دعای روز بیست و یکم ماه مبارک رمضان

منزلا و مقیلا

منزل از نَزَلَ و نزول می‌آید،

یعنی خدایا من بهشت را به عنوان آخرین هدف خود نمی‌خواهم.

بهشت را به عنوان خستگی‌درکُنِ راه تو می‌خواهم.

چون بهشت خستگی‌درکُنِ راه اولیای خداست.

چون هدفی بالاتر از آن دارند، یک ایستگاه مؤمنین بهشت است.

از دنیا به آنجا می‌پرند و از آنجا هم به جوار الله می‌پرند.

خدایا، بهشت را منزل من قرار بده، یعنی سکوی پرواز من قرار بده.

برآرنده حاجات

خدایا فقط تویی که می توانی هر حاجتی را برآورده کنی. تازه صلاح و مصلت ررا هم خیلی خوب می دانی. پس خدایا نگذار حاجت به غیر تو بریم و از کس دیگر و چیز دیگری طلب حاجاتمان را بکنیم ای برآرنده حاجات خودت حاجاتمان را بنا به صلاحمان برآورده کن. الهی آمین