طريد

در برخي روايات از حضرت مهدي‏عليه السلام به عنوان «طريد» ياد شده است. «طريد» به معناي طرد شده از طرف مردم است. [1] عيسي خشاب گويد: «به امام حسين‏عليه السلام گفتم: آيا شما صاحب الامر هستيد؟ فرمود: «لا وَلکنْ صَاحِبُ‏ هَذا الاَمْرِ الطَّريدُ الشَّريدُ المَوْتُورُ بِاَبيهِ المُکَنَّي بِعَمِهِ...» [2] ؛ «خير، ليکن صاحب‏الامر طريد (رانده شده) و شريد (آواره) است و خونخواه پدرش و داراي کينه عمويش مي‏باشد...».

پی نوشت ها: 
[1] لسان العرب، ج3، ص 267. 
[2] کمال‏الدين ‏وتمام النعمة، ج 1، ص 318، باب 30، ح 5.