مرگ ناگهانی نوزادان

عارضه SIDS* یا "سندروم (نشانگان) مرگ ناگهانی نوزادان" یکی از عوامل عمده مرگ و میر نوزادان پس از یک ماهگی است که هر سال یک کودک از هر 1000 کودک را گرفتار می‌کند.

بیشتر مرگ و میرهای ناشی از SIDS در فاصله بین 2 تا 4 ماهگی اتفاق می‌افتند.

نشانگان مرگ ناگهانی نوزادان، درمان قطعی ندارد و به خوبی نمی‌توان با آن مقابله کرد، چون یک بیماری یا ناخوشی نیست.

این سندروم به نام "مرگ گهواره" نیز نامیده می‌شود و زمانی که کودکی با سن کمتر از یک سال، به ‌طور ناگهانی بمیرد و پس از تحقیقات کامل پزشکی و پزشکی قانونی و حتی اتوپسی، علتی برای مرگ او پیدا نشود، این سندروم برای او تشخیص داده می شود.

این نشانگان، حادثه‌ای تکان‌دهنده و بسیار غم‌انگیز برای خانواده محسوب می‌شود، زیرا بدون هیچ ‌گونه علامت هشداردهنده‌ای رخ می‌دهد.

بنابر نظریه آکادمی پزشکی کودکان آمریکا، برای پیشگیری از عارضه «مرگ ناگهانی نوزادان» باید آنها را به پشت خواباند، چون به پهلو خواباندن نوزاد، خطر چرخیدن نوزاد به روی شکم و مرگ ناگهانی او را در پی دارد.

آکادمی پزشکی کودکان آمریکا بر اساس شواهد روزافزون بیان می کند که انجام اقداماتی نظیر انتقال تخت نوزاد به اتاق خواب پدر و مادر و دادن پستانک به نوزاد به هنگام خواب در کاهش خطر عارضه مرگ ناگهانی نوزاد موثر است.

عوامل موثر در مرگ ناگهانی نوزادان

با این که هنوز علت اصلی نامعلوم است، ولی بر اساس تحقیقات، چند عامل خطرساز در این رابطه شناسایی شده‌اند. این عوامل عبارت‌اند از:

* داشتن والدین یا پرستار سیگاری : با حضور هر فرد سیگاری در منزل احتمال نشانگان مرگ ناگهانی کودک افزایش می‌یابد.

* خوابیدن روی شکم : احتمال بروز این نشانگان در کودکانی که روی شکم می‌خوابند، بیشتر است. وقتی کودک روی شکم می‌خوابد، احتمال افزایش درجه حرارت بدن بالا می‌رود، وقفه در تنفس رخ می‌دهد و کودک هوای بازدمی خودش را تنفس می‌کند و در نتیجه میزان دی‌اکسیدکربن در خونش بالا می‌رود. همچنین اگر کودکی را که عادت دارد به پشت بخوابد، به روی شکم بخوابانند، احتمال بروز این نشانگان به نحو چشم‌گیری افزایش می‌یابد.

* نارس بودن یا کم ‌وزن بودن نوزاد در هنگام تولد : هر چه نوزاد زودتر به دنیا بیاید، و یا هر چه وزن هنگام تولد او کمتر باشد، خطر بروز این نشانگان بیشتر خواهد بود.

* افزایش درجه حرارت هنگام خواب: اگر درجه حرارت بدن نوزاد هنگام خواب خیلی بالا برود، خطر بروز این نشانگان افزایش می‌یابد. افزایش درجه حرارت بدن زمانی رخ می‌دهد که کودک در اتاق فوق العاده گرم قرار بگیرد و یا تب داشته باشد.

* خوابیدن در بستر بسیار نرم: بسیاری از مطالعات ارتباط بین خوابیدن در بستر نرم و بروز نشانگان مرگ ناگهانی کودک را نشان داده‌اند. رختخواب‌های آبی، کیسه‌های شنی، کاناپه، لحاف‌های ضخیم و نرم، مبل راحتی و سایر سطوح نرم برای خواباندن کودک نامناسب و خطرناک‌اند.

* اعتیاد مادر در دوران بارداری به سیگار یا سایر مواد مخدر: کشیدن سیگار در دوران بارداری، یک عامل خطرزا در بروز نشانگان مرگ ناگهانی کودک است. همچنین اعتیاد به سیگار یا سایر مواد مخدر در طول دوران بارداری سلامت جنین را در معرض تهدید قرار می‌دهد.

* داشتن مادر جوان‌تر از 20 سال: احتمال بروز این سندروم در کودکانی که مادرشان کم سن هستند، بیشتر است. همچنین هرچه فواصل بین بارداری‌ها کمتر باشد، احتمال بروز این نشانگان بیشتر می‌شود.

* ابتلا به ناخوشی‌هایی که حیات کودک را مورد تهدید قرار می‌دهد:‌ این امر به خصوص در مورد کودکانی که سابقه قطع تنفس و رنگ پریدگی ناگهانی، کبود شدن و یا وقفه تنفسی داشته‌اند، صادق است.

چگونه از مرگ ناگهانی نوزاد جلوگیری کنیم؟

1- کودک را به پشت بخوابانید. این اقدام خطر بروز نشانگان مرگ ناگهانی کودک را به میزان زیادی کاهش می دهد.

2- در دوران بارداری از خودتان و جنین تان مراقبت‌ کنید. برای حصول اطمینان از سلامت جنین و کاهش خطر تولد زودرس و یا کاهش وزن هنگام تولد، باید تغذیه و مراقبت‌های دوران بارداری به نحو صحیحی انجام شوند. در دوران بارداری از مصرف سیگار و سایر مواد مخدر و نیز هر گونه داروی غیر مجاز و بدون تجویز پزشک پرهیز کنید.

3- اجازه ندهید کسی در اطراف کودک شما سیگار بکشد. فضای اطراف کودک را در منزل، اتومبیل و یا سایر محیط‌ها عاری از دود نگه دارید.

4- در انتخاب رخت‌خواب کودک دقت کنید. کودک را در رخت‌خوابی با تشک صاف و سفت که با یک ملافه مناسب پوشانده شده، بخوابانید و بالشی زیر سرش نگذارید. از قراردادن اسباب بازی‌های پارچه‌ای یا ساخته شده از سایر مواد نرم در تخت‌خواب او بپرهیزید. اگر می‌خواهید روی او را بپوشانید، از یک ملافه نازک استفاده کنید و آن را از دو طرف به زیر تشک ببرید و دقت کنید که از حد سینه بالاتر نباشد. اگر فکر می‌کنید کودک سردش است، لباس‌های گرم‌تر به او بپوشانید؛ مانند سرهمی‌هایی که جوراب سرخود دارد، یا او را در کیسه خواب‌های مخصوص کودک بخوابانید. برخی محققان کشف کرده‌اند که وقتی نوزاد در رخت‌خواب خود و در اتاق والدین قرار می‌گیرد، خطر نشانگان مرگ ناگهانی کودک کمتر است، بنابراین به جای آوردن نوزاد به رخت‌خواب خود می‌توانید تخت‌خواب یا گهواره او را به اتاق خود ببرید و یا گهواره کنار تختی بخرید (که از یک طرف باز هستند و در همان ارتفاع به تخت‌خواب بزرگسالان متصل می‌شوند.)

5- از گرم کردن بیش از حد کودک بپرهیزید. هنگام خواب، کودک را بیش از حد در پتو نپوشانید و به هیچ وجه سرش را زیر پتو نگذارید. اتاقی که کودک در آن می‌خوابد، نباید بیش از حد گرم باشد. حرارت اتاق باید برای یک فرد بالغ با لباس سبک مناسب باشد.

6- سعی کنید حتی‌المقدور کودک در معرض عفونت قرار نگیرد. گاهی نشانگان مرگ ناگهانی کودک همراه با بیماری‌های تنفسی و بیماری‌های دستگاه گوارشی رخ می‌دهد، بنابراین بهتر است از همه بخواهید قبل از بغل کردن کودک شما، دست‌هایشان را بشویند و کودک را از افراد بیمار دور نگه دارید.

دکتر علیرضا مرندی – فوق ‌تخصص نوزادان

در طی ماه های آخر بارداری  ، نوزاد زمان خواب و بیداری خود را تنظیم می کند. مادر می تواند بر اساس حرکات کودک در شکم خود، این الگو را تشخیص دهد.

بعضی نوزادان در طی روز در شکم مادر ساکت هستند و تکانی نمی خورند. ولی هنگام شب تکان زیادی در شکم مادر دارند. این گروه از نوزادان ممکن است بعد از تولد هم، تمام روز را بخوابند و در عوض، تمام شب را بیدار بمانند.

بعضی نوزادان هم بر عکس گروه اول، در طی روز که مادر فعالیت دارد آنها هم فعال هستند و شب ها آرام. الگویی که نوزاد در این زمان برای خواب و بیداری خود دارد، تا مدت کوتاهی بعد از تولد هم ادامه می یابد. عوامل محیطی وجود دارند که می توانند این الگوی خواب  درونی را تغییر دهند و باعث بیدار نگه داشتن نوزاد در طی شب شوند. مؤثرترین روش این است که مادر به چشم های نوزاد خیره شود. این کار باعث می شود ضربان قلب و فشارخون کودک افزایش یابد و بیشتر بیدار بماند. روش های دیگر شامل روشن کردن چراغ در اتاق کودک ، صحبت کردن در کنار کودک ، بازی کردن با کودک و قلقلک دادن اوست.

ولی با تاریک شدن هوا و رسیدن شب، دیگر هیچ کدام از کارهایی را که در بالا گفته شد انجام ندهید تا کودک به آرامی بخوابد.

البته نوزاد نبایستی تمام روز را هم بیدار بماند و چند ساعت خوابیدن در طی روز برای او لازم است. شب نیز برای شیرخوردن باید بیدار شود. هدف از انجام این کارها این است که نوزاد در طی روز بیشتر بیدار باشد.

دو تا سه روز این کارها را انجام دهید. با این کار به کودک خود یاد می دهید که روز، باید بازی و فعالیت کند و شب، باید بخوابد

روی مژگان

گل مژه یک توده متورم قرمز و دردناکی است که نزدیک لبه پلک ظاهر می‌شود و شبیه جوش است. به طور معمول، گل‌ مژه چرکی است و بیشتر اوقات در قسمت خارجی پلک چشم شکل می‌گیرد، اما گاهی اوقات نیز ممکن است در قسمت‌های داخلی چشم دیده شود.

البته در بیشتر موارد پس از چند روز گل‌مژه به خودی خود از بین می‌رود و نیازی به درمان جدی ندارد. در ضمن می‌توان برای تسکین درد حاصل از آن، دستمالی گرم و تمیز را در ناحیه پلک چشم قرار داد.

علائم

درد و تورم پلک از نشانه‌های گل ‌مژه است. به علاوه در این شرایط برآمدگی قرمز رنگی که شبیه جوش است، روی پلک ظاهر می‌شود که گاه موجب ریزش اشک هم می‌شود.

مراجعه به پزشک

در اغلب موارد، گل‌مژه برای چشم و دید ما ضرری ندارد و بر توانایی و وضوح بینایی تاثیری نمی‌گذارد. پس در ابتدا سعی کنید خودتان اقداماتی را برای بهبود درد انجام دهید. به عنوان مثال می‌توانید از دستمال گرم روی پلک بسته استفاده کنید.

اما اگر در عرض یک هفته گل‌مژه بهبود نیافت، یا اگر قرمزی و تورم پلک بیشتر شد و قسمت‌های دیگر صورت را درگیر کرد، حتما به پزشک مراجعه کنید.

علل ایجاد مشکل

گل‌مژه معمولا توسط باکتری‌ چرکی به نام استافیلوکوک ایجاد می‌شود. پس عدم رعایت بهداشت چشم علت اصلی این مشکل است. تماس دست آلوده با چشم‌ها شایع‌ترین دلیلی است که این شرایط را ایجاد می‌کند.

التهاب مزمن در لبه پلک که به دلیل شرایطی به نام بلفاریت ایجاد می‌شود نیز ممکن است موجب بروز گل‌مژه شود. در این شرایط رعایت دستورات چشم پزشک برای درمان بلفاریت، می‌تواند به پیشگیری از بروز گل‌مژه هم کمک کند.

در ضمن دقت داشته باشید که اگر از لنزهای تماسی استفاده می‌کنید، باید بهداشت مربوط به نحوه گذاشتن و برداشتن لنزها را رعایت کنید. اگر شما هم از آن دسته افرادی هستید که هنگام استفاده از لنز، بهداشت را رعایت نمی‌کنند، همچنین آرایش چشم خود را در طول شب پاک نمی‌کنند یا از لوازم آرایشی تاریخ گذشته استفاده می‌کنند، بدانید که پلک چشم خود را به سادگی در معرض ابتلا به عفونت قرار داده‌اید.

تا زمانی که گل‌ مژه از بین نرفته است:

*‌ سعی نکنید که آن را به زور و با فشار از بین ببرید.

*‌ برای تسکین درد گل‌مژه، دستمالی تمیز را با آب‌ گرم خیس کنید. سپس بیشتر آب آن را گرفته و روی چشمان بسته خود قرار دهید. زمانی که دستمال گرمای خود را از دست داد، دوباره آن را با آب گرم خیس کنید. این کار را برای 5 تا 10 دقیقه تکرار کنید. تکرار این کار ‌در طی روز باعث می‌شود گل ‌مژه زودتر بهبود یابد.

*‌ چشم خود را تمیز نگه دارید و از آرایش چشم اجتناب کنید.

*‌ از لنزهای تماسی استفاده نکنید. ممکن است که لنز شما با باکتری‌های مرتبط با گل ‌مژه ‌آلوده شده باشد. پس سعی کنید که تا بهبودی کامل گل‌مژه از آنها استفاده نکنید.

پیشگیری

1- شستشوی دست‌ها. چندین بار در روز دست های خود را با آب گرم و صابون بشویید و سعی کنید به چشم‌های خود دست نزنید.

2- لوازم آرایشی. لوازم آرایشی قدیمی را دور بریزید و از این لوازم به صورت شریکی با دیگران استفاده نکنید.

3- لنزهای تماسی. اگر شما هم از لنزهای تماسی استفاده می‌کنید، بهداشت مربوط به آنها را رعایت کنید و قبل از استفاده، دست های خود را کاملا بشویید.

در صورت بروز هر نوع عارضه چشمی به پزشک مراجعه کرده و به دستورات او با دقت عمل کنید.

مترجم : نیلوفر اسعدی ‌بیگی‌

منبع : mayoclinic.com

(Pterygium)

ناخنک یك ضایعه مثلثی است كه از سفیدی چشم (ملتحمه) روی سیاهی چشم (قرنیه) كشیده می شود. این ضایعه ناشی از رشد خوش خیم بافت پیوندی و رگ های ملتحمه است.

ناخنک معمولا ابتدا به صورت یك سفیدی روی ملتحمه ایجاد می شود كه به تدریج به سمت قرنیه رشد می كند.

به علت وجود رگ های زیاد، معمولا رنگ ناخنك صورتی یا قرمز است.

ناخنك گاهی ملتهب می شود و باعث سوزش، خارش و اشك ریزش می شود. گاهی اوقات هم رشد زیادی می كند و تا وسط قرنیه می رسد و جلوی دید فرد را می گیرد.

علاوه بر این، حتی ناخنك های كوچك تر هم می توانند با تغییر شكل قرنیه، باعث ایجاد آستیگماتیسم شوند و دید افراد را تار كنند.

پیشگیری

اشعه ی ماورای بنفش خورشید (UV) در ایجاد ناخنک مؤثر است، بنابراین توصیه می شود افرادی كه در مناطق آفتابی زندگی می كنند و مدت زیادی در معرض تابش آفتاب هستند، از كلاه لبه دار و عینك آفتابی استفاده كنند. همچنین باد شدید و گرد و خاك ممكن است با تحریك چشم در ایجاد ناخنك مؤثر باشد.

در افرادی كه ناخنك دارند، معمولا ورود آب به چشم ها(در موقع شستن دست و صورت یا حمام كردن) باعث تحریك چشم و ایجاد سوزش و قرمز شدن چشم ها می شود. بنابراین این افراد باید دقت كنند كه حتی الامكان آب وارد چشم شان نشود.

درمان

اگر ناخنك كوچك باشد و ظاهر ناخوشایندی نداشته باشد و باعث قرمزی و سوزش چشم ها نشود، نیاز به درمان خاصی ندارد.

اما اگر ناخنک گاهی ملتهب شود و موجب سوزش و قرمزی چشم شود، مصرف قطره های اشك مصنوعی به صورت مكرر موجب تسكین علایم می شود.

در مواردی كه ناخنک التهاب شدیدی دارد، می توان با نظر چشم پزشك، یك دوره ی درمانی با قطره های استروئیدی یا سایر قطره های ضد التهابی انجام داد.

در مورد ناخنک های بزرگ تر كه از لحاظ ظاهری و زیبایی اهمیت دارند و یا با ایجاد آستیگماتیسم باعث تاری دید شده اند، می توان با جراحی ناخنک را برداشت. البته اگر ناخنک به صورت ساده برداشته شود، احتمال عود آن زیاد است، به خصوص در افراد جوان و افرادی كه ناخنک ملتهب دارند، در نیمی از موارد عود دیده می شود. در این افراد بهتر است علاوه بر برداشتن ناخنک، از روش های تكمیلی مثل پیوند ملتحمه یا استفاده از داروهای خاص (مثلا میتومایسین) در حین جراحی استفاده شود.

در ناخنک های خیلی بزرگ كه وسط قرنیه را هم درگیر كرده اند، ممكن است لازم باشد علاوه بر اقدامات فوق، از پیوند قرنیه ی لایه ای برای اصلاح شكل قرنیه استفاده شود.

لازم به ذكر است كه برخی از تومورهای چشمی ممكن است در ابتدا با ناخنك اشتباه شوند. پس در مواردی كه ناخنك رشد خیلی سریعی دارد و یا مكررا عود می كند، حتما باید به چشم پزشك مراجعه كنیم.

انواع مختلف گلوکوم(آب سیاه چشم) کدام اند؟

1- گلوکوم با زاویه باز: حدود دو سوم بیماران بزرگسال را تشکیل می دهد. این نوع در کشورهای غربی و نیز در کشور ما شایع است. در این نوع، صدمه به عصب بینایی آن قدر آرام صورت می گیرد که بیمار خیلی دیر از تنگ شدن دید محیطی آگاه می شود و از آن جایی که هیچ علامتی از جمله درد وجود ندارد، تشخیص و معالجه زودرس، بهترین راه جلوگیری از آسیب بینایی است. بنابراین معاینات مکرر و سالیانه افراد بدون علامت، توسط چشم پزشک توصیه می گردد.

2- گلوکوم با زاویه بسته: نوع حاد آن زمانی اتفاق می افتد که کانال های خروجی چشم به طور ناگهانی مسدود گردند و در نتیجه فشار چشم به سرعت افزایش می یابد که باعث تاری دید، درد شدید، هاله رنگی اطراف نورها و گاهی اوقات تهوع و استفراغ می گردد.

آب سیاه با زاویه بسته به شکل مزمن هم تظاهر می کند. این حالت نیز مانند آب سیاه با زاویه باز، هیچ گونه نشانه ای ندارد.

راه های تشخیص گلوکوم کدام است؟

1- اندازه گیری فشار چشم: که توسط دستگاهی به نام "تونومتر" انجام می شود. بهتر است این اندازه گیری در افراد بالای 40 سال در تمام معاینات چشم پزشکی، سالیانه یک بار انجام شود.

2- آزمایش عصب بینایی: چشم پزشک با دیدن سر عصب بینایی توسط دستگاهی به نام "افتالموسکوپ" به بررسی وضعیت عصب می پردازد.

3- آزمایش دید محیطی:  توسط دستگاهی به نام "پریمتر" انجام می شود. اساس این آزمایش نشستن مقابل ماشینی است که نقطه های نورانی را در جاهای مختلف(بالا، پایین و اطراف) چشم فرد می تاباند. فرد با استفاده از یک چشم در یک زمان و نگاه کردن مستقیم به جلو، با دیدن فلاش های نور علامت می دهد. این روند تا زمانی که نقشه کاملی از دید محیطی کشیده شود ادامه می یابد.

آیا بیماری آب سیاه قابل درمان است؟

هدف اصلی درمان حفظ دید بیمار است. آب سیاه درمان قطعی ندارد، اما می توان با کنترل بیماری، روند آسیب عصبی چشمی را کند یا متوقف کرد. چشم پزشک تصمیم می گیرد که آیا درمان لازم است یا خیر و چه زمانی باید درمان شروع شود؟ در این زمینه پزشک مسائل مختلفی را در نظر خواهد گرفت. مثل این که: آیا آسیب عصبی چشمی و از دست رفتن بینایی از قبل وجود داشته یا خیر؟

آیا کسی در خانواده آب سیاه داشته یا خیر؟ همچنین وضعیت سلامت عمومی فرد نیز از عواملی است که در این تصمیم گیری موثر است.

پیشنهاد چشم پزشک شامل: درمان دارویی، درمان لیزری، درمان جراحی کاملاً به هر مورد خاص بستگی دارد.

باید به خاطر داشته باشیم که گرچه فشار چشم مهم است ولی وضعیت عصب بینایی و دید محیطی (میدان دید) هم به همین اندازه اهمیت داشته و یا حتی مهم تر است. در واقع ثبات وضعیت عصب بینایی و میدان دید نشان می دهد که آیا میزان کاهش فشار چشم کافی بوده است یا خیر؟

آیا خوردن هویج واقعاً برای بینایی مفید است یا والدین فقط برای اینكه فرزندانشان را تشویق به مصرف سبزیجات كنند این را می گویند؟ بررسی ها نشان داده اند كه میزان ویتامین A موجود در یك هویج متوسط دو برابر مقدار توصیه شده در روز است ، پس مصرف این سبزی واقعاً برای تقویت چشم مؤثر است. اگر شما هویج دوست ندارید نگران نباشید. مواد غذایی زیاد دیگری وجود دارند كه حاوی مقدار زیادی ویتامین A و دیگر مواد لازم برای سلامت چشم هستند. در این مقاله سعی کرده ایم ویتامین ها و دیگر تركیبات مفید برای سلامتی چشم و مواد غذایی حاوی آنها را معرفی کنیم.

1- آنتی اكسیدان ها

 آنتی اكسیدان ها  مولكول هایی هستند كه با خنثی كردن " رادیكال های آزاد " مانع اثر مخرب آنها بر سلول های بدن می شوند. رادیكال های آزاد تركیباتی هستند كه بر اثر واكنش های شیمیایی در داخل بدن تولید می شوند. تحقیقات نشان داده است كه بعضی از آنتی كسیدان ها خطر ابتلا به بسیاری از بیماری ها از جمله بیماری های چشم مثل كاتاراكت ( آب مروارید ) را كاهش می دهند.

الف ) ویتامین A و كاروتنوئیدها

 ویتامین A  آنتی اكسیدانی است كه در مواد غذایی حیوانی مثل شیر و لبنیات، جگر ، تخم مرغ  ، كره و مواد غذایی گیاهی حاوی كاروتنوئیدها وجود دارد. كاروتنوئیدها رنگدانه های قرمز و زردی هستند كه در گیاهان و حیوانات وجود دارند. این مواد به عنوان آنتی اكسیدان عمل كرده و همچنین انواع خاصی از آنها ( كه بیشتر بتا-كاروتن است) به ویتامین A تبدیل می شوند. بعضی از كاروتنوئیدهای دیگر نظیر لوتئین و زیگزانتین نیز مفید هستند.

 ویتامین A  مانع شب كوری می شود. كمبود ویتامین كه سبب شب كوری شده باشد، در صورت عدم درمان می تواند سبب گزروفتالمی ( خشكی چشم )، زخم های قرنیه و تورم پلك ها شود. خشكی چشم نیز در صورت عدم درمان می تواند سبب كوری شود. بد نیست بدانید كه كمبود ویتامین A یكی از علل اصلی كوری در كشورهای در حال توسعه است. تحقیقات همچنین نشان داده است كه ویتامین A مانع شكل گیری كاتاراكت شده است.

میزان لازم ویتامین A برای مردان بالاتر از 11 سال 1000RE1 و در زنان بالای 11 سال 800RE است. RE یا RETINAL EQUIVALENT ؛ واحد اندازه گیری ویتامین A و به معنای " معادل رتینول " است. ویتامین A با واحد بین المللی (INTERNATIONAL UNIT) نیز سنجیده می شود. در مواد غذایی با منشاء گیاهی هر RE معادل 10 واحد بین المللی و در مواد غذایی با منشاء حیوانی هر RE معادل 3.3 واحد بین المللی است.

افراد سیگاری و افرادی كه الكل مصرف می كنند، باید ویتامین A بیشتری دریافت كنند، زیرا توتون مانع جذب ویتامین A می شود. الكل نیز ذخیره ویتامین A بدن را از بین می برد. در عین حال باید مراقب قرص های ویتامین حاوی بتا- كاروتن نیز بود. مطالعات نشان داده اند كه این قرص ها شیوع سرطان ریه را در افراد سیگاری بالا می برند. در این موارد بهتر است ویتامین A لازم از طریق مواد خواركی تأمین شود. جدول زیر مواد غذایی غنی از ویتامین A و مقدار این ویتامین را در آنها نشان می دهد:

مقادیر بالا در مورد مواد غذایی خام صدق می كند. پختن مواد غذایی محتوای ویتامینی آن را تغییر می دهد، زیرا گرما سبب تخریب ویتامین A و بتا- كاروتن موجود در مواد غذایی می شود. همچنین، در صورتی كه از مواد غذایی تازه استفاده نمی كنید ، مواد یخ زده بهتر از مواد كنسرو شده هستند.

ب ) لوتیئین و گزانتین

لوتیئین و گزانتین رنگدانه ها ی گیاهی زرد رنگ هستند. مطالعات مختلف نشان داده اند لوتئین و گزانتین ممكن است در كاهش خطر ابتلا به كاتاراكت مؤثر باشند. لوتئین و گزانتین ارتباط تنگاتنگی با هم دارند. این دو ماده اغلب همراه با یكدیگر در سبزیجات و میوه جات یافت شده و بدن می تواند لوتئین را به گزانتین تبدیل كند. در حال حاضر مقدار مصرف روزانه ای این دو ماده مشخص نشده است ولی بهتر است روزانه کمی مصرف شوند زیرا بدن نمی تواند این دو ماده را بسازد. بهترین منبع تأمین این مواد، سبزیجات سبز و پربرگ بویژه اسفناج است. كلم و سبزیجات سبز رنگ نیز منابع خوبی هستند. لوتئین و گزانتین را می توان در سبزیجات و میوه جات زرد و نارنجی رنگ نظیر ذرت نیز یافت. سبزیجات پخته مقادیر بیشتری لوتئین دارند، زیرا پختن سبب شكسته شدن دیواره سلول ها و آزاد شدن لوتئین می شود.

ج ) ویتامین C و بیوفلاونوئیدها (BIOFLAVONOIDS)

هر چند که این مطلب با ویتامین A شروع شد، ولی این ویتامین تنها ماده غذایی مفید برای چشم نیست. یكی دیگر از مواد بسیار مفید برای بینایی ویتامین C  است. بیوفلاونوئید ها نیز مواد آنتی اکسیدانی هستند که علاوه بر کمک به اثر گذاری ویتامین C ، خود نیز فوایدی دارد. مطالعات نشان داده اند كه مقادیر بالای ویتامین C می تواند باعث كاهش خطر ابتلا به كاتاراكت شود. همچنین می تواند با كاهش فشار چشم ، مانع گلوكوم ( آب سیاه ) شده و یا بیماری را در مبتلایان تسكین دهد.

میزان نیاز روزانه به ویتامین C 60 میلی گرم در روز است. نكته قابل توجه این است كه این مقدار باید به صورت روزانه مصرف شود، زیرا بدن انسان نه تنها قادر به ساخت این ویتامین نیست، حتی نمی تواند آن را برای مدت طولانی ذخیره كند. افراد سیگاری ، كسانی كه الكل مصرف می كنند و مبتلایان به دیابت باید مقادیر بیشتری مصرف كنند.

مركبات مثل پرتقال  و لیمو ، فلفل دلمه ای، کیوی ، گوجه فرنگی  ، توت فرنگی  ، سیب زمینی و سبزیجات سبز و پر برگ منابع غنی ویتامین C هستند. جدول زیر مواد غذایی غنی از ویتامین C و مقدار این ویتامین را در آنها نشان می دهد:

مقادیر بالا در مورد مواد خام صدق می كند. پختن مواد غذایی این مقادیر را تغییر می دهد، زیرا گرما سبب كاهش ویتامین C موجود در مواد غذایی می شود. نور نیز سبب تخریب ویتامین C می شود. از این رو بهتر است مثلا آب پرتقال در بسته بندی های پلاستیكی یا مقوایی خریداری شود تا شیشه های شفاف. همچنین، مواد غذایی تازه ، ویتامین C بیشتری دارند تا مواد غذایی یخ زده یا كنسرو شده.

د ) ویتامین E و مواد معدنی

 ویتامین E  نیز یکی از آنتی اکسیدان های قوی می باشد. مطالعات زیادی نشان داده كه ویتامین E به پیشگیری از كاتاراكت می کند . مقدار توصیه شده ویتامین E در مردان بالای 11 سال 10 میلی گرم و در زنان بالای 11 سال 8 میلی گرم در روز است. سیگار كشیدن نیاز به ویتامین E را نیز زیاد می كند.

بهترین منبع ویتامین E آجیل و روغن های گیاهی است. جدول زیر مواد غذایی غنی از ویتامین E و مقدار این ویتامین را در آنها نشان می دهد:

چشم برای سلامتی خود به بعضی از مواد معدنی نیز نیاز دارد. برای مثال سلنیوم به جذب ویتامین E و ساخته شدن آنتی اكسیدان ها در بدن كمك می كند. غذاهای دریایی از جمله مواد غذایی حاوی مقادیر زیاد سلنیوم هستند. روی نیز به جذب ویتامین A كمك كرده و همچنین بخشی از یك آنزیم است كه تعداد رادیكال های آزاد را كم می كند. مطالعات نشان داده اند كه روی، چشم را در برابر شب كوری محافظت می كند. روی در غذاهای دریایی، جوانه گندم و آجیل یافت می شود.

2- اسیدهای چرب ضروری

بسیاری از مردم نمی توانند باور كنند كه چربی ها نیز برای سلامتی لازم هستند. اسیدهای چرب در واقع زیر بنای چربی ها هستند و بعضی از آنها از این جهت " ضروری " خوانده می شوند كه بدن نمی تواند آنها را بسازد و باید حتماً از طریق مواد غذایی تأمین شوند.

اسیدهای چرب ضروری شامل چربی های اشباع نشده اُمگا-3  و اُمگا-6 هستند اُمگا-3 اصلی، آلفا-لینولنیك اسید است و مشتقات شامل ایكوزاپنتانوئیك اسید (EICOSAPENTAEONIC ACID)، داكوزاهگزانوئیك اسید (DACOSAHEXAENOIC ACID) و چند تركیب دیگر است. اُمگا-6 اصلی نیز لینولئیك اسید است كه مشتقات آن تاثیری در سلامت چشم و بینایی ندارند.

اسیدهای چرب ضروری در تكامل بینایی در نوزادان نقش دارند. كمبود این مواد ( به ویژه اُمگا-3  ) در بزرگسالان ممكن است سبب كاهش دید شود. مطالعات نشان داده كه كمبود طولانی مدت ممكن است سبب تخریب شبكیه شود. بدن هر دو نوع اسید های چرب ضروری را به پروستاگلاندین ها تبدیل می كند كه یكی از اثرات آنها كمك به خروج مایع چشم و تنظیم فشار داخل چشم است.

مقدار توصیه شده مصرف اسیدهای چرب ضروری برای اُمگا-3، 65/0 گرم و برای اُمگا-6، 44/4 گرم است، ولی بسیاری از محققین نسبت مصرف اُمگا-6 به اُمگا-3 را مهم می دانند. مقدار مناسب این نسبت 1 به 1 تا 4 به 1 است، در حالیكه در بیشتر رژیم های غذایی این نسبت بسیار بیشتر از این است. بنابراین مقدار مصرف اُمگا-6 در مقایسه با اُمگا-3 در بسیاری از رژیم های غذایی باید كاهش یابد.

بهترین منبع تأمین اُمگا-3 ماهی  است و مقدار توصیه شده مصرف دو بار در هفته است.

نكته ای كه باید به آن توجه داشت این است كه روغن ماهی رادیكال های آزاد تولید می كند ، به همین دلیل كسانی كه زیاد ماهی  یا روغن ماهی  مصرف می كنند، باید به میزان كافی آنتی اكسیدان به ویژه ویتامین E مصرف كنند.

نكته قابل توجه دیگر این است كه بیشتر اُمگا-6 مصرفی از روغن نباتی حاصل می شود، به همین دلیل استفاده از روغن مایع می تواند میزان اُمگا-6 مصرفی را تا حد زیادی كاهش دهد.

خلاصه

تحقیقات نشان داده است كه آنتی اكسیدان ها خطر ابتلا به كاتاراكت را كاهش می دهند. بعضی از آنتی اكسیدان ها فواید دیگری نیز دارند. بطور مثال ویتامین A  چشم را در برابر كوری محافظت كرده و ویتامین C  ممكن است در جلوگیری یا تسكین گلوكوم نقش داشته باشد. همچنین اسید های چرب ضروری علائم خشكی چشم را كاهش داده و از چشم محافظت می كنند.

مواد غذایی زیر برای داشتن چشمی سالم توصیه می شوند:

 ویتامین A  : روغن كبد ماهی ، جگر، هویج 

لوتئین و گزانتین : اسفناج، كلم

ویتامین C: فلفل دلمه ای ، كلم ، توت فرنگی  ، پرتقال 

بیوفلاونوئیدها : مركبات، انگور 

ویتامین E : تخمه آفتاب گردان، بادام ،  فندق 

سلنیوم : آجیل، غذاهای دریایی 

روی : جوانه گندم ،  آجیل 

اسیدهای چرب ضروری : ماهی 

بطور كلی شما باید مقادیر زیادی سبزیجات سبز و پر برگ و هفته ای دو بار ماهی مصرف كنید تا چشمی سالم داشته باشید.

آقای دکتر، واقعا چشم هم دچار تومور و سرطان می شود؟

بله. شیوع این بیماری بین 6 تا 7 نفر در یک میلیون جمعیت تخمین زده می شود، البته در سیاه پوستان کمتر از سفید پوستان است.

مبنای این تقسیم بندی چیست؟

این تومورها برحسب اینکه در چه سنی دیده شود، تقسیم بندی می شوند. ملانوم در بزرگسالان و معمولاً در 60 تا 70 سالگی دیده می شوند و از سلول های رنگینه ای لایه انگوری چشم منشأ می گیرد. منظور از لایه انگوری چشم، مشیمیه، جسم مژگانی و عنبیه است.

ولی رتینوبلاستوم در سنین زیر 7 سال شایع است. در ایران سن تشخیص این تومور در حدود 5/3 سالگی است.

از علل به وجود آمدن آن نگفتید؟

عوامل مختلفی مثل اشعه خورشید و سیگار در بروز آن دخالت دارند.

علایم آن چیست؟

متاسفانه این تومور در مراحل اولیه هیچ علامتی را از خود نشان نمی دهد و معمولاً پس از گسترش علایمش ظاهر می شود حتی گاهی از طریق دست اندازی های فراوان آن به دیگر اندام ها (که بیشتر کبد است) تشخیص آن صورت می گیرد. به طور کلی تومور براساس اینکه از چه قسمتی منشا گرفته باشد، علایم مختلفی بروز می دهد. مثلا تومور مشیمیه ممکن است موجب کاهش دید شود. تومور جسم مژگانی با گسترش به سمت جلوی چشم، باعث جابجایی عدسی و بروز آب مروارید(کاتاراکت) ، گلوکوم(آب سیاه چشم) و بالاخره جلو راندن عنبیه می شود و در این موقع خود را آشکار می کند.

راهی برای تشخیص زودتر این بیماری وجود دارد؟

معمولا زمانی که بیمار هیچ گونه آگاهی از عارضه چشمی خود و هیچ علامتی ندارد، تومورهای رنگدانه ای درون چشمی با آزمایش روتین چشم به وسیله چشم پزشک تشخیص داده می شود.

در معاینه، تومور به صورت یک برجستگی گنبدی شکل با رنگ قهوه ای دیده می شود. در 95 درصد از موارد، تومور با بررسی های چشم پزشکی قابل تشخیص است، اما می توان از آزمایش های تکمیلی مثل سونوگرافی برای نمایان شدن یک تومور جامد و همچنین برای تشخیص حجم گسترش تومور در درون چشم یا کاسه چشم استفاده کرد. در ضمن، انجام سی تی اسکن و MIR برای تشخیص خود تومور و گسترش آن بسیار مفید است.

روش درمان؟

قبل از شروع هر درمان، بررسی کامل برای تشخیص متاستازی های تومور(پخش تومور در بدن) الزامی است که از مهم ترین این بررسی ها، انجام تست های کبدی است. در چند دهه اخیر پیشنهاد می شد که پس از تشخیص تومور، سریعا چشم تخلیه  شود، ولی بعدها درمان های دیگری هم پیشنهاد شد. مثلاً برای تومورهای کوچک تر، لیزردرمانی یا حرارت درمانی و برای تومورهای بزرگ تر، درمان های رادیواکتیو تماسی یا تابش اشعه با انرژی بالا پیشنهاد شد.

شانس درمان چه قدر است؟

کلا پیش آگهی این تومور رنگینه ای خوب نیست. در تومورهای بزرگ، مرگ و میر بعد از پنج سال حدود 50 درصد و در تومورهای کوچک حدود 12 درصد است.

دکتر هرمز شمس- چشم پزشک

خیلی‌ها معتقدند که نگاه کردن به تلویزیون مانند نگاه کردن به پرده ی سینما است. بنابراین برای تاشای تلویزیون پرده‌های اتاق خود را می‌کشند و چراغ‌ها را خاموش می‌کنند. اما نمی‌دانند که تماشای تلویزیون در اتاق تاریک چقدر برای چشمانشان ضرر دارد.

چشم انسان جزئیات را در نور روشن بهتر می‌بیند. پس هنگام تماشای تلویزیون باید یک لامپ روشن باشد. البته نور نباید مستقیماً به تلویزیون بتابد، زیرا از شیشه ی تلویزیون منعکس می‌شود.

نگاه کردن به تلویزیون در اتاق تاریک دو ضرر دارد:

اول اینکه روشنایی زیاد تلویزیون مستقیماً به داخل چشم برمی‌گردد و می‌تواند به شبکیه ی چشم آسیب برساند.

دوم، پرش‌های صفحه تلویزیون در تاریکی، تندتر و شدیدترند و چشم را خسته می‌کنند.

لذا بهترین کار این است که تلویزیون را در اتاقی که نور کافی دارد نگاه کنید.

بیمار)

دختر 15ساله‌ای هستم که از سه سال قبل مبتلا به نزدیک بینی هستم و مایلم که از لنزهای تماسی استفاده کنم. ولی از آنجا که چند تن از اطرافیانم که از لنزهای تماسی استفاده کرده‌اند، دچار مشکلات چشمی شده‌اند،والدینم مخالفت می‌کنند، آیا لنزهای تماسی واقعاً مضر هستند؟ لطفاً مرا راهنمایی کنید.

در این زمینه سئوالاتی را از آقای دکتر عزت‌اله پورعبداله، جراح و متخصص بیماری‌های چشم پرسیده اند و ایشان پاسخ داده اند.

1- نزدیک ‌بینی چیست و چرا ایجاد می‌شود؟

نزدیک ‌بینی یکی ازعیب های انکساری چشم می‌باشد که مریض در این حالت معمولاً نزدیک را خوب می‌بیند، ولی دور را تار می‌بیند. این بیماری علت مشخصی ندارد، ولی چندین عامل را در ایجاد آن موثر می‌دانند. بعضی از پزشکان معتقدند که کار خیلی نزدیک با چشم و تحت فشار قرار دادن چشم ممکن است سبب ا‌فزایش نزدیک ‌بینی شود، ولی این مطلب به ‌طور کامل ثابت شده نمی‌باشد و مقبولیت علمی ندارد.

2- راه‌های درمان بیماری نزدیک بینی چیست و هر کدام در چه سنی قابل اجراست؟

راه‌های درمان در مرحله اول تجویز عینک می‌باشد.در مرحله دوم بیمارانی که نخواهند عینک بزنند یا عینک آن‌ها را دچار ناراحتی و اذیت ‌کند، استفاده از لنزهای تماسی می‌باشد. البته لازم به ذکر است، بر خلاف نظر بعضی از مردم که معتقدند، استفاده از عینک باعث می‌شود که شماره چشم بالا نرود و یا استفاه از لنز باعث می‌شود که جلو پیشرفت بیماری گرفته شود، باید گفت: که با اینکه استفاده از عینک و لنز باعث می‌شوند، دید مریض بهتر شود، ولی به هیچ ‌وجه مانع از پیشرفت بیماری نمی‌شود. تجویز عینک برای هر سنی انجام می‌گیرد و معمولاً از 18 سال به بالا جهت تصحیح عیب انکساری چشم اقدام به عمل جراحی می‌شود. برای افراد در سن 10- 8 سالگی عمل‌های جراحی مانند کاشتن لنز در داخل چشم‌ نیز انجام می‌گیرد که مریض تا آخر عمر می‌تواند از این لنزها استفاده کند. در مجموع به‌طور تقریبی اکثر افراد می‌توانند از عینک و لنز استفاده کنند.

3- در چه مواردی می‌توان از لنزهای تماسی استفاده کرد؟

تقریباً در تمامی موارد می‌توان لنزهای تماسی استفاده کرد، به شرطی که روش‌های بهداشتی و دستورات پزشکی در مورد استفاده از لنزها، رعایت شود. به‌طور مثال: قبل از خارج کردن لنز از داخل چشم، باید حتماً دست‌ها را با آب و صابون شستشو داد و بعد از درآوردن لنز از داخل چشم، آن را در داخل محلول مناسب نگه‌داری کرد. با توجه به اینکه استفاده از لنزهای تماسی ارتباط مستقیمی با شرایط شغلی و فرهنگی بیمار دارد، تقریباً همه افراد می‌توانند، از لنزهای تماسی استفاده کنند.

4- در چه مواردی استفاده از لنزهای تماسی مجاز نیست یا باید با شرایط خاص باشد؟

در مواردی که چشم دچار التهاب لبه ی پلک (بلفاریت) باشد و یا مریضی که به دنبال استفاده از لنز دچار قرمزی شدید چشم می‌شود و یا خارش چشم پیدا می‌کند، نباید از لنزهای تماسی استفاده کند.

5- معایب و مزایای استفاده از لنز تماسی چیست؟

یکی از مزایا این است که بسیاری از خانم‌ها از نظر زیبایی و تیپ ظاهر دوست دارند به جای عینک از لنز استفاده کنند.در بسیاری از موارد، دیدی را که لنز به مریض می‌دهد، بهتر از دید با عینک می‌باشد. از طرفی چون معمولاً افراد با عینک، اشیاء را مقداری کوچک ‌تر از اندازه واقعی می بینند، ولی با لنز همه چیز را در اندازه ی واقعی می بینند، ترجیح می‌‌دهند به جای عینک از لنز استفاده کنند.

در مورد معایب لنز می‌توان گفت: در هر صورت لنز به‌عنوان یک جسم خارجی در چشم می‌باشد و ممکن است چشم را دچار عفونت کند و اگر فرد مسایل بهداشتی و طرز استفاده از لنز را نداند، ممکن است عوارض بعدی ایجاد شود.

6- جنس لنزهای تماسی از چیست و هر جنسی چه مزایا و معایبی دارد؟

معمولاً جنس لنزهای تماسی از سیلیکون است. سیلیکون ماده‌ای است که بیشترین قابلیت انتقال اکسیژن را دارد.همچنین لنزهای هیدروژنه و لنزهای نرم که اکسیژن را از خود عبورمی‌دهند، نیز هم اکنون وجود دارد و یا لنزهای PMMA و لنزهای سخت که معمولاً گاز را از خود عبور نمی‌دهند و یا لنزهای از جنس RGP که گاز را از خود عبور نمی‌دهند. هیچ ‌کدام از این لنزها معایب خاصی ندارند، ولی با توجه به نظر پزشک، هر کدام از این لنزها در موارد خاصی به کار می‌روند.

7- نحوه انتخاب جنس و نوع لنز چگونه است؟

با توجه به اینکه نحوه انتخاب جنس و نوع لنز باید توسط پزشک انجام گیرد، در نتیجه بیماران نمی‌توانند بدون نظر پزشک از هر لنزی استفاده کنند، و حتماً باید این کار تحت‌نظر پزشک متخصص انجام گیرد و بسته به اینکه چشم چه شماره‌ای دارد و آیا آستیگماتیسم هست یا نه، پزشک نوع لنز و جنس آن را انتخاب می‌کند.

براى خیلى از افراد كه به اپتومتریست یا چشم پزشك مراجعه كرده اند و بعد از معاینه به آنها گفته شده که چشمشان آستیگمات است، این سؤال پیش مى آید كه «آستیگماتیسم» چیست؟

در قـُدامى ترین قسمت چشم، بافت شفاف و نیمكره شكلى وجود دارد كه به آن قرنیه مى گویند كه نور هنگام عبور از آن دچار انكسار می گردد و وارد چشم مى شود. اگر قرنیه از حالت كروى خود خارج شود، به این حالت آستیگماتیسم مى گویند (همانند توپ فوتبالى كه از دو سو كمى فشرده شود)، در نتیجه نورى كه از یك قرنیه آستیگمات مى گذرد، به طرز صحیح روى شبكیه كانونى نمی شود و تصاویر تار دیده مى شوند. آستیگماتیسم بیمارى نیست، بلكه نوع خاصى از عیب هاى انكسارى محسوب می شود كه بسیار شایع نیز هست.

علت ایجاد آستیگماتیسم چیست؟

فشار پلك روى قرنیه مى تواند منجر به آستیگماتیسم مختصرى شود، ولى در اغلب موارد آستیگماتیسم ریشه ارثى دارد. علاوه بر آن ضربات و صدمات وارده بر قرنیه، نیز مى توانند منجر به آستیگماتیسم به ویژه از نوع نامنظم آن شوند.

علائم آستیگماتیسم چیستند؟

افراد داراى نمره هاى بالاى آستیگماتیسم اغلب از تارى دید و تغییر شكل یافتگى تصویر اشیا شكایت دارند. آنهایى كه مبتلا به درجات خفیف هستند، اغلب مشكل بینایى ندارند ولى ممكن است از خستگى و احساس ناراحتى در چشم ها و سردرد شكایت داشته باشند.

آیا اگر چشم هاى ما آستیگمات است، باید حتماً عینك بزنیم؟

در درجات متوسط و بالا، براى دستیابى به دید بهتر و راحت تر، لازم است فرد عینك بزند؛ ولى در نمرات كم، در صورت ناراحتى فرد یا براساس نیازهاى شغلى اقدام به تجویز عینك مى شود.

غیر از عینك، آیا راه دیگرى براى اصلاح آستیگماتیسم وجود دارد؟

در صورت عدم تمایل فرد به استفاده از عینك، وى مى تواند از كنتاكت لنز استفاده كند. جدیداً روش هاى جراحى انكسارى نیز كاربرد پیدا كرده اند.

آیا مقدار آستیگماتیسم به مرور تغییر مى كند؟

مقدار آستیگماتیسم و محور آن ممكن است به آهستگى تغییر كند. معاینات مكرر و منظم به شما كمك مى كند كه در همه حال از یك بینایى كامل و دقیق برخوردار باشید.

فرید كیا (اپتومتریست)

هنگامی كه جلوی آینه می ایستید، پف زیر چشم هایتان نظر شما را به خود جلب می كند، آیا به این فكر كرده اید كه این پف ها چه هستند و برای رفع آنها چه كاری می توانید انجام دهید؟

پف اندكی كه زیر چشم دیده می شود، می تواند بر اثر دلایل زیر باشد:

1 - عوامل ارثی، اگر در میان بستگان شما كسی پف چشم دارد، این می تواند نشانه انتقال موروثی این امر به شما باشد.

2 - جمع شدن مایعات در زیر چشم

3 - آب و هوا

4 - تغییرات هورمونی

5 – حساسیت؛ بخصوص اگر پف زیر چشم هایتان با قرمزی و خارش همراه است.

6 - مهمتر آن كه ممكن است وجود پف در ناحیه چشم ها از علایم یك بیماری مانند 

بیماری كلیوی  یا تیروئید باشد. پس برای اطمینان بیشتر بهتر است با پزشك مشورت كنید.

برای رفع پف زیر چشم چه كاری می توانیم انجام دهیم؟

اگرچه داروهایی به رفع آن اختصاص داده شده اند، اما كارهایی نیز وجود دارد كه با انجام آنها می توان به طور طبیعی مانع از شكل گیری پف در زیر چشم ها شد.

این كارها عبارت اند از:

1 - شب ها هنگام خواب ، سر خود را بالاتر از بدن قرار دهید. به این منظور می توانید بالش بلندی زیر سر بگذارید. این کار باعث می شود هنگامی که خواب هستید مایعات در ناحیه زیر چشم انباشته نشوند ؛و می تواند كمك قابل توجهی به رفع پف چشم آن دسته از افرادی کند كه به خاطر جمع شدن مایعات با این پدیده روبرو هستند.

2 - كمپرس آب سرد نیز می تواند مؤثر باشد. برای این كار یك كیسه آب یخ یا چند قالب یخ را كه داخل پلاستیك گذاشته اید برای چند دقیقه زیر چشمانتان قرار دهید.

3 - گذاشتن خیار ورقه شده بر رو و زیر چشم نیز نقش در خور توجهی برای رفع پف چشم دارد.

خوب است به این نكته توجه داشته باشید با آن كه در بازار كرم های مخصوصی برای رفع پف چشم وجود دارد، اما همه آنها نمی توانند مفید باشند. بلكه بعضی بالعكس می توانند با جمع شدن چربی پف ها را بیشتر كنند یا با ایجاد حساسیت، باعث سوزش و قرمزی پوست آن ناحیه شوند.بنابراین پیش از به كار بردن هر چیزی حتی اگر آن را به قیمت گزافی خریده باشید، خوب دقت كنید و پس از مشورت با یك متخصص اقدام به مصرف آن نمایید.

هموطن سلام

به طور كلی رنگ چشم بستگی به مقدار ماده ای به نام ملانین دارد. ملانین رنگدانه ی قهوه ای تیره است كه در عنبیه افراد وجود دارد. چشم آبی نشان دهنده میزان كم ملانین است، در حالی كه چشم قهوه ای حاوی مقدار زیادی از این ماده است. در نتیجه انسانهایی كه پوست و موی تیره دارند ، دارای مقدار زیادی ملانین هستند، بنابراین استعداد داشتن چشم قهوه ای را دارند ولی افرادی كه مو و پوست روشن دارند مقدار كمی از این رنگدانه دارند و رنگ چشم اكثر آنها روشن است.

به همین علت است كه بیشتر نوزادان با چشم آبی به دنیا می آیند ولی به مرور زمان وقتی بدن آنها شروع به تولید ملانین می كند ، رنگ چشم آنها هم عوض می شود.

وقتی كه یك انسان مقدار متفاوتی ملانین در هر یك از عنبیه هایش باشد، رنگ دو چشم او متفاوت خواهد بود.

 Chromia IridisHetero( اصطلاح علمی برای داشتن رنگ چشم های متفاوت در یك جاندار) تقریباً در انسانها نادر ، ولی در بسیاری از حیوانات مثل اسب، گربه و بعضی از نژادهای سگ رایج است.

این خصوصیت ( داشتن دو رنگ چشم متفاوت در یك فرد) نتیجه تغییرات در یكی از ژنهایی است كه رنگ چشم را كنترل می كنند كه می تواند ارثی باشد. البته صدمات و یا بعضی از داروهای خاص در افزایش و یا كاهش مقدار رنگدانه ها در یكی از عنبیه ها تاثیر می گذارد و یا حتی بعضی از سندرم ها مانند:Syndrome Waardendurg می تواند باعث بروز این خصوصیت درفرد شود. البته درحالیكه گروهی از این افراد از لنزهای رنگی برای تطابق دو چشم خود استفاده می كنند، عده ای دیگر به این خصوصیت بارز خود می بالند!