دعای روز بیست و یکم ماه مبارک رمضان

قوانین شرکت در طرح را در این تاپیک ببینید.

دعاهای روزانه، برداشت عارفانه

بنام خدا

کلمه مرضات به معنی خشنودی

اَللّهُمَّ اجْعَلْ لى فیهِ اِلى مَرْضاتِكَ دَلیلاً                     خدایا برایم در این ماه دلیلى به موجبات خوشنودى خود مقرر فرما

رضایت خداوند در گرو رضایت بندگان است !

در این دعا از خداوند می‌خواهیم که ؛ خدایا کاری کن که از من توفیقات و کارهایی سر زند که تو از من راضی باشی .حدیث داریم اگر می‌خواهید بدانید که خدا از شما راضی است یا نه اول ببینید در دلتان از خداوند راضی هستید یا خیر ؟!

اگر شما از خدا کاملاً راضی بودید بداند که خدا هم از شما راضی است . متأسفانه اکثر ما آدما از خدا ناراضی هستیم و در زندگی چون و چرا برای خداوند می‌آوریم.چرا خدا به من نداد به او نداد !چرا چرا چرا ...

منبع : بیانات آیت الله مجتهدی تهرانی

بهشت

بهشت، جایگاهی است که همه انسان ها رسیدن به آن را آرزو می کنند. همه افراد در نهاد خویش، چنین خواسته ای را دارند و اهل ایمان هم سودای دستیابی به آن عالم جاویدانِ بدونِ رنج و ناراحتی را در سر می پرورانند. آنان هم که با بصیرت و عرفان به جهان هستی می‌ نگرند و خود را پاک و صالح احساس می کنند، برای نجات از سختی ها و تلخی ها و پرگشودن به جهان نعمت ها و لذّت ها، با خوشحالی خواستار کنار رفتن «پرده و حجاب تن» هستند. اما اینکه بهشت چگونه جایگاهی است، عوامل ورود به بهشت چیست و درجات بهشتیان چگونه است، از مجهولاتی است که دست یافتن به آن ها برای آدمی بسیار خوشایند است. امام علی علیه السلام در نهج البلاغه به این مسائل پرداخته است. بهشت چگونه مكانى است؟ امام علیه السلام در توصیف جایگاه بهشت می فرماید: «وَ یُخَلِّدْهُ فِیَما اشْتَهَتْ نَفْسُهُ، وَ یُنْزِلْهُ مَنْزِلَ الْكَرَامَةِ عِنْدَهُ، فِی دَار اصْطَنَعَهَا لِنَفْسِهِ، ظِلُّهَا عَرْشُهُ، وَ نُورُهَا بَهْجَتَهُ، وَ زُوَّارُهَا مَلاَئِكَتُهُ، وَ رُفَقَاؤُهَا رُسُلُهُ؛ خداوند آن انسان پارسا و با تقوا را در آنجا كه خود مى ‏خواهد، زندگى جاوید مى‏ دهد و در نزد خود در جایگاه گرامى و با ارزش منزل مى ‏دهد؛ در سرایى كه خداوند آنان را براى دوستان خود برپا ساخته است، سایبان آن عرش او و روشنایى آن، خوشنودى او و دیدار كنندگان آن، فرشتگان و دوستان آن، پیامبران مى ‏باشند.»

بهشت
 

ساختمان بهشت خشتى از نقره و خشتى از طلاست، گِل آن مُشك بسيار خوشبو و سنگريزه آن لؤلؤ و ياقوت و خاك آن زغفران است...

بهشت

در بهشت چيزهايى هست كه نه چشمى ديده و نه گوشى شنيده و نه به خاطر كسى گذشته.

بهشت

كمترين فرد بهشت چنان است كه اگر جن و انس ميهمان او شوند همه را با خوردنى و آشاميدنى پذيرايى كند و از آنچه دارد چيزى كم نشود.

بهشت

لذتها و خوشيهاى بهشت دل را نمى زند، انجمن آن از هم نمى پاشد، ساكنانش در پناه خداى رحمانند و در برابر آنان غلامانى با طبق هاى زرين پر از ميوه و گل هاى خوشبو ايستاده اند.

بهشت
 

براى جان هاى شما بهايى جز بهشت نيست، پس آنها را جز به بهشت مفروشيد.

بهشت

شش چيز را براى من ضمانت كنيد تا من بهشت را براى شما ضمانت كنم، راستى در گفتار، وفاى به عهد، بر گرداندن امانت، پاكدامنى، چشم بستن از گناه و نگه داشتن دست (از غير حلال).

بهشت

خدایابهشت را منزل گاه من قرار بده
1-ترس از خدا و مخالفت با هوای نفس
خداوند متعال در قرآن کریم سخن از افرادی می نماید که منزلگاه شان بهشت معرفی شده است[نازعات/40و41]
2-خوش اخلاقی و تواضع:
بهشتى ‏ها چهار نشانه دارند: روى گشاده، زبان نرم، دل مهربان و دستِ دهنده .کتاب امالی از امام صادق (ع)
3-کمک به مظلوم:
هر كس داد مظلوم را از ظالم بگيرد، در بهشت با من يار و هم‏نشين باشد. علامه مجلسی در کتاب بحار الانوار
4-بهشت خانه اهل سخاوت:
مرد سخاوتمند بخدا و مردم و بهشت‏ نزديك است و از آتش دوزخ دور است ولى شخص بخيل از خدا و مردم و بهشت‏ دور است و بآتش دوزخ نزديك است. کتاب ارشاد قلوب دیلمی روایتی از پیامبر اکرم(ص)
5-بهشت خانه دادرسان ایتام و مستمندان
بر اساس آموزه های قرآنی فراموشی ایتام و کمک نکردن به ایشان موجب گرفتار شدن در عذاب الهی می شود: [فجر/18و17]

برارنده حاجات

اي انكه برارنده حاجات تويي/ هم كافل هم كافي مهمات تويي.

شیطان

در روایات دیگری وارد شده كه: شیطان به مرگ طبیعی از دنیا نمی رود، بلكه او را می كشند و در آخرالزمان كشته می شود. حال چه كسی او را می كشد، اختلاف است. بعضی از روایات می گویند: امام زمان (عج) وقتی ظهور كند آن ملعون را می كشد. امام صادق علیه السلام فرمودند: وقتی قایم ما قیام كند، می آید در مسجد كوفه شیطان هم می آید و به زانو در مقابل آن حضرت قرار می گیرد و می گوید: وای از این روز سختی كه در كمین من است. در این موقع امام زمان (عج) موهای جلوی پیشانی او را می گیرد و آن ملعون را گردن می زند.
در بعضی از روایات وارد شده كه حضرت رسول كشنده شیطان است. امام صادق علیه السلام فرمود: (شیطان در زمان رجعت روی صخره بیت المقدس به دست حضرت رسول صلی الله علیه و آله كشته و ذبح می شود).
نیز عبدالكریم خثعمی می گوید: از امام صادق علیه السلام شنیدم كه فرمود: (وقتی شیطان گفت: خدایا! مرا مهلت ده تا روز قیامت، قبول نكرد و در جواب آن ملعون فرمود: تو را مهلت می دهم تا وقت معلوم. و مراد از آن وقت، هنگام رجعت امیرالمومنین علیه السلام به دنیا است).
عبدالكریم گوید: از حضرت پرسیدند: آیا برای آن حضرت رجعتی است؟ فرمود: بلی، هیچ امامی نیست، مگر آن كه در قوت رجعت آن امام، مومن و كافر اهل زمانش با او برمی گردند. تا مومنان را بر كافران غالب و پیروز گردانند.
وقتی امیرالمومنین علیه السلام با اصحاب خود رجوع نماید، شیطان هم با لشكرش حاضر شوند و وعده گاه جنگ آنها در زمین (روحا) كه از زمین فرات و در نزدیكی كوفه است، می باشد.
پس این دو لشكر می جنگند، به طوری كه تا آن زمان چنان كشتاری انجام نشده باشد. آن گاه امام صادق علیه السلام فرمود: گویا اصحاب امیرالمومنین علیه السلام را می بینم كه به پشت برگشته اند و از شدت و سختی جنگ صد قدم به عقب رفته اند و گویا آنها را نگاه می كنیم كه پاهای بعضی از آنها در آب فرات رفته است.
در این هنگام ملایكه خشم الهی از پشت آب ها فرو می آیند و جنگ به حضرت رسول صلی الله علیه و آله واگذار می شود. آن حضرت در جلوی لشكر و حربه از نور در دست مبارك ایشان است؛ چون شیطان نگاهش به آن حضرت بیفتد، پشت كرده و بگریزد. یاران او وقتی كه فرار او را می بینند می گویند: كجا می روی و حال آن كه بر آنها غالبی، در جواب گوید: من می بینم آن چه را شما نمی بینید. من از خداوند عالمیان می ترسم.
در این هنگام، حضرت رسول صلی الله علیه و آله به او حمله می كند و ضربتی بین دو كتف او می زند كه به همان ضربه نابود می شود و لشكرش نیز هلاك خواهند شد. بعد از آن، خداوند عالمیان پرستش می شود؛ در حالی كه برای او هیچ شریكی در روی زمین باقی نمی ماند و عبادات همه خالصانه است. آن گاه امیرالمومنین علیه السلام در زمین چهل و چهار هزار سال پادشاهی می كند. و عمرها طولانی می گردد به طوری كه از هر انسانی هزار اولاد به وجود می آید.

شیطان

نفس اماره همچون شیطان است همان نفسی که ابن ملجم ملعون را برای رسیدن به رویای پوشالی مخلد در اتش کرد

منزلگاه جاودانِ بهشت

در دعاى امروز هم، خواسته نهايى مان، بهشت است. در عالم واقع هم، بهشت، آخرين منزل و قرارگاه است. جايى است براى اقامت و ماندن، نه عبورى و موقّتى. بهشت، «دارالقرار» است، خانه «عَدن» و قرارگاه ابدى است. راهنمايان الهى، ما را به رضاى حق، مى كشند. رضاى حق، ما را از چنگ شيطان نجات مى دهد و عمل بر طبق رضاى خدا و دورى از نفوذ شيطان، «بهشت برين» را در پى دارد. پس بايد از خدايى كه برآورنده «حاجات الطالبين» است درخواست كرد تا ما را به اين فرجام نيك برساند. بايد خواست...تا رسيد.

تا نگريد طفل، كى نوشد لبن

تا نبارد ابر، كى خندد چمن