‌حكيم‌باشي‌هاي طب قديم، فندق را داراي طبيعتي خشك و گرم مي‌دانند. برگ و شكوفه و پوست اين گياه قابض است.

فندق به دليل اين كه داراي مقداري كم‌ مواد نشاسته‌اي است، ضمنا مواد معدني زيادي مثل كلسيم، پتاسيم، فسفر، منيزيم، سديم و آهن دارد، خوراكي بسيار خوب براي مبتلايان به بيماري قند است.

اين ميوه، خوراكي مناسب براي تقويت بدن و بويژه  در دوران در پس از نقاهت بيماري است. فندق مقوي روده‌ها و معده است و سموم‌ را از بدن خارج مي‌كند و فشار خون را بالا مي‌برد.روغن فندق براي از ميان بردن سرفه و درد سينه مفيد و براي كبد هم بسيار نافع است.

كساني كه كار فكري مي‌كنند، بايد فندق بخورند، زيرا به دليل داشتن فسفر زياد، مغز را تقويت مي‌كند.

براي جلوگيري از ريزش مو، پوست فندق را مي‌سوزانند و خاكستر آن را با روغن نارگيل مخلوط مي‌كنند و ريشه مو را با آن ماساژ مي‌دهند.