رنگ زندگی هر آدمی مثل رنگ چراغ راهنمای چهارراه می مونه ...
از تولد تا سن بلوغ سبزه ...
از سن بلوغ به بعد زرده و در حالت هشدار قرار داره
و از اون به بعد هر لحظه باید مراقب باشیم
چراغ بعدی قرمزه و توقف ...
هر روز چراغ های زیادی سبز و زرد و قرمز میشن ...
کاش در عوض شیون چراغ های قرمز دیگران،
کمی هم بفکر چراغ قرمز خودمون بودیم ...
