پاسخ به:بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی
چهارشنبه 27 اردیبهشت 1391 2:20 PM
| 2 : نامه فرهنگستان اسفند 1383; 1(1 (پياپي 1)(ضميمه دستور)):13-28. |
| وابسته هاي فعل در زبان فارسي بر اساس نظريه وابستگي |
| طبيب زاده اميد* |
| * دانشگاه بوعلي سينا، همدان |
|
يكي از مهم ترين مباحث نحو عبارت است از تعيين تعداد و انواع وابسته هاي فعل. اين بحث نه تنها از حيث تعيين ويژگيهاي نحوي و واژگاني زبان اهميت دارد بلكه بر سمت و سوي مطالعات نحوي و نوع روشها و نتايج بررسيها نيز تاثير مي گذارد. به يك معنا، مي توان بحث درباره وابسته هاي فعل را از جمله بنيادي ترين مباحث نظري در نحو صورتگرا دانست. در اين مقاله، پس از بحث مختصري درباره برخي تفاوتهاي دستور وابستگي با دستور زايشي از حيث پرداختن به بحث وابسته هاي فعل، مي كوشيم انواع اين وابسته را در زبان فارسي بر اساس دستور وابستگي بررسي كنيم و شباهتها و تفاوتهاي آنها را با هم شرح دهيم. در بخش سوم مقاله نيز به اختصار درباره ديدگاه متيوز (MATTHEWS 1981) در مورد وابسته هاي فعل سخن مي گوييم و مي كوشيم نظرات وي را در چارچوب دستور وابستگي نمايش دهيم. ما در اين مقاله به اصول كلي دستور وابستگي نظر داشته ايم و خود را محدود به مكتب خاصي نكرده ايم. در مجموع، مي توان گفت كه بيش از هر چيز از آرا بنيان گذار دستور وابستگي، يعني لوسين تني ير (TESNiERE 1953, 1959 1980) و دو تن از پيروان آلماني او، يعني هلبيگ (مخصوصا در (HElbiG und SCHENKLE 1991) و انگل (ENGEL 1994, 2002)، بهره برده ايم. |
| كليد واژه: |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
