خاطره اي از شهید علی بردباری
از زمان انقلاب، علی خیلی مقید شده بود که در مصرف مواد غذایی و پوشاک و چیزهای دیگر اسراف نکند. همیشه سفارش می کرد که فقط یک نوع غذای ساده درست کنیم. در پوشیدن لباس هم خیلی قناعت می کرد. طوری که یک دست لباس بیشتر نداشت. شلوارش آن قدر کهنه بود که نخ نما شده بود. به او گفتم:
شلوارت خراب شده، باید آن را دور بیندازی.
و او در جوابمان گفت:
همین خوب است. مهم این است که تمیز باشم و لباسم اتو داشته باشد. اسراف ممنوع!
این همه تغییر برایمان عجیب بود. آخر قبل از انقلاب و قبل از شروع جنگ، او کسی بود که هم به خوردنش خیلی اهمیت می داد و هم به لباس پوشیدنش و حالا این طوری شده بود.
راوي: منیژه بردباری (خواهر شهید)
منبع: مجموعه خاطرات شهداي خراسان
