مرگ قانونی عمومی

آن طور كه از آيات قرآن و روايات معصوم عليهم السلام به دست مى آيد و در طول تاريخ عالم خلقت تجربه شده است ، مرگ قانونى عمومى است ، سرنوشتى كه براى همه انسان ها، همه موجودات زنده و بلكه همه موجودات غير زنده حتمى و ثابت است . قرآن در اين رابطه مى فرمايد : « كل نفس ذائقة الموت ثم الينا ترجعون » هر انسانى مرگ را مى چشد، سپس به سوى ما باز مى گرديد .

آيه به قانونى اشاره مى كند كه بر تمام موجودات زنده جهان حاكم است . مى گويد: تمام زندگان ، خواه ناخواه روزى مرگ را خواهند چشيد . اگر چه بسيارى از مردم مايل اند، فناپذيرى خود را فراموش كنند. ولى اين واقعيتى است كه اگر ما آن را فراموش كنيم هرگز ما را فراموش نخواهد كرد، حيات و زندگى اين جهان ، بالاخره پايانى دارد، روزى مى رسد كه مرگ به سراغ هر كسى خواهد آمد و ناچار از اين جهان رخت برخواهد بست . اين جهان ، سراى جاويدانى براى هيچ كس نيست ، بعضى زودتر و بعضى ديرتر بايد بروند، فراق دوستان ، فرزندان و خويشان به هر حال تحقق مى يابد :

کــــــه هــر نفس کو آمد حیــات                    چشد شربت نیستی و ممات

دو روزی چو از زندگـانی گذشت                    به سوی خدا باز خواهید گشت 

اصولاً انسان در هر چيز شك و ترديد كند، در مرگ نمى تواند ترديد نمايد. تمام اهل آسمان ها و زمين مى ميرند، همه موجودات زنده در كام مرگ فرو مى روند، همه مخلوقات بدون استثنا اجل و سرآمدى دارند كه لحظه اى در آن تأخير نيست ، ادعاى خلود و جاودانگى مردم درباره يكديگر يا رهبران خود تعارف هاى بى محتوايى بيش نيست ، كدام خلود؟ كدام جاودانگى ؟ در حالى كه همه انبياء اين راه را پيموده اند و همگى بدون استثنا از اين گذرگاه گذشتند.
در حديثى آمده است : وقتى آيه شريفه كل من عليها فان  تمام كسانى كه بر روى زمين هستند فانى مى شوند نازل شد ملائكه گفتند : « فرمان مرگ اهل زمين صادر شد ! »

هر آن کس که روی زمین پا به جاست                          سرانجام او نیستی و فناست

و هنگامى كه آيه « كل نفس ذائقة الموت »  هر انسانى مرگ را مى چشد ، نازل گشت ، فرشتگان گفتند: فرمان مرگ ما نيز صادر شد ! و راجع به مرگ عمومى تمام موجودات جهان مى فرمايد: « كل شى ء هالك الا وجهه » همه چيز اين جهان فانى و نابود مى شود جز ذات پاك و بى همتاى او . اين آيات ، هشدارى به همه انسانها در طول تاريخ است ، كه از اين سرنوشت و قانون عمومى و قطعى غافل نشوند. دائما به فكر مرگ باشند كه غفلت از آن ، خطراتى براى دين و دنيا و آخرت انسان به بار مى آورد . بايد اين را بدانيم كه مرگ نعمتى از جانب خدا و سرنوشتى حتمى است كه براى همه نوشته شده و خوب هم نوشته است . در اين باره چنين بايد گفت :

            این سخـن بایــــد به آب زر نوشت                       گـــــر رود ســــر برنگردد سرنوشت

              سرنوشت ما به دست خود نوشت                    خوشنویس است او نخواهد بد نوشت

منبع : انسان از مرگ تا برزخ ، نوشته نعمت اله صالحی حاجی آبادی