بفرست نامه ای خوش ای لطیف و آسمانی

دل خسته شاد گردان ز لطافت معانی

مکن از دلم شکایت که نمی رسد به پایت

به فدای آن وفایت که دلیر و مهربانی

مرو از کنارم ای گل بشو آشنایم ای گل

که به دوستی بگردیم پی رمز جاودانی

به بیان ساده گویم به بسی کنایه گویم

ره عشق تازه جویم اگرم بود بیانی

برو از پی رضایت تازه کن بدان هوایت

که مگر رسی به غایت تو به ایام جوانی

چو به ذوق می رسیدی گر چو غنچه می تپیدی

چو شکوفه می دمیدی تو به قلب بوستانی

تو سلامی هم ز یاران به شکوفه ها به باران

ز دل امیدواران برسان که مهربانی

شعر از :حجت عرب