دو قطره آب كه به هم نزديك شوند، تشكيل يك قطره بزرگتر مي دهند.
اما دو تكه سنگ هيچگاه با هم يكي نمي شوند!
پس هر چه سخت تر و قالبي تر باشيم، فهم ديگران برايمان مشكل تر و در نتيجه امکان بزرگتر شدنمان نيز كاهش مي يابد.
آب در عين نرمي و لطافت در مقايسه با سنگ به مراتب سر سخت تر و در رسيدن به هدف خود لجوجتر و مصمم تر است!
سنگ، پشت اولين مانع جدي مي ايستد اما آب راه خود را به سمت دريا مي يابد...
در زندگي معناي واقعي سرسختي، استواري و مصمم بودن را در دل-نرمي و گذشت بايد جستجو كرد!
گاهي لازم است كوتاه بيايي
گاهي نميتوان بخشيد و گذشت
اما مي توان چشمان را بست و عبور کرد
گاهي مجبور مي شوي ناديده بگيري
گاهي نگاهت را به سمت ديگر بدوز که نبيني
ولي با آگاهي و شناخت، و آنگاه بخشيدن را خواهي آموخت...
