سلام و خیلی خیلی ممنون از این مطلبِ به جا و در عین حال دردناک... جای بسی تفکّر داره.
همممممممه عبارات بالا قابل تأمّل بود و به خصوص این دو قسمت:
1- چقدر خنده داره که ... یک ساعت خلوت با خدا دیر و طاقت فرساست ولی 90 دقیقه بازی فوتبال مثل باد میگذره.
دور و بر خودمون دیدیم که طرف واسه یه فوتبال نگاه کردن چه حرص و جوشی میزنه. اصلاً به نظرم مفت نمی ارزه واسش وقت گذاشت، حتی یک ثانیه... افسوس. خدایا بی نهایت بار ازت ممنونم که حداقل جزو این دسته نیستم.
2- چقدر خنده داره که... یک ساعت عبادت در مسجد طولانی به نظر میاد اما یک ساعت فیلم دیدن به سرعت میگذره.
حالا اختصاص دادن زمانی از شبانه روز برای تماشای سریال یا فیلمهای تلویزیون در حدّ معقول خوبه. ولی وای بر زمانی که بخوایم متوسّل بشیم به جاهای دیگه... ولی از کارای اصلی و واجبمون باز بمونیم. حیف...
کاش روزی برسه که مصداق هیییییییییچ کدوم از جملات بالا نباشیم. الهی آمین.
