زندگی سرشار از نعمتها وثروتهای نا محدود است.همه انسانها حق و اختیار دارند در زندگی موفق شده و با شادمانی ونشاط زندگی کنند؛ولی دستیابی به شادی و شادابی و موفقیت در هر زمینه ،فقط به همت و تلاش افراد بستگی دارد،هیچ کس جز خود شخص نمی تواند موفقیتها و شادابیها یا غمها و شکستها را برای خویشتن فراهم سازد.                                                                                  چگونه است که گروه اندکی احساس خوشبختی میکنند در حالی که عده زیادی از خود ناراضی هستند.به طور کلی،هر کس حوادث بیرونی را با توجه به باورها و بینش خود تفسیر وتوجیه میکند.در واقع حقیقت همه چیز از افکار و ذهن انسان سرچشمه میگیرد،یعنیانسان ساخته وپرداخته افکار خویش است<در واقع تو همان هستی که می اندیشی این ذهن ماست که از ما انسانی موفق و قوی میسازد،یا برعکس آن عمل میکند.                                                                                                                           روانشناسان معتقدند که اندیشه ها و پندارهای ماست که کیفیت زندگی ما را میسازند،اندیشه ها هستند که موجب موفقیت یا شکست،عامل سلامتی یا مریضی،باعث خوشبختی یا بدبختی ما هستند.با اندیشه های مثبت است که انسان سرشار از شور شوق و اشتیاق،احساس خوشبختی،تندرستی و آرامش میکندو با افکار منفی است که احساس شکست،بدبختی،مریضی<بیچارگی و بدبختی میکند.با اندیشه های مثبت است که توانمندیها؛اعتماد به نفس و خود باوریها قویا افزایش می یابند،در حالی که با افکار منفی احساس ناتوانی  حقارت و خود کم بینی در انسان تشدید گردیده و در نتیجه بسیاری از امراض روحی و جسمی گریبان گیر فرد میشود.جای تاسف است که اکثر مردم بدون این که خود متوجه باشند،با تکرار اندیشه های مخرب،انرژیهایخود را بر ضد خویش به کار برده و سبب بدبختیهای خود میشوند!