به طور متوسط هر نفر در ایران 42لیترنوشابه مصرف می کند،یعنی ایرانیان سالانه بیش از2میلیاردو900میلیون لیتر از مایعی استفاده می کنند که مضرات متعدد آن به لحاظ علمی ثابت شده است. با مقایسه این آمار با آمار دیگر کشورها به این نتیجه وحشتناک می رسیم که ما در سرانه مصرف نوشابه های گاز دار مقام اول را در جهان پیدا کرده ایم.برای این که بیشتر وحشت کنید،بد نیست بدانید که میانگین مصرف نوشابه های گاز دار در دنیا برای هر فرد 10 لیتر است.
متخصصان تغذیه بر این باورند که بر اثر نوشیدن بیش از حد نوشابه های گاز دار در سن ابتلا به پوکی استخوان در ایرانیان به خصوص زنان به 35 سال کاهش یافته و میزان شکستگی ها 3تا4 برابر افزایش یافته است.
متخصصان تغذیه مضرات مصرف نوشابه های گاز دار را این چنین می دانند:
1- پوسیدگی دندانها: تمام نوشابه های گاز دار خاصیت اسیدی داشته و سبب فرسایش مینای دندان می شوند.
2- چاقی: نوشابه های گاز دار عمدتا از آب تصفیه شده، افزودنی های مصنوعی و شکر تصفیه شده تهیه می شوند. بنابراین فاقد هر گونه ارزش غذایی بوده و تنها به خاطر میزان قند بالایشان دارای کالری زیادی هستند که سبب چاقی در فرد مصرف کننده می شوند. در نوشابه های رژیمی نیز جای شکر معمولی از آسپارتام استفاده می شود که یک ماده اشتها آور است و مصرف آن میگرن، سرگیجه و کاهش توان حافظه را به دنبال دارد.
3- سوء تغذیه: PH نوشابه های گاز دار بین 5/2 تا 5/3 است که موجب پدید آمدن محیطی اسیدی در معده می شود. در کل مسیر سیستم گوارش تنها معده قادر به مقاومت در برابر چنین محیط اسیدی است.اما در دیگر اعضای سیستم گوارش بدن مانند دهان، گلو و مری در پی مصرف نوشابه های گاز دار محیط اسیدی ناهنجاری ایجاد می شود. اسید فسفریک موجود در این نوشابه ها نیز با رقابت با اسید هیدروکلریک معده عملکرد صحیح معده را تحت تاثیر قرار می دهد. هنگامی که معده ناکارآمد می شود غذای مصرفی گوارش نیافته باقی مانده و سبب سوء هاضمه و نفخ می شود. افرادی که از زخم معده و سوزش سر سینه رنج می برند باید از مصرف نوشابه های گاز دار جدا خودداری کنند.
4- تاثیر بر کلیه: مصرف نوشابه های گاز دار سبب می شود تا کلسیم از استخوان ها برداشته شده و درون خون جریان یابد، این امر موجب رسوب کلسیم اضافی در کلیه ها شده که در نهایت منجر به سنگ کلیه می شود.
5- تاثیر بر استخوان ها: اسید فسفریک موجود در نوشابه های گاز دار که برای طعم دهی به آنها اضافه می شود، به شدت بافت استخوانی را مورد حمله قرار داده و موجب کاهش شدید تراکم و استحکام استخوان می شود.