توالت هاي پاكيزه و تميز در عقبه و گاه پادگان ها كه وقتي شخص داخل يكي از آنها مي شد، دلش نمي خواست بيرون بيايد، گويي ساخته شده بود براي مطالعه و تفكر! اين تعبير را بيشتر در مقايسه با توالت هاي صحرايي به كار مي بردند كه بچه ها جانشان به لبشان مي رسيد تا به آنجا مي رفتند و برمي گشتند. وضع خود توالت ها از يك طرف و آتش دشمن كه گاه موجب خيز رفتن با آفتابه روي زمين مي شد و صحنه اي تماشايي را به وجود مي آورد، از طرف ديگر، بهانه اين تلقي از آن نوع توالت بود
