^{روزي پادشاهي سالخورده كه دو پسرش را در جنگ با}

^{دشمن از دست داده بود، تصميم گرفت براي خود جانشيني انتخاب}

^كند.

^{پادشاه تمام جوانان شهر را جمع كرد و به هر كدام دانه ي گياهي داد و از آنها خواست، دانه}

^{را در يك گلدان بكارند و گياه رشد كرده را در روز معيني نزد او بياورند.}

^{پينك يكي از آن جوان ها بود و تصميم داشت تمام تلاش خود را براي پادشاه شدن بكار گيرد،}

^{بنابراين با تمام جديت تلاش كرد تا دانه را پرورش دهد ولي موفق نشد. به اين فكر افتاد كه}

^{دانه را در آب و هواي ديگري پرورش دهد، به همين دليل به كوهستان رفت و خاك آنجا را هم}

^{آزمايش كرد ولي موفق نشد.}

^{پينك حتي با كشاورزان دهكده هاي اطراف شهر مشورت كرد ولي همه اين كارها بيفايده}

^{بود و نتوانست گياه را پرورش دهد.}

^{بالاخره روز موعود فرا رسيد. همه جوان ها در قصر پادشاه جمع شده و گياه كوچك خودشان}

^{را در گلدان براي پادشاه آورده بودند.}

^{پادشاه به همه گلدان ها نگاه كرد. وقتي نوبت به پينك رسيد، پادشاه از او پرسيد: « پس}

^{گياه تو كو؟» پينك ماجرا را براي پادشاه تعريف كرد.}

^{در اين هنگام پادشاه دست پينك را بالا برد و او را جانشين خود اعلام كرد. همه جوانان}

^{اعتراض كردند.}

^{پادشاه روي تخت نشست و گفت:« اين جوان درستكارترين جوان شهر است. من قبلاً همه}

^{دانه ها را در آب جوشانده بودم، بنابراين هيچ يك از دانه ها نمي بايست رشد مي كردند.»}

^{پادشاه ادامه داد: « مردم به پادشاهي نياز دارند كه با آنها صادق باشد، نه پادشاهي كه}

^{براي رسيدن به قدرت و حفظ آن به هر كار خلافي دست بزند.»}