غرور

آنگاه که غرور کسی را له می کنی، آنگاه که کاخ آرزوهای کسی را ویران می کنی، آنگاه که شمع امید کسی را خاموش می کنی، آنگاه که بنده ای را نادیده می انگاری ، آنگاه که حتی گوشت را می بندی تا صدای خرد شدن غرورش را نشنوی، آنگاه که خدا را می بینی و بنده خدا را نادیده می گیری ، می خواهم بدانم، دستانت رابسوی کدام آسمان دراز می کنی تابرای خوشبختی خودت دعا کنی؟

 

مغروربودن بستگی به زمان ومکان خاصی داره البته غرورجوانی چیزدیگه ایه که دراین مقوله نمیگنجداماگاهی اوقات بخاطرمسئله درس ودرزندگی بایستی مغروربودوغرورگاهی باعث شخصیت دادن به انسان میشه.موفق باشید

غرور خوبه به شرطی که منجر به عزت انسان وعقایداوست مثل امام حسین