آقا، به دادم می رسی؟
یا علی موسیَ الرّضا، آقا، به دادم می رسی؟ بلبلی شوریده ام، آیا، به دادم می رسی؟ تالیِ آیاتِ حق، زنجیره یِ توحیدونور زاده ی بَدرُالدُّ جی، مولا ، به دادم می رسی؟ وامدارت هستم و جانم بسی نا قابل است واسطه سازم جوادت را به دادم می رسی؟ درخمارجرعه ای ازحوضِ کوثرمانده ام ساقیا با ساغرصهبا به دادم می رسی؟ مستِ آن پیمانه ی نابِ اََلـَستم ؛ یا رضا می کنی جانِ مرا احیا؟، به دادم می رسی؟ با هَـزاران ِغزلها سرخوشم درانجمن کرده است عشقت مرا شیدا ، به دادم می رسی؟ این شرافت بس که هم نام وغلامت گشته ام جان نثارم ، حضرتِ والا به دادم می رسی؟ گوشه ی چشمی نظربر«مهدوی» می افکنی؟ درصراط آن محشرکُبرا به دادم می رسی؟ با ادای شاعری در واژه ها افتاده ام خود شدم مغلوبِ این دعوا، به دادم می رسی؟
پاسخ به:آقا، به دادم می رسی؟
زائری بارانی ام آقا به دادم می رسی؟ بی پناهم، خسته ام، تنها؛ به دادم می رسی؟ گرچه آهو نیستم، اما پر از دلتنگیم ضامن چشمان آهوها، به دادم می رسی؟ از کبوترها که می پرسم نشانم می دهند گنبد و گلدسته هایت را، به دادم می رسی؟ ماهی افتاده بر آبم، لبالب تشنگی پهنه ی آبی ترین دریا، به دادم می رسی؟ ماه نورانی شبهای سیاه عمر من ماه من، ای ماه من، آیا به دادم می رسی؟ من دخیل التماسم را به چشمت بسته ام هشتمین دردانه زهرا، به دادم می رسی؟ بازهم مشهد، مسافرها، هیاهوی حرم یک نفر فریاد زد: آقا به دادم می رسی؟
از همه دل بریده ام،دلم اسیر یک نگاست،تمام آرزوی من زیارت امام رضـــــــــاست
