
همزمان با قالیهای لچک ترنج که در سده دهم هجری قمری ( ۱۶ میلادی ) با پشم بافته می شد . قالیهائی هم با ابریشم نقش می پذیرفت از آن جمله در زمان اوزون حسن پادشاه سلسله آق قویونلو و بفرمان او قالیهای ابریشمین نادر و زیبائی در شهر تبریز بافته شد .
در زمان شاه تهماسب به مناسبت بر تخت نشستن سلطان سلیم دوم پادشاه عثمانی تعداد ۲۵ قالی ابریشمی با نقوش پرنده و جانور و گل ( زربفت ) ، با نقوش مینیاتور ساز مشهور آن زمان بنام سلطان محمد طراحی و بافته و هدیه شد . چهار تخته از آنها در موزه هنرهای کاربردی وین نگهداری می شود .
از لحاظ مواد مصرف شده می توان انواع قالی دستباف ابریشم را در ۵ گروه زیر طبقه بندی کرد
۱- پشمی: به فرشی که تار و پود آن از جنس پنبه و پرز آن پشمی باشد می گویند. لازم به ذکر است که در میان ایلات و عشایر به جای نخ پنبه از پشم استفاده می شود.
۲- تمام ابریشم: به فرشهایی که پرز و چله آن از ابریشم باشد، تمام ابریشم می گویند.
۳- گل ابریشم: در این گونه فرش ابریشم در نقش ها و دور حاشیه ها به جای پرز پشمی از ابریشمی استفاده می شود و معمولاً چله اینگونه فرشها از ابریشم است.
۴- کف ابریشم: در زمینه اینگونه فرشها به جای پرز پشمی از پرز ابریشمی استفاده می شود.
۵- سوف: نوعی قالی است که زمینه آن از پود ضخیم و نازک تشکیل شده و نقش گل و بوته ها پرز دار می باشد.