
آلفردو دی استفانو مدیر افتخاری رئال مادرید امزور در سن 88 سالگی در گذشت . وی در 88 سال زندگی خود به قله افتخارات در فوتبال رسید .
1926 : 4 جولار در بوینس آیرس به دنیا آمد .
1928 : برادرش تولیو به دنیا آمد
1931 : خواهرش نرما متولد شد
1933 : به اولین تیم خود پیوست
1940 : مدرسه را ترک کرد تا با پدرش کار کند و در تیم کاردلاس بازی کند
1942 : در 16 سالگی برای بازی در یورپلات قبول شد
1943 : در تیم پنجم ریور پلاته بازی می کرد ، به خاطر موهای بلوندش به او لقب جرمن دادند
1944 : به تیم چهارم ریور پلاته رسید
1945 : در تیم سوم ریور پلاته بازی می کرد ، در همان سال اولین بازی خود را انجام داد
1946 : به هورکان قرض داده شد
1947 : به ریور برگشت و در 30 بازی 27 گل زد ، آقای گل ارژانتین شد و قهرمان لیگ شد . در آن سال لقب تیر بلوند را گرفت .
1948 : لیگ آرژانتین بعد از اعتصاب تعطیل شد و دی استفانو بعد از بازی در یک فیلم راهی فوتبال کلمبیا شد .
1949 : با میوناریوس قهرمان لیگ شد
1950 : با سارا فریره وارلا ازدواج کرد .
1951 : نانت ، اولین فرزندنش متولد شد و قهرمان لیگ شد .
1952 : سیلوانا دومین دخترش هم متولد شد و برای سومین بار در چهار سال اخیر لیگ را برد .
1953 : کلمبیا را با 267 گل زده ترک کرد و به آرژانتین بازگشت . می خواست از فوتبال خداحافظی کند اما پیشنهاد بارسا او را منصرف کرد و به اسپانیا آمد و در نهایت بازیکن رئال مادرید شد . در 27 سپتامبر برای اولین بار پیراهن رئال را پوشید و در پیروزی 4-2 گلزنی کرد .
1954 : با رئال قهرمان لیگ شد . 27 گل در 28 بازی زد و اولین پی چی چی را فتح کرد .
1955 : پسرش آلفردو به دنیا آمد ، لیگ را برد و 25 گل در 30 بازی به ثمر رساند .
1956 : برای اولین بار قهرمان اروپا شد . فیلم تیر بلوند ساخته شد و ملیت اسپانیائی گرفت .
1957 : برای دومین بار قهرمان اروپا شد . لیگ را هم برد و توپ طلا را فتح کرد . و اولین هتریکش در اولین بازی برای تیم ملی اسپانیا را به ثمر رساند .
1958 : الینا سومین دخترش به دنیا آمد ، لیگ را برد و با گلزنی او سومین قهرمانی اروپا در برابر میلان به دست آمد .
1959 : دومین توپ طلایش را برد . آقای گل لیگ شد و لیگ را فتح کرد و چهارمین قهرمانی اروپا را فتح کرد .
1960 : برای اولین بار جام بین قاره ای را فتح کرد و در فینال لیگ قهرمانان اروپا هتریک کرد تا پنجمین جام اروپایی خود را ببرد .
1961 : پنجمین عنوان لیگ ، دی استفانو 21 گل در 23 بازی .
1962 : لالیگا و جام حذفی را فتح کرد . در اروپا دوم شد . با اسپانیا به جام جهانی رفت اما به دلیل مصدومیت بازی نکرد و کارش در تیم ملی اسپانیا پایان یافت .
1963 : با رئال مادرید لیگ را فتح کرد و در بازی 100 مین سالگرد تاسیس فوتبال کاپیتان تیم منتخب جهان در برابر انگلیس بود .
1964 : لیگ را برای هشتمین بار فتح کرد و نائب قهرمان اروپا شد و با رئال مادرید وداع کرد و به اسپانیول پیوست .
1965 : با اسپانیول یازدهم شد و 7 گل زد .
1966 : در لیگ دوازدهم شد و با فوتبال خداحافظی کرد .
1967 : مربی الچه شد اما برکنار شد .
1968 : به بوکاجونیورز رفت .
1969 : دخترش سوفیا متولد شد و لیگ آرژانتین را برد .
1970 : سرمربی والنسیا شد .
1971 : آخرین و ششمین فرزندش ، ایگناسیو متولد شد . دلیگ را برد و در جام حذفی دوم شد .
1972 : دومین لیگش را برد و در جام حذفی هم فینالیست شد
1973 : در لیگ ششم شد .
1974 : در آخرین فصلش با والنسیا دهم شد .
1975 : به رایو پیوست .
1976 : به کاستیون در دسته 2 پیوست .
1977 : با کاستیون چهاردهم شد .
1978 : مربیگری نکرد .
1979 : به والنسیا بازگشت .
1980 : در لیگ ششم شد و جام در جام را برد .
1981 : به ریور بازگشت و لیگ را برد . اولین مربی تاریخ که با بوکا و ریور لیگ را فتح میکند .
1982 : در ریور بود اما در می به رئال پیوست .
1983 : رئال در همه جامها دوم شد .
1984 : دسته کرکس ها را به تیم آورد .
1985 : مربگیری نکرد .
1986 : به والنسیا پیوست و مانع سقوطشان نشد .
1987 : با والنسیا به لیگ بازگشت .
1988 : والنسیا چهاردهم شد و دی استفانو از والنسیا جدا شد .
1989 : سوپر توپ طلا را به خاطر عملکردش در 30 سال اخیر برد .
1990 : با استعفای توشاک به رئال پیوست و سوپر کاپ را در برابر بارسلونا برد .
1991 : از دنیای مربیگری خداحافظی کرد .
1992 : مدال شهر مادرید را دریافت کرد .
1993 : مدیر پیشکسوتان رئال شد و در نظر سنجی فیفا بعد از پله و ماردونا سوم شد .
1994 : مدال لیاقت فیفا را دریافت کرد .
1995 : مربی تیم منتخب جهان در دیدار تجیلی از بکن باوئر بود .
1996 : مدال لیاقت ورزشی شهرداری مادرید را گرفت .
1997 : فیفا او را در جمع 8 بازیکن برتر تاریخ قرار داد .
1998 : در ژانویه در سالن افتخارات فیفا از او تجلیل شد .
1999 : سومین بازیکن برتر قرن اروپا شد .
2000 : مدیر افتخاری رئال شد و در کنار پرز جایزه بهترین باشگاه قرن را کسب کرد . فیگو را معارفه کرد و فرانس فوتبال او را چهارمین بازیکن برتر تاریخ شناخت .
2001 : زیدان را معارفه کرد .
2002 : مدال طلای شایستگی را دریافت کرد و رونالدو را معارفه کرد .
2003 : بکام را معارفه کرد و نشان طلای فدارسیون آمریکای جنوبی را دریافت کرد .
2004 : به عنوان نماینده رئال در مراسم اهدای نشان لیاقت فیفا شرکت کرد .
2005 : نشان طلایی و نقره ای فدراسیون فوتبال اسپانیا را گرفت . در می ماه همسرش سارا فوت شد. در کریسمس دچار ایست قلبی در والنسیا شد.
2006 : مدال طلای شهرداری را کسب کرد و شهرک ورزشی رئال و استادیوم دی استفانو را افتتاح کرد .
2007 : روین ، په په و هاینزه را معارفه کرد .
2008 : گفت که رائول باید برای همیشه در رئال بماند و مجسمه اش در والدیباس با حضور بلاتر پرده برداری شد .
2009 : هونتلار ، رونالدو ، کاکا ، پلگرینی ، بنزما و آلبیول را معارفه کرد .
2010 : کتابش معارفه شد .
2011 : به همراه اوزه بیو در مراسم کفش طلای رونالدو شرکت کرد .
2012 : دخترش در سن 60 سالگی فوت شد .
2013 : در بیمارستان بستری شد تا معاینه شود. پس از درخواست ازدواج با گونزالس ، خبرنگار کاستاریکایی فرزندانش حکم از کار افتادگی او را گرفتند.
2014 : در سن 88 سالگی در گذشت ، روحت شاد .
