من باور دارم كه ما مسئول كارهایى هستیم كه انجام مى‌دهیم، صرفنظر از اینكه چه احساسى داشته باشیم.

من باور دارم  كه دو نفر ممكن است دقیقاً به یك چیز نگاه كنند و دو چیز كاملاً متفاوت را ببینند.

من باور دارم  كه زندگى ما ممكن است ظرف تنها چند ساعت توسط كسانى كه حتى آن‌ها را نمى‌شناسیم تغییر یابد.

من باور دارم  كه هر چقدر دوستمان خوب و صمیمى باشد هر از گاهى باعث ناراحتى ما خواهد شد و ما باید بدین خاطر او را ببخشیم.

من باور دارم  كه همیشه كافى نیست كه توسط دیگران بخشیده شویم، گاهى باید یاد بگیریم كه خودمان هم خودمان را ببخشیم.

من باور دارم  كه اگر من نگرش و طرز فكرم را كنترل نكنم، او مرا تحت كنترل خود درخواهد آورد.

من باور دارم  كه ما مى‌توانیم در یك لحظه كارى كنیم كه براى تمام عمر قلب ما را به درد آورد.

من باور دارم  كه همیشه باید كسانى كه صمیمانه دوستشان دارم را با كلمات و عبارات زیبا و دوستانه ترك گویم زیرا ممكن است آخرین بارى باشد كه آن‌ها را مى‌بینم.

من باور دارم  كه گاهى كسانى كه انتظار داریم در مواقع پریشانى و درماندگى به ما ضربه بزنند، به كمك ما مى‌آیند و ما را نجات مى‌دهند.

من باور دارم  كه دوستى واقعى به رشد خود ادامه خواهد داد حتى در دورترین فاصله‌ها. عشق واقعى نیز همین طور است.

من باور دارم  كه گاهى هنگامى كه عصبانى هستم حق دارم كه عصبانى باشم ام. اما این به من این حق را نمى‌دهد كه ظالم و بیرحم باشم.

من باور دارم  كه صرفنظر از اینكه چقدر دلمان شكسته باشد دنیا به خاطر غم و غصه ما از حركت باز نخواهد ایستاد.

من باور دارم  كه زمینه‌ها و شرایط خانوادگى و اجتماعى برآنچه كه هستم تاثیرگذار بوده‌اند اما من خودم مسئول آنچه كه خواهم شد هستم.

من باور دارم  كه نباید خیلى براى كشف یك راز كند وكاو كنم، زیرا ممكن است براى همیشه زندگى مرا تغییر دهد.

من باور دارم  كه گواهى‌نامه‌ها و تقدیرنامه‌هایى كه بر روى دیوار نصب شده‌اند براى ما احترام و منزلت به ارمغان نخواهند آورد.

من باور دارم  كه شادترین مردم لزوماً كسى كه بهترین چیزها را دارد نیست، بلكه كسى است كه از چیزهایى كه دارد بهترین استفاده را مى‌كند.

من باور دارم  كه دعوا و جر و بحث دو نفر با هم به معنى اینكه آن‌ها همدیگر را دوست ندارند نیست و دعوا نكردن دو نفر با هم نیز به معنى اینكه آن‌ها همدیگر را دوست دارند نمى‌باشد.

من باور دارم  كه قهرمان كسى است كه كارى كه باید انجام دهد را در زمانى كه باید انجام گیرد، انجام مى‌دهد. صرفنظر از پیامدهاى آن ...

من باور دارم  كه بلوغ بیشتر به انواع تجربیاتى كه داشته‌ایم و آنچه از آن‌ها آموخته‌ایم بستگى دارد تا به این كه چند بار جشن تولد گرفته‌ایم.

من باور دارم  كه زمان زیادى طول مى‌كشد تا من همان آدمی بشوم كه مى‌خواهم.