با سلام
رک گویی یعنی صراحت لهجه و جسارت در بیان حقیقت، نه جسارت در بی احترامی به دیگران. یعنی صراحت بیانی که نفعی برای دیگران داشته باشد، نه مایه رنجش دیگران شود. کسانی که به بهانه رک گویی هر آنچه را که به ذهن شان می رسد می گویند بی ادبی را با رک گویی اشتباه گرفته اند و نشانه بارزی از عدم اعتماد به نفس و دست کم گرفتن خود را به نمایش می گذارند.
ادب و احترام در گفتار از هر چیزی مهم تر است و صراحت و صداقت یعنی روشن گویی، روشنی در گفتار که دور از هر گونه طعنه و منظور خاصی باشد که موجب رنجش نشود
خب طبیعتا بعضی ها از این رک گویی ها ناراحت می شوند و به نظرم این مساله برمی گرده به فرهنگ و نوع تربیت فرد
در کل رک گویی خیلی بهتره و خوب جواب میده
با تشکر