نجوم در قرآن
« انّا زَیَّنا السَّماء الدُّنیاء بِزینه الكَواكِب » ؛
ما آسمان پائین را با ستارگان تزئین كردیم .
(سورهی مباركه صافات آیهی ۶)
در این آیه می فرماید : « آسمان پائین را با كواكب تزئین كردیم » در حالیكه فرضیهای كه در آن زمان بر افكار دانشمندان حاكم بود میگفت فقط آسمان بالا آسمان ستارگان ثابت است ( آسمان هشتم طبق فرضیه بطلیموس ) ولی چنانكه میدانیم بطلان این فرضیه اثبات شده و عدم پیروی قرآن از فرضیه نادرست مشهور آن زمان خود معجزه زندهای از این كتاب آسمانی است. نكته جالب دیگر اینكه از نظر علم امروز مسلم است كه چشمك زدن زیبای ستارگان بخاطر قشر هوایی است كه اطراف زمین را فرا گرفته و آنها را به این كار، وا میدارد و این با تعبیر « السماء الدنیا » (آسمان پائین) بسیار مناسب است اما در بیرون جو زمین، ستارگان خیره خیره نگاه میكنند و فاقد تلألو هستند .
« والشمس و ضحها و القَمَر اذا تلها » ؛
به خورشید و گسترش نور آن سوگند و به ماه در آن هنگام كه بعد از آن در آید .
(سورهی مباركه شمس آیهی ۱ و۲)
خورشید مهمترین و سازندهترین نقش را در زندگی انسان و تمام موجودات زنده زمینی دارد. علاوه بر اینكه منبع نور و حرارت است و این دو از عوامل اصلی زندگی انسان به شمار میروند، منابع دیگر حیاتی نیز از آن مایه میگیرند. وزش بادها، نزول بارانها، پرورش گیاهان، حركت رودخانهها و آبشارها و حتی پدید آمدن منابع انرژی را همچون نفت و زغال سنگ هر كدام اگر درست دقت كنیم، بصورتی با نور آفتاب ارتباط دارد. بطوری كه اگر روزی این چراغ حیات بخش خاموش گردد، تاریكی و سكوت و مرگ همه جا را فرا میگیرد. « ضحی » در اصل به معنی گسترش نور آفتاب است و این در هنگامی است كه خورشید از افق بالا بیاید و نور آن همه جا را فر گیرد. سپس به آن موقع از روز « ضحی » گفته میشود .