هر چه می خواهد دل تنگت بگو!!!

روی هر پله ای که باشی خدا یک پله از تو بالا تره نه به خاطر این که خداست چون می خواد دستت رو بگیره

خدایا
به داده ات و نداده ات
                                 شکر
که داده ات نعمت است....
                                            و
نداده ات حکمت..........

به کجاپناه ببرم ازاین جنگ زمانه

یامهدی مددی

چه زیبا بود شبهای قدر را با راز و نیاز با خدای مهربان،تمنای بخشش گناهانمان،استجابت دعاهایمان،نوشتن سرنوشتمان بوسیله فرشتگان،هر چه بود گذشت،امیدوارم از خواب غفلت بیدار شده باشیم

یادمان باشد شایدشبی آنچنان آرام گرفتیم که دیدار صبح فردا ممکن نشود، پس به امید فرداها محبتها یمان را ذخیره نکنیم.
(کورش کبیر)

بنده وضو بگیرد نماز نخواند شرم بر او باد

بنده وضو بگیرد نماز بخواند دعا نکند شرم بر او باد

بنده وضو بگیرد نماز بخواند دعا کند من استجابت نکنم شرم بر من باد ...

یا مجیب دعوت المسطرین ...

خدایا..
ﻫـﺪﺍﯾﺘﻢ ﮐﻦ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﻭﺭ ﺑﺮسم ﮐﻪ ﺟﻮﺍﺏ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﺩﻋﺎﻫﺎﯾﻢ ﺻﺒﺮ ﻭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺍﺳــﺖ

زنان میهن من بزرگوار و برازنده اند خانمان مردم من شادمان و سترگ است. پدران ما دانا و فرزندان ما دلیراند. بدین نشان هرگز شکست نخواهیم خورد؛ بدین نشان هرگز فریفته نخواهیم شد.

(کوروش بزرگ)

ﺭﻭﺯﻫﺎ ﻫﻔﺘﻪ ﻫﺎ ﻣﺎﻩ ﻫﺎ ﻭ ﺣﺘﯽ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ ...ﺭﻭﺯﯼ ﺧﻮﺍﻫﯿﻢ ﻓﻬﻤﯿﺪﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﭼﯿﺰﯼ ﻧﺪﺍﺭﯾﻢ ﺟﺰ ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﯽ ﮐﻪ ﺭﻫﺎﯾﻤﺎﻥ ﻧﻤﯿﮑﻨﻨﺪ !!!...

مهم نیست قفل ها را که می زند ...

.

.

.

مهم این است که کلید دست خداست ...

آدم‌ها وقتی برای من وجود دارند که از پله‌ی خاصّی از شعور بالا رفته باشند!
خوب و بدشان را با معیار معرفت می‌سنجم
دنبال خوب نمی‌گردم
آدم خوب یعنی آدم با شعور و آگاه
با چنین آدمی، هم در خیابان‌های نیویورک برخورده‌ام و هم در کوچه‌های کاشان...

"سهراب سپهری"

گریه کن،تا شاید چشم گریان تو دل سنگ مرا آب کند گریه کن

گریه کن،اگر میخواهی مولای من برایت دعاها کند گریه کن

گریه کن،مشت گره کرده ی من سوی دشمنت فریاد میکند

گریه کن،این غافله در پی تو یک روز از کربلا عبور کند گریه کن

گریه کن،اشک چشمانت دلم را بی تاب میکند گریه کن

گریه کن،این اشک ظهور را پر شتاب میکند گریه کن

گریه کن،من تا ابد بر پای تو ایستاده ام

گریه کن،تا گوشه چشمی مرا نگاه کند رباب گریه کن

امروز جمعه است و من آمده ام تا در یک مسیر الهی با تو هم گام شوم و شاید تو کنار من باشی و چه شیرین است ندای مرگ برآمریکا،مرگ بر اسرائیلی که با تن صدای تو به گوشم برسد

مولای من می دانم تو آنجا هستی و این را هم می دانم که بی شک از حضور تک تک ما خوش حالی و جالبی ماجرا اینجاست که برای منکر شدن تو از حضورت بین مردم بهانه ای ندارم زیرا امروز جمعه است و  شاید...

به گمانم کل قصه را گفتم ما امروز هم به جاده ی انتظار چشم

خدایا! میدانم روزی از راه خواهد رسید و به این دلتنگی ها پایان می دهد.
روزی که زندگی در آن دلچسب می شود و گله ای باقی نمی ماند.
روزی که انسان ها به خاطر دنیایی که ارزشی ندارد تحقیر نمی شوند.
روزی که آدم ها بابت شادی و لبخند محاکمه نمی شوند و بغض نمی کنند.
روزی که دل ها شکسته نمی شود و حرمت ها به زیر پا نمی افتد.
روزی که رنگ پوست و قامت انسان ها شأن و منزلت انسان ها را شکل نمی دهد.
روزی که همه جا پر می شود از دست هایی که به یاری افتاده ای می شتابند
و شانه هایی که اشک ها بی منت بر آنان جاری می شوند و آرام می گیرند.
روزی که که اعتقادات پوچ، زندگی را بر کام انسان های مظلوم تلخ نمی کند.
روزی که خدای همه یکی می شود و در پس چهره هایی که ادعای خدایی می کنند پنهان نمی شود.
روزی که آدم ها خدای بخشنده را به خاطر ترس ستایش و مهربان مهربانان و آفرینده عشق را طور دیگری ترسیم نمی کنند و زندگی را در تلخی و واهمه ی آخر کار نمی گدرانند.
روزی که همش می شود عشق، آرامش، محبت، دوستی و فقط خوبی خوبی و خوبی ...

*
*
آخرش میآد جمعه ای که غروبش دلنشینه ...

یادمان باشد که : آن هنگام که از دست دادن عادت می شود
به دست آوردن هم دیگر آرزو نیست ...