سلام

دلتنگی؟

می‌دانم.

خسته‌ای؟

می‌دانم.

تنهایی؟

ناگفته پیداست.
 

بعضی آدم ها را نمیشود داشت
فقط میشود یک جور خاصی دوستشان داشت !
بعضی آدم ها اصلا برای این نیستند که برای تو باشند یا تو برای آن ها !
اصلا به آخرش فکر نمی کنی
آنها برای اینند که دوستشان بداری
آن هم نه دوست داشتن معمولی نه حتی عشق !
یک جور خاصی دوست داشتن که اصلا هم کم نیست ..!
این آدم ها حتی وقتی که دیگر نیستند هم
در کنج دلت تا ابد یه جور خاص دوست داشته خواهند شد ...

به من خوبی نکن شاید
برای هر دومون بد شه
نشستم تو دل طوفان
بذار آب از سرم رد شه

به من خوبی نکن وقتی
کنار من نمیمونی
نگو بد میشم از فردا
تو که دیدی نمی تونی

چه وقتایی که بد می‌شی
چه وقتتایی که آشوبی
تمام درد من اینجاست
تو هر کاری کنی خوبی

من از تو، از خودم، ازما
از این احساس ترسیدم
تو باید جای من باشی
ببینی در تو چی دیدم

تو باید جای من باشی
بفهمی من چرا تنهام
بفهمی چی بهت میگم
ببینی از تو چی می‌خوام



روزبه بمانی

 به شخصی گفتم : راز روزه در چیه ؟

گفت : پرنده ی چاق و چله زود شکار میشه ...

تا بخواد بخودش تکونی بده و با وزن زیادش پرواز کنه کار از کار گذشته !

البته اگر بتونه پرواز کنه !

راز روزه و نخوردن در سبک تر شدن برای پروازه !

پرواز به طرف خداست...

 خدایـــــــــــــا؛

بابت هر شبی که بی شکر سر بر بالین گذاشتم؛

بابت هر صبحی که بی سلام به تو آغاز کردم؛

بابت لحظات شادی که به یادت نبودم؛

بابت هر گره که به دست تو باز شد و من به شانس نسبتش دادم؛

بابت هر گره که به دستم کور شد و مقصر را تو دانستم؛

مرا ببخش ...

وقتی میان نفس و هوس جنگ می شود

قلبم به چشم همزدنی سنگ می شود

آقا ببخش که سرم گرم زندگی است

کمتر دلم برای شما تنگ می شود

چشم آلوده کجا، دیدن دلدار کجا؟

دل سرگشته کجا، وصف رخ یار کجا؟

کاش در نافله ات نام مرا هم ببری

که دعای تو کجا، عبد گنه کار کجا؟

قبل از ماه رمضان می گفتند آب که می نوشی بگو یا حسین .

 اما این روزها چه آب می نوشی یا نه بگو ی عباس

رمضان چیست ؟

"ر" مثل رحمت خالق

"م" مثل محبت به خلق

"ض" مثل ضیافت نور

"ا" مثل آشتی با خدا

"ن" مثل نه گفتن به شیطان

رمضان ماه ضیافت الهی است

در تمام طول سال ما خداوند را به خانه دلمان می خوانیم

در رمضان خداوند ما را به میهمانی خویش می خواند

چه خوب و چه بد در این میهمانی دعوتند

در این ماه رها می شویم از تمام زشتی ها

و محبت ویژه خداوند شامل تمام موجودات میگردد

باشد که با احسان و نیکی که در حق یکدیگر می کنیم

پاسخ این محبت پروردگار را داده باشیم

ماه رمضان

ماه نه گفتن به تمام امیالیست که گستاخانه

در غیر این ماه بر دل ما تاخته اند و افسار گسیخته شده اند

و در این ماه لجامی بر دهنه این امیال باید زد

تا در رحمت الهی را به روی خود باز کنیم

خوشا به حال کسانی که در رجب و شعبان

لباس نیکی به تن کرده و زیبا روی و آراسته به میهانی پروردگار

دعوت می شوند

و بدا به حال من که این ماهها تمام شد

و هنوز در خم یه کوچه مانده و با روی سیاه و قدی خمیده از گناه

و لباس مندرس از زشتی ها بر تن و

شرمسار به میهمانی خود را دعوت کزده ام ...

باشد تا صاحب دلها ما را بپزیرد

و نظر لطفی بر این دل سیاه کند

و از نورخود روشن گرداند

و مورد عفو و رحمت خود قرار دهد

الهی آمین ...

تمام طول هفته را به انتظار جمعه ام / دوباره صبح ؛ ظهر ؛ نه غروب شد نیامدی...

چشمه‌های نور را ازدیده جاری می‌کنیم / تا بیائی جمعه‌ها را بی‌قراری می‌کنیم
در شقایقزارها با اشک سرداران عشق / ردّ پای خسته‌ات را مشکباری می‌کنیم . . .

اللهم عجل لولیک الفرج...

عصر یک جمعه ی دلگیر، دلم گفت بگویم بنویسم
که چرا عشق به انسان نرسیده است؟
چرا آب به گلدان نرسیده است؟
چرا لحظه ی باران نرسیده است؟
وهر کس که در این خشکی دوران به لبش جان نرسیده است،
به ایمان نرسیده است و غم عشق به پایان نرسیده است.
بگو حافظ دلخسته زشیراز بیاید بنویسد
که هنوزم که هنوز است
چرا یوسف گمگشته به کنعان نرسیده است ؟
چرا کلبه احزان به گلستان نرسیده است؟
دل عشق ترک خورد،
گل زخم نمک خورد،
زمین مرد،
زمان بر سر دوشش غم و اندوه به انبوه فقط برد،
فقط برد،
زمین مرد
زمین مرد ،
خداوند گواه است،
دلم چشم به راه است،
و در حسرت یک پلک نگاه است،
ولی حیف نصیبم فقط آه است و همین آه خدایا برسد کاش به جایی،
برسد کاش صدایم به صدایی...
عصر این جمعه دلگیر وجود تو کنار دل هر بیدل آشفته شود حس،
تو کجایی گل نرگس؟
به خدا آه نفس های غریب تو که آغشته به حزنی است
زجنس غم و ماتم، زده آتش به دل عالم و آدم
مگر این روز و شب رنگ شفق یافته در سوگ کدامین غم عظمی
به تنت رخت عزا کرده ای؟ ای عشق مجسم!
که به جای نم شبنم بچکد خون جگر دم به دم از عمق نگاهت.
نکند باز شده ماه محرم
که چنین می زند آتش به دل فاطمه آهت
به فدای نخ آن شال سیاهت
به فدای رخت ای ماه!
بیا صاحب این بیرق و این پرچم و این مجلس و این روضه و این بزم توئی ،
آجرک الله!
عزیز دو جهان یوسف در چاه ،
دلم سوخته از آه نفس های غریبت
دل من بال کبوتر شده خاکستر پرپرشده،
همراه نسیم سحری روی پر فطرس معراج نفس گشته هوایی
و سپس رفته به اقلیم رهایی،
به همان صحن و سرایی که شما زائر آنی
و خلاصه شود آیا که مرا نیز به همراه خودت زیر رکابت ببری تا بشوم کرب و بلایی؟
به خدا در هوس دیدن شش گوشه دلم تاب ندارد ،
نگهم خواب ندارد، قلمم گوشه دفتر غزل ناب ندارد،
شب من روزن مهتاب ندارد،
همه گویند به انگشت اشاره
مگر این عاشق بیچارهء دلدادهء دلسوخته ارباب ندارد...
تو کجایی؟ تو کجایی شده ام باز هوایی،شده ام باز هوایی...
گریه کن ،گریه وخون گریه کن آری
که هر آن مرثیه را خلق شنیده است
شما دیده ای آن را
و اگر طاقتتان هست کنون من نفسی روضه ز مقتل بنویسم،
و خودت نیز مدد کن
که قلم در کف من همچو عصا در ید موسی بشود
چون تپش موج مصیبات بلند است،
به گستردگی ساحل نیل است،
و این بحر طویل است
وببخشید که این مخمل خون بر تن تبدار حروف است
که این روضهء مکشوف لهوف است،
عطش بر لب عطشان لغات است
و صدای تپش سطر به سطرش همگی موج مزن آب فرات است،
و ارباب همه سینه زنان کشتی آرام نجات است ،
ولی حیف که ارباب «قتبل العبرات» است،
ولی حیف که ارباب«اسیر الکربات» است،
ولی حیف هنوزم که هنوز است حسین ابن علی تشنهء یار است
و زنی محو تماشاست زبالای بلندی،
الف قامت او دال و همه هستی او در کف گودال و سپس آه
که «الشّمرُ ...»خدایا چه بگویم «که شکستند سبو را وبریدند ...»
دلت تاب ندارد
به خدا با خبرم می گذرم از تپش روضه که خود غرق عزایی،
تو خودت کرب و بلایی،
قسمت می دهم آقا به همین روضه که در مجلس ما نیز بیایی،
تو کجایی ... تو کجایی...

- خدا بهم گفت: چرا تو هیچ آرزویی نمی کنی ؟ 

- گفتم: مگه نمی گن تو سرنوشت آدما رو نوشتی و رقم می زنی ؟ پس چه دعا و آرزو کردن؟

- خدا گفت: خب شاید سرنوشت رو اینجوری نوشتهه باشم: " هرچی آرزو کردی "

آجی nooora و کاربر گرامی montazereagha  : 

به تالار پاتوق راسخونی ها خوش اومدید.امید وارم که شما رو این جا خیلی بیشتر از یه پست ببینم.

ای فریادرس فریادخواهان در این ماه نافرمانی و گناه را در نزد من ناخوش دار

آمین یا رب العامین