بر دوش ابر تكيه زدي تا كمان شدي
آرش تويي، كه زمزمه ي آسمان شدي
باريد هفت رنگ غزل، روي دفترم
رنگين كمان روشن عمر جهان شدي
تير- آنچنان- شدي كه زمان را شكسته اي
بر شانه ي حماسه ي ايران، نشان شدي
من درهجوم حادثه ها، محو مي شدم
تو آمدي، شرافت سرخ زمان شدي
روح تو كوچ كرد و شفق پرده را كشيد
رنگين ترين ستاره شبهايمان شدي
منبع: كتاب اين شرح بي نهايت
