«زيارت آل يس»، يکي از زيارتهاي مشهور حضرت صاحب الامرعليه السلام است. راوي و ناقل اين زيارت، ابوجعفر محمدبن عبداللّه بن جعفر حِمْيري است که همه علماي رجال و حديث، از او به بزرگي و قداست ياد کردهاند. [1] .
او صاحب کتابهاي متعددي بوده که ظاهراً چيزي از آنها در دست نيست و چون در اواخر دوران غيبت صغري ميزيسته، مکاتباتي با حضرت صاحب الامرعليه السلام داشته و به افتخار اين توقيع نايل آمده است.
اين زيارت با 23 سلام آغاز شده است: سلام اوّل به آل يس (عترت پاک پيامبرصلي الله عليه وآله) و سلامهاي بعدي هر يک با القاب و عناوين خاصّ حضرت مهديعليه السلام ميباشد. سپس با اظهار و اقرار به اصول اعتقادي صحيح و گواه گرفتن امام بر آنها و تجديد عهد وفاداري نسبت به اولياي دين، زيارت به پايان ميرسد.
بعد از زيارت، دعايي براي نورانيّت زائر است که ترجمه بخشي از آن چنين ميباشد: «خداوندا از تو ميخواهم که بر محمد، پيامبررحمتت، وپرتو نورت درود فرستي، و دلم را به نور يقين و سينهام را به نور ايمان و انديشهام را به نور نيتهاي خوب و نصيبم را به نور دانش و نيرويم را با نور کار [شايسته] و زبانم را به نور راستگويي و... آکنده سازي...». آن گاه درخواست درود بر امام عصرعليه السلام با توجه به صفات حميده آن بزرگوار و دعا براي نصرت و حفاظت و تعجيل در فرج و قيام آن حضرت، و پر شدن زمين از عدل و داد و نابودي کافران، منافقان و دشمنان دين از قسمتهاي بعدي آن است!
اين زيارت به تصريح برخي از علما، جامع و کامل و بهترين زيارتهاي آن حضرت است و در همه اوقات ميشود آن را خواند. سندهاي اين زيارت صحيح و معتبر بوده و در مجامع مهم حديثي و دعايي نقل گرديده است. [2] جمع کثيري از شيعيان به خواندن اين زيارت و دعاي بعد از آن مداومت دارند، و جلسات خاصي براي خواندن آن به طور دسته جمعي در بلاد مختلف شيعهنشين برگزار ميگردد.
پی نوشت ها:
[1] الاحتجاج، ج 2، ص 492.
[2] ر.ک: مستدرکالوسائل، ج 10، ص 364، بحارالانوار، ج 53، ص 171.
