دو درياى عميق :

يحيى بن سعيد گويد : از امام صادق (ع) شنيدم که مى فرمود :

منظور از آيه 19 و 20 سوره رحمان « مرج البحرين يلتقيان بينهما برزخ لايبغيان » ،

« دو دريا با هم پيوند و ملاقات يافتند و بين آن دو ، برزخ  و واسطه اى است كه مانع برترى يكى بر ديگرى است »

حضرت على (ع) و فاطمه زهرا (س) است كه دو درياى عميق هستند و هيچيك به ديگرى برترى ندارند

و منظور از آيه 21 سوره رحمان «يخرج منهما اللؤلؤ والمرجان » ، « از آن دو ، مرواريد و مرجان پديد مى آيد »

حسن و حسين (ع) هستند كه مرواريد و مرجان مى باشند.

بعضى از مفسران در تشريح مطلب فوق چنين گويند :  

پيوند يافت درياى نبوت فاطمه (س) دختر پيامبر (ص) به درياى امامت على (ع) با ازدواج اين دو

و بين اين دو ، رسالت قدسى محمدى (ص) است كه واسطه بين اين دو است « بينهما برزخ لايبغيان » ،

گرچه قبلاً على (ع) و فاطمه (س) پيوند مكتبى و روحانى با پيامبر (ص) داشتند، ولى اينك اين پيوند با پيوند جسمانى در پرتو ازدواج تكميل شد

و از اين دو ، لؤلؤ و مرجان يعنى حسن و حسين (ع) كه مجمع ولايت روحانى و نبوت نسبى هستند ، آشكار شدند .