(اءَیَوَدُّ اءَحَدُكُمْ اءَن تَكُونَ لَهُ جَنَّةٌ مِّن نَّخِیلٍ وَاءَعْنَابٍ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا الاَْنْهَرُ لَهُ فِیهَا مِن كُلِّ الثَّمَرَا تِ وَاءَصَابَهُ ا لْكِبَرُ وَلَهُ ذُرِّیَّةٌ ضُعَفَآءُ فَاءَصَابَهَآ إِعْصَارٌ فِیهِ نَارٌ فَاحْتَرَقَتْ كَذَا لِكَ یُبَیِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الاَْیَتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ).(88)
((آیا كسى از شما دوست دارد كه باغى از درختان خرما و انگور داشته باشد كه از زیر درختان آن ، نهرها در جریان باشند و براى او در آن (باغ ) از هر گونه میوه اى وجود داشته باشد درحالى كه به سن پیرى رسیده و فرزندانى (كوچك و) ضعیف دارد (در این هنگام ) گردبادى (كوبنده ) كه در آن آتش (سوزانى ) است به آن برخورد كند و شعله ور گردد و بسوزد! (این گونه است حال كسانى كه انفاقهاى خود را با ریا و منّت و آزار باطل مى كنند) این چنین خداوند آیات خود را براى شما آشكار مى سازد؛ شاید بیندیشید (و با اندیشه ، راه حق را بیابید) )).
دوست دارد شخصى آیا از شما
كش بود بستان پر برگ و نوا؟
آبها جارى در آن وز هر قبیل
باشد اثمارش زاعناب و نخیل
پس رسد پیرى بر او و اطفال خُرد
باشد او را پس رسد صافش به دُرد
باد پر آتش وزد بر جنّتش
جمله سوزد روضه پرنعمتش
بر شما آرد حقّ این سان آیتى
تا كنید اندر معانى فكرتى
هست بستان آن عملها در قیاس
طفلها اعضا و اركان و حواس
باد آتش بارت آن عجب و ریا
كه كند یكجا عملها را هَبا
قلب را سازد سیاه و منقلب
روح ماند بى نوا و مضطرب
بسته گردد راه قوت او را به دل
ماند از اطفال خُردش منفعل
هیچ نیكوتر نباشد زین مثل
كاورد بر خلق ذات لَمْ یَزَل
گر تو را بر نفس خود باشد نظر
این مَثَل كافیست اندر خیر و شرّ
كن عمل را پاك از شوب ریا
تا بود مقبول درگاه خدا(89)
