windspire توربین هایی ویژه برای مناطق شهری می سازد که شاید در نگاه اول به ذهنتان خطور هم نکند که توربین بادی هستند ولی در واقع، برای تولید الکتریسیته در ساختمان های بزرگ یا بلند مرتبه به خوبی به کار می آیند و با قیمت 5000 دلار، هر کدام از آنها سالی 2000 کیلووات برق تولید می کند. 

(توربین های نصب شده در بیرون ساختمان ادوبی) 

اما بیایید از بیرون خانه ها و ساختمان ها، به داخل برویم. البته امیدواریم کارمان به خروج از درب پشتی نرسد. 

2. ترموستات های هوشمند  

سرمایه گذاری چند صد دلاری برای خرید ترموستاتی که می تواند به طور هوشمند با عادات زندگی شما خو بگیرد و بر اساس آن دمای منزل را تنظیم کند، سرمایه گذاری بسیار ارزشمندی است. ترموستات Nest که در بازار دنیا هم موجود است یکی از ترموستات هایی است که تحسین زیادی را به خاطر هوشمندی و کارایی اش دریافت کرده. این وسیله کوچک می تواند دمای خانه شما را به طور خودکار تنظیم کند تا قبض های سبک تری را پرداخت کنید. 

Nest به مرور یاد می گیرد که چه موقعی بیدا می شوید و دما را طوری تنظیم می کند که موقع راه رفتن صبحگاهی در خانه، کف پای تان یخ نکند. همچنین یاد می گیرد که چه موقع به سر کار می روید و کِی به خانه بر می گردید، حتی حضور شما در ساعات غیر معمول را هم متوجه می شود و به این ترتیب بهترین شرایط دمایی را هوشمندانه تنظیم می کند. 

در درون Nest -که اگر از هلوهای روی تخته آشپزخانه دل کنده باشید تا الآن متوجه حضورش روی دیوار شده اید- سنسورهای تشخیص حرکت وجود دارد که به آن کمک می کنند تا رفتارهای خلاف عادت را شناسایی کرده و اگر یک روز زودتر به خانه آمدید، سریع تر دمای خانه را به حد مطبوع برساند. اگر هم از بهره هوشی ترموستات خود راضی نبودید از هر جای دنیا (!) می توانید با تلفن هوشمندتان آن را تنظیم کنید. 

چیزی در حدود 50% از هزینه های قبض برق خانگی مربوط به سرمایش و گرمایش است بنابراین Nest می تواند کمک بزرگی در این زمینه باشد و حتی با اتصال به اینترنت از طریق وای-فای می تواند پیش بینی های هوا را دریافت کرده و از آنها استفاده کند. 

شرکت سازنده Nest می گوید این وسیله تا 30 درصد باعث کاهش هزینه ها می شود و فقط 10 درصد گران تر از پیشرفته ترین ترموستات های رایج بازار است. 
 

3. سنسورهای روشن/خاموش لامپ ها  

نصب کردن سنسورهای که با تشخیص حضور یا غیبت افراد چراغ ها را روشن یا خاموش کنند هم از آن دست مواردی است که شاید کوچک به نظر بیاید ولی در کاهش مصرف برق مفید خواهد بود. تخمین عمومی میزان اتلاف انرژی و هزینه به خاطر روشن ماندن چراغ های اضافه، به صد ها دلار در سال (در کشورهای خارجی) بالغ می شود. 

اگر فرض کنیم یک لامپ 100 واتی 10 ساعت بی دلیل روشن بماند، 1000 وات الکتریسیه مصرف خواهد شد که می شود 1 کیلو وات ساعت. با یک نگاه به قبض برق می توانید هزینه 1 کیلو وات ساعت مصرف برق را حساب کنید و بعد ببینید در طول سال چند 10 ساعت اضافه، لامپ های خانه روشن می مانند و چه هزینه ای را به شما تحمیل می کنند.

بهترین راه برای کاهش این هزینه های اضافه این است که مسئولیت روشن/خاموش کردن لامپ ها را از دوش آدم ها برداریم. سنسورهای کنترل لامپ هم دقیقا به همین کار می آیند. این سنسورها با تشخیص حضور یا عدم حضور شما، روشنایی را کنترل می کنند. البته اتاق هایی که همیشه یک یا دو نفر در آنها حضور دارند از این سنسورها منفعت نخواهند برد ولی محل هایی در خانه که ترافیک کم یا معمولی دارند، چرا. 

سنسورهای ساده ای مثل این، بین 10 تا 20 دلار قیمت دارند. غیر از اینها، یک راه حل دیگر هم هست و آن استفاده از سیستم های اتوماسیون خانگی است که البته هزینه اولیه به مراتب بیشتری دارد ولی در عوض می توان کل چراغ های خانه را به کامپیوتر یا تلفن هوشمند وصل کرد و در هر زمان آنها را کنترل نمود. 
 

4. آشپزخانه هوشمند  

آشپزخانه های هوشمند هم چندان از ما دور نیستند. یخچال های هوشمند، اجاق های هوشمند و غیره. اما یکی از کاربردهای جالب آشپزخانه های هوشمند هم از نظر دور مانده. فرض کنید دستگاه های آشپزخانه شما به اینترنت متصل باشند و به طور خودکار میزان مصرف انرژی توسط شما را به اداره برق یا گاز گزارش کنند. آن وقت اگر از مصرف کنندگانی باشید که در ساعات اوج مصرف، کار زیادی از دستگاه های شان می کشند محاسبه تعرفه تصاعدی برای شما کار راحت تری خواهد بود! 

اما از این گذشته، امکان کنترل یخچال، فریزر، ماشین لباس شویی و ظرف شویی، فر پخت غذا و ... به راحتی از طریق سیستم هوشمند آشپزخانه ممکن خواهد بود. می توانید زمان بندی مناسب برای کار را به هر یک بدهید یا خودشان آن را از اینترنت دریافت کنند و در ساعات اوج مصرف، کار نکنند. 

این نیز یکی از کاربردهای فناوری های هوشمند خانگی است که می تواند هزینه های جاری زندگی را به طور محسوسی کاهش دهد. 
 

5. سنسورهای هدر رفت آب  

هدر رفتن آب نه فقط هزینه افزا است بلکه ناراحت کننده نیز هست. با توجه به کمبود منابع آب، اخلاقی نیست که نسبت به هدر رفتن این بنیان زندگی بی تفاوت باشیم. تازه این در صورتی است که فرض کنیم وسایل مختلف و شیر آلات کهنه باعث هدر رفتن آن هستند و نه الگوهای رفتاری ما. 

در کنار آن، هدر رفت انرژی به واسطه استفاده از آب نیز بحثی است که به موارد بالا اضافه می شود. بسیاری از آب گرم کن ها به خاطر بهینه نبودن مصرف برق و گاز، این منابع و درآمد مردم را به هدر می دهند. خیلی ها هم به فکر استفاده از آب گرم کن های بدون مخزن برای کاهش این هزینه ها هستند ولی قبل از چنین خریدی که ارزان هم نیست، یک راه دیگر را هم می شود امتحان کرد. 

اگر بهترین فناوری ها را هم داشته ولی فرهنگ استفاده صحیح از آنها را در خود رشد نداده باشیم باز هم آنها می توانند بی فایده شوند. مشکل این است که خیلی از ما نمی دانیم که الگوهای رفتاری مان اشتباه هستند. پس چطور است اول روی این موضوع کار کنیم. 

در اینجا است که یک وسیله کوچک و 10 دلاری به کمک می آید. Waterpebble در زیر دوش حمام استفاده می شود. به این صورت که آن را کف حمام یا وان قرار می دهید. در اولین استفاده و با برخورد آب به آن، مدت زمان دوش شما اندازه گیری می شود و سپس در استفاده های بعدی، زمان بندی بین تغییر وضعیت از سبز به قرمز کاهش می یابد. سبزی که نشانه مدت زمان مناسب برای دوش است و قرمزی که نشانه زمانی بیش از حد نرمال است. چراغی که روی Waterpebble هست به شما هشدار می دهد که دارید زیاد وقت و آب تلف می کنید! 

البته چنانچه زمان بندی دوش خیلی فشرده شود طوری که دیگر معقول هم نباشد، می توانید دکمه ریست را فشار دهید تا Waterpebble دوباره عادات شما را شناسایی کند. این دستیار کوچک می تواند باعث شود شما زیر دوش، زمان را بهتر مد نظر داشته باشید و یادتان از آن غافل نشود. 

سازندگان این دستگاه می گویند Waterpebble می تواند سالانه تا 45,425 لیتر از هدر رفت آب توسط یک نفر بکاهد. 10 دلار و این همه صرفه جویی، ارزش اش را دارد. مواق نیستید؟

http://narenji.ir/9907-5-smart-home-technologies-that-will-save-you-money

اگر گیمر باشید، حتماٌ برای تان پیش آمده که وقتی هنگام بازی کاراکتر یا ماشین به طرفی حرکت می کند، شما هم ناخودآگاه سرتان را به همان جهت می چرخانید، ولی تصویر ثابت است! یا اگر با نرم افزارهای طراحی سه بعدی سر و کار دارید، دوست داشتید می توانستید جسم را مثل دنیای واقعی با دست خود بچرخانید و از هر طرف ببینید. خب اولی که به کمک لیپ موشن ممکن شد. اما هنوز هیچ گزینه کاربردی برای ایجاد تجربه هولوگرافیک در دنیای مجازی وجود ندارد. 

خبر خوب این است که اچ پی سخت در حال توسعه فناوری بوده که تصاویر سه بعدی هولوگرافیک را بدون نیاز به عینک یا هرگونه قطعه متحرکی ایجاد می‏کند. محققان اچ پی نتایج تحقیقاتشان را در ژورنال نیچر منتشر کردند و اذعان داشتند این نوع فناوری می‏تواند مصورسازی داده، آموزش پزشکی و سرگرمی را متحول کند. دیوید فاتال نویسنده اصلی این مقاله به اسوشیت پرس گفت: «تجربه کاربری تا حد زیادی شبیه تصویر هولوگرام پرینسس لیا در فیلم جنگ ستارگان است.» 

با این حال ساخت نمایشگر سه‏بعدی موبایل با سینما تفاوت بسیار زیادی دارد. به نقل از نِیچر،این فناوری شبیه هولوگرام به نظر می‏رسد اما روش ساختش به نوعی متفاوت است.

تصاویر سه ‏بعدی بوسیله تکنیک "چند نمایی" (multiview) و ترفند های هندسی بینایی ایجاد می‏شوند. همچنین روی سطح نمایشگر شیارهای دایره‏ای حک شده‏اند که بسته به موقعیت بیننده نسبت به صفحه، تصاویر و رنگ‏های مختلفی را بیرون می دهند. نتیجتاً کاربر می‏تواند در یک زاویه دید گسترده حتی در حین تکان دادن و چرخاندن نمایشگر، تصاویر را به صورت سه‏بعدی ببیند. (پیش از این، راه حل در دنبال کردن موقعیت سر و چشمان بیننده، و تولید نمای سه‏ بعدی متناسب با زاویه دید روی صفحه نمایش بود.)

در طول سال‏های گذشته چند شرکت روی روش‏های نمایش سه‏بعدی بدون عینک کار کرده‏اند.معروفترین نمونه کنسول بازی دستی نینتندو 3DS است. اما برای بهترین تجربه باید کاملاً مستقیم به صفحه نگاه کرد.اما به گفته اسوشیت پرس این نوآوری اچ پی به ببننده اجازه می‏دهد که تا زاویه دید 45 درجه از مرکز صفحه هر نمایی از تصویر را ببیند. با وجود اینکه این دستاورد ما را تا حدی به تجربه سه‏بعدی هولوگرافیک نزدیک کرده،اما هر چیزی در یک دستگاه قابل حمل نمی‏تواند از این فناوری بهره ببرد. برای مثال یک فیلم باید حداقل با 64 دوربین در زوایای مختلف ضبط شده باشد که درواقع غیرممکن است! اما از طرف دیگر تصاویری که با کامپیوتر ساخته می‏شوند کاندیدای بسیار خوبی برای بهره بری از این نوع نمایشگرهای هولوگرافیک هستند.

http://narenji.ir/9912-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%B3%D9%87-%D8%A8%D8%B9%D8%AF%DB%8C-%D9%87%D9%88%D9%84%D9%88%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%81%DB%8C%DA%A9-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D9%84

چطور ریچارد برانسون، بیل گیتس، وارن بافت و بسیاری افراد ثروتمند دیگر اینقدر در کارشان عالی عمل کرده اند؟ این پرسشی است که حتما شما هم از خودتان پرسیده اید. در عین حال که کسی نمی تواند با کلمات، دلایل موفقیت آنها را توصیف کند، ولی با بیان درس هایی از طرز فکرشان می شود تا حدودی با ایده های این افراد آشنا شد. 

در ادامه مطلب به 7 قاعده جالب اشاره می کنیم که آدم های بسیار موفقی به آنها عمل کره ولی افراد عادی ازشان دوری می ورزند. شاید همین ها وجه تمایز این دو دسته باشد. 
 

  1. کاری را که دوست دارید انجام دهید، ولی به فکر پول درآوردن هم باشید. گای لالیبرتی یک دلقک سیرک با تحصیلات دبیرستانی و اهل کِبک بود که تصمیم گرفت عده ای از اجرا کنندگان حرفه ای را به تاسیس سیرک خورشید (Cirque du Soleil) ترغیب کند. با وجود کمک های مالی دولتی، اسپانسرهای دست و دل باز و سختکوشی لالیبرتی سیرک به سختی چند سال اول را دوام آورد و سبک خاص خود را محکم کرد. حرکت استادانه لیبرتی این بود که وضعیت سیرکی را که یک سومش از آن او بود، از غیر سود آور به سود آور تغییر داد. امروزه او 1.8 میلیارد دلار ثروت دارد و حتی الآن هم دلقک بازی برای او یک حرفه مناسب است، البته تا وقتی رئیس باشد. 

پس فقط انجام کار مورد علاقه ملاک نیست، اگر نتوانید از آن پول در بیاورید کم کم از انجامش دلسرد خواهید شد. 
 

  2. کمتر پس انداز کن، بیشتر به دست بیاور. سوز اورمن که مشاور مالی، نویسنده و یک شخصیت تلویزیونی است برای خودش ثروتی به هم زده، چگونه؟ او به افرادی که نزدش می آیند یاد می دهد چطور بدون تجربه قبلی، از طریق صرفه جویی ثروت خوشان را افزایش دهند. او وقتی در میانه دهه سوم عمرش بود، خیلی ولخرج زندگی می کرد و در انبوهی از قرض غرق شده بود. اما برای نجات از آن وضع، از تجملات کم نکرد بلکه راه دیگری یافت و آن پرداختن به علاقه اش و دنبال کردن فرصت های مالی بود. حالا او سالی 300 هزار دلار صرف سفر با جت های خصوصی به دور دنیا می کند. 

درسی که او به دیگران داده این است که وقت شما خیلی ارزشمندتر از آن است که صرف پس انداز اسکروچ وار پول های خرده ریز شود، در عوض آن را صرف شکار فرصت ها کنید. 
 

  3. کپی کن، نه نوآوری. امیدواریم این درس بد آموزی نداشته باشد. بیل گیتس که با 67 میلیارد دلار (به نقل از فوربس) ثروتمندترین انسان روی زمین است. او این دارایی را با ارائه لیسانس استفاده از سیستم عاملش به IBM کسب کرد. یعنی نقطه شروع اش آنجا بود. اما در واقع، این نرم افزار اقتباس کاملی بود از روی کدهای یک نفر دیگر. مایکروسافت در آن زمان فاقد نوآوری لازم برای نوشتن سیستم عامل از صفر بود، بنابراین آن را با استفاده از کد های یک شرکت دیگر ساخت که بابت آن فقط 25,000 دلار پول داده بود. وقتی گیتس نرم افزار دست دوم را به IBM تحول داد آنقدر باگ داشت که مهندسین IBM مجبور شدند آن را کاملا بازنویسی کنند. 

33 سال گذشته و کسی نه این را به یاد می آورد و نه برای اش اهمیت قائل است. شاید بشود گفت درس این واقعه این است که نوآوری به ندرت مهم تر از کپی مناسب و به موقع است. 
 

  4. دانستن "چه چیزی..." مهم و دانستن اینکه "چه کسی..." از آن هم مهم تر است. سرمایه گذار افسانه ای، وارن بافت وقتی خیلی جوان بود به فلسفه هوشمندانه سرمایه گذاری اش دست یافت ولی دانستن اینکه "چه چیزی ارزش سرمایه گذاری دارد" به کار او نمی آمد زیرا پولی در بساط نداشت تا از نوسان های بازار سهام کسب درآمد کند. بافت زمانی ثروتمند شد که به خجالتی بودن خود چیره شد، افراد دیگری را برای مشارکت در سرمایه گذاری جذب کرد، و آنها را هدایت کرد تا عملکرد سهام مختلف را از زیر زبان مدیران شرکت ها بیرون بکشند. 

خلاصه که درس این بود: کسی به تنهایی ثروتمند نمی شود. 
 

  5. برد-برد یک راه حتمی برای باخت است. آدام مک کی تهیه کننده و کارگردان هالیووی یکی از موفق ترین ها در حرفه خود است. او با ویل فرل در فیلم های شب های تالدگا، برادرخوانده ها، آن یکی ها و گوینده خبر همکاری کرده ولی فیلمی که دوران کار حرفه ای او را شکل داد هرگز به وقوع نمی پیوست اگر در حین حضور در گروه نویسندگان شوی Saturday Night Live و کارگردانی آن، یک قرارداد همکاری خوب برای تولید فیلم کوتاه نمی بست. 

کلید موفقیت چه بود؟ او سعی نکرد بازی برنده-برنده را انجام دهد و به مدیر تولید Saturday Night Live، لارن مایکلز گفت که داشتن تیم فیلم سازی خودش برای ساخت فیلم های کوتاه شو، هزینه ماندن او در گروه است و بدون آن، می رود. مایکلز هم با روی باز این را پذیرفت. 
 

  6. توسعه کار مساوی است با توسعه درآمد. سر ریچارد برانسون موسس گروه تجاری ویرجین از خوانش پریشی شدید رنج می برد ولی در عین حال آن را بزرگترین نقطه قوت خود می داند. برانسون گروه سرمایه گذاری ویرجین را اداره می کند که کارش دادن سرمایه به نوآورانی است که ایده های درخشان و هماهنگ با استراتژی ویرجین دارند. او هرگز علاقه ای به مدیریت جزء به جزء شرکت های زیر مجموعه ویرجین نشان نداده زیرا اصلا این کار ممکن نیست. یک بار گفت: «اگر من قادر به خواندن صورت های مالی بودم، هرگز هیچ کاری در زندگی ام نکرده بودم.» 

در مجموع، درس هایی که از او می شود گرفت اینها است: گسترش کار همراه با تمرکز بر روی نقاط قوت شخصی، و امکان دادن به دیگران برای انجام کاری که در آن قوی هستند. 
 

  7. هیچ چیزی مثل شکست و خرابی، به موفقیت منجر نمی شود. استیو جابز در دهه 80 یک بینش واضح داشت. ساختن کامپیوتری برای تصویر سازی سه بعدی که می توانست صنایع دفاعی، نفتی و درمانی را دگرگون کند. ولی دست آخر معلوم شد که او اشتباه می کرد و میلیون ها دلار از ثروتش را در راه تولید کامپیوتر تصویر ساز پیکسار که 125,000 دلار قیمت داشت از دست داد و نهایتا در سال 91 پروژه را متوقف کرد. در آن زمان تنها گروه سودآور در پیکسار، تیمی کوچک از انیماتورها بودند که از نرم افزار شرکت برای ساخت تبلیغات تلویزیونی استفاده می کردند. همان تیمی که سر انجام داستان اسباب بازی را ساخت. در سال 2011 که استیو جابز درگذشت، بیش از 70 درصد از ثروت 8.3 میلیارد دلاری اش از بابت سهمی بود که در استودیوی فیلمسازی پیکسار داشت، صنعتی که هرگز قصد شخصی برای ورود به آن نداشت. 

نتیجه اینکه شکست ها هم پتانسیل اینکه پله موفقیت بشوند را دارند، فقط باید جور دیگر به آنها نگاه کرد.

http://narenji.ir/9901-7-%D8%AF%D8%B1%D8%B3-%D8%A7%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%88%D9%81%D9%82-%D8%AA%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B2-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%84%DB%8C

اپلیکیشن های رنگارنگ بسیاری تا به حال برای مدیریت کارهای روزانه عرضه شده اند، هر یک از این برنامه ها با تمرکز بر روی قابلیتی خاص، سعی بر این داشته اند تا مخاطبین بیشتری را جذب خود نمایند و محیط ایده آل تری را جهت مدیریت امور، فراهم کنند. در این بین اما گروه Grailr راه متفاوت تری را در پیش گرفته است. 

اپلیکیشن CARROT، برنامه ای است که سعی می کند شما را با روش های متفاوت به انجام کارهایتان، تشویق کند. این برنامه مراحل مختلفی را داخل خود طراحی کرده است که شما با به پایان رساندن کارهای خود و کسب امتیازات لازم، می توانید آن ها را پشت سر گذارید. با اتمام هر مرحله، قابلیت جدیدی به اپلیکیشن اضافه می شود، برای مثال در ابتدا اپلیکیشن تنها قادر است تا کارهای روزانه شما را در خود ذخیره کند و پس از اتمام، آن ها را از لیست حذف نماید؛ اما به مرور زمان و با طی کردن مرحله های مختلف می توانید، کارهای بیشتری را می توانید با اپلیکیشن خود انجام دهید و از آن لذت ببرید. 
 

CARROT همچنین از سر و زبان خوبی هم برخوردار است و با جملات بامزه خود، انگیزه شما را برای انجام کارها، افزایش می دهد. البته این اپلیکیشن همیشه اینقدر مهربان نیست، اگر Task هایی که در این برنامه وارد کردید، برای مدتی دست نخورده باقی بمانند، لحن اپلیکیشن عوض می شود و با تیکه هایی که به شما می اندازد، حسابی تحقیرتان می کند. در واقع CARROT داری مود های متفاوتی است، در عصبانی ترین حالت، رنگ محیط اپلیکیشن سیاه و قرمز می شود و موسیقی متن ترسناکی نیز پخش می شود. 

یک دکمه آبی رنگ در برنامه تعبیه شده که CARROT به عنوان سنسورش از آن یاد می کند و بسیار نیز به آن حساس است، پس هرگاه که از دست این دستیار پر رو خسته و یا ناراحت شدید، می توانید با لمس کردن پیاپی این سنسور، حسابی انتقام بگیرید. 

این برنامه برای مدت محدودی رایگان شده است، لذا پیشنهاد می کنیم هرچه سریع تر نسبت به دانلود آن اقدام کنید. CARROT : The Todo List with a Personality در حال حاضر از طریق اپ استور برای دستگاه های مجهز به iOS 6 به بالا، قابل دریافت است.

http://narenji.ir/9906-Carrot-todo-list-with-personality

روز گذشته مایکروسافت اعلام کرد که طبق گزارش IDC ویندوز فون طی سه ماهه چهارم ۲۰۱۲ در هفت کشور دنیا از آیفون اپل سبقت گرفته است. اما این اعلام مبهم و سربسته سوالات فراوانی را همچون میزان فروش و نام کشورها به میان آورد که این شرکت به آنها پاسخی نداده بود. 

بعد از آن مشخص شد که روسیه و هند دو عضو مهم این گروه بوده اند و سپس گزارش نیویورک تایمز شش عضو این گروه خشن را مشخص کرد: آرژانتین، هند، روسیه، لهستان، آفریقای جنوبی و اوکراین. اما هفتمین کشور کجا بود؟ در واقع عضو هفتم به جای یک کشور، مجموعه ای از کشورهای کوچکتر از جمله کرواسی است. 

جالب اینجا است که ۳ کشور از این گروه هفت تایی در بازه زمانی ذکر شده فروشی کمتر از ۱۰۰ هزار دستگاه ویندوز فون داشته اند. و در ۴ کشور دیگر فروشی بیش از ۱۰۰ هزار دستگاه ویندوز فون داشته اند، که البته هنوز میزان دقیق آن اعلام نشده است. 

IDC همچنین اشاره می کند که این اقبال خوب به ویندوز فون مدیون حضور قدرتمند نوکیا در این بازارها بوده است. و این واقعیتی غیر قابل کتمان است که برند سازی و زنجیره توزیع قدرتمند نوکیا در کشورهای مختلف توانسته به پلتفرم ویندوز فون کمک های فراوانی بکند. 

حال باید دید که آیا ویندوز فون در سال جاری میلادی می تواند پیروزی خود را در دیگر کشورهای دنیا هم تکرار کند، یا باز تنها به ارائه گزارش های گنگ این چنینی بسنده خواهد کرد.

http://narenji.ir/9895-%D8%B3%D8%A8%D9%82%D8%AA-%D9%88%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%88%D8%B2-%D9%81%D9%88%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%A2%DB%8C%D9%81%D9%88%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%81%D8%AA-%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1