تا قبل از ظهور جالینوس که حدود 800 سال قبل زندگی می‌کرد ، همه داروها منشأ طبیعی داشتند و هر دارو از یک گیاه ، ماده معدنی یا حیوانی به‌دست می‌آمد که به آنها داروهای مفرد‌ه می‌گفتند .

جالینوس دانشمند یونانی، برای اولین‌بار فرمولاسیون داروهایی را ارایه داد که مخلوطی از چند گیاه یا مواد طبیعی دیگر بودند و به نام داروسازی جالینوس شهرت یافت. امروزه از هر 2 نوع داروهای « مفرده ‌» و « ترکیبی »‌ استفاده می‌شود. نکته بسیار با اهمیتی که در داروهای ترکیبی وجود دارد، مسأله سازگاری آنها با هم است. این به آن معنی است که بعضی گیاهان آثار یکدیگر را تقویت می‌کنند و بعضی از آنها از آثار یکدیگر می‌کاهند یا ممکن است مخلوط چند گیاه باعث سمیت یا از بین رفتن آثار همدیگر شود. بنابراین نمی‌توان بدون مطالعه، گیاهان را با هم مخلوط و به‌صورت دارو یا فرآورده‌هایی نظیر شربت‌ها مصرف کرد.

اخیراً مشاهده شده که بعضی گیاهان را به صورت شربت یا معجون‌هایی درمی‌آورند که ممکن است در تعدادی از آنها از تجارب قدیمی استفاده شده باشد و بعضی بدون پایه تجربی یا علمی باشد. به‌‌عنوان نمونه ، مخلوط لیمو عمانی و گل گاو زبان یک تجربه صحیح قدیمی است. این مساله در منابع ارزشمند طب سنتی وجود دارد و آنها را به‌صورت مصلح و مضر تعبیر کرده‌اند یعنی بعضی گیاهان اصلاح‌کننده همدیگر و بعضی به زیان یکدیگر عمل می‌کنند و این موضوع در کتاب قانون ابن‌سینا یا مخزن‌الدویه که از منابع طب سنتی مهم جهان به شمار می‌رود، در مورد همه گیاهان ذکر شده است.

بنابراین باید در استفاده از گیاهان به صورت مخلوط و معجون‌ها نکات مذکور را در نظر گرفت.