-
شرح بیماری
-
علایم شایع
-
علل
-
عوامل تشدید کننده بیماری
-
پیشگیری
-
عواقب مورد انتظار
-
عوارض احتمالی
-
درمان
-
اصولی کلی
-
داروها
-
فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
-
رژیم غذایی
-
درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟
پولیپ بینی رشد غیر بدخیم در حفره بینی، معمولاً در هر دو طرف بینی. گاهی اندازه و تعداد پولیپها آن چنان است که باعث اتساع بینی و بزرگی چارچوب استخوانی بینی میگردند. پولیپهای بینی در بزرگسالان شایعتر از کودکان است.
-
انسداد راه هوایی بینی (احساس گرفتگی بینی به طور مزمن)
-
اختلال حس بویایی
-
احساس پری در صورت
-
ترشح بینی (گاهی)
-
درد صورت (گاهی)
-
سردرد (گاهی)
عفونت مزمن یا آلرژی مزمن در بینی (رینیت آلرژیک) که باعث تورم غشاهای مخاطی بینی و تولید ترشحات بیش از حد در سلولهای هوایی بینی میگردد.
سینوزیت یا عفونت مزمن بینی
اقدام به درمان آلرژی زمینهای. در مورد بررسی آلرژی خود و روشهای حساسیتزدایی با پزشک مشورت کنید.
علایم معمولاً با درمان (اغلب درمان جراحی) قابل کنترل است. عود علایم حتی با درمان جراحی شایع است.
-
بررسیهای تشخیصی ممکن است شامل عکس ساده سینوس ها و معاینه بینی با اسپکولوم باشد.
-
درمان دارویی ممکن است به طور موقت باعث کاهش پولیپ ها گردد.
-
جراحی (یک روش ساده) اغلب برای برداشت پولیپها (با بیحسی موضعی) لازم است.
-
برای درد خفیف از استامینوفن استفاده کنید. از مصرف آسپیرین خودداری کنید، زیرا ممکن است احتمال خونریزی بینی را افزایش داده و نیز با بروز واکنشهای آلرژیک در افراد دارای پولیپ بینی همراه باشد.
-
داروهای کورتونی یا کرومولین به شکل اسپری یا خوراکی به مدت کوتاه برای کوچکتر کردن پولیپها ممکن است تجویز شود.
-
هشدار: از مصرف اسپریهای بینی بدون نسخه خودداری کنید.
فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های طبیعی خود را پس از جراحی به تدریج از سر گیرید.
رژیم خاصی نیاز نیست.
-
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان دارای علایم پولیپ بینی باشید.
-
بروز موارد زیر در طی درمان:
-
خونریزی بینی که متوقف نمیشود.
-
تب
-
ادامه درد با وجود مصرف استامینوفن
