دوستی گرگ و شتر

آورده اند که گرگی و شتری «خانه یکی» شدند و قرار گذاشتند که از آن پس، جدایی از میان برداشته شود و دو خانواده، یکی به شکار رود و مابین کودکان آنها هم تفاوتی نباشد. روزی شتر برای تلاش معاش به صحرا رفت. گرگ یکی از بچه های او را خورد و به گوشه ای خزید، چون سر و کله شتر از دور پیدا شد، گرگ جلو دوید و گفت: ای رفیق بیا که یکی از بچه های مان نیست! شتر بیچاره نگران شد و پرسید: یکی از بچه های من یا بچه های تو؟ گرگ پاسخ داد: رفیق، باز هم من و تو کردی؟ یکی از آن پاپهن ها؟

در طبیعت و روال عادی زندگی هرگونه روابط دوستانه و نزدیک بین دو موجود متضاد، غیرممکن و حتی محال و بی معنا می باشد، مثل دوستی شکار و شکارچی. یا در انسان ها که دوستی و رفاقت انسان صالح، خوش طینت و درستکار با انسان بدکار و بدطینت، عقلانی و منطقی نیست. رفاقت و نزدیکی بین دو انسان با اخلاقیات متضاد و مخالف امری بی معنا خواهد بود و صد البته در این میان، کسی که ضرر و زیان خواهد دید، فرد درستکار و صالح و مومن است.