ثاراللّه

«ثار»؛ يعني، خون، دشمن، کين خواهي و خونخواهي. به‏شخص‏کين خواه «ثائر» و به کسي که از وي کين کشيده شود «مثئور» و به کسي که براي او کين خواهي شده «مثئورٌ به» گويند. [1].
«ثاراللّه» براي اولين‏بار درمتون شيعه، در زيارت‏هاي مربوط به امام حسين‏عليه السلام و زيارت عاشورا ذکر شده است.
مرحوم کليني در باب زيارت قبر امام حسين‏عليه السلام، به اين ترکيب اشاره کرده و پس از آن، در کامل الزيارات و مصباح کفعمي و بعدها در بحارالانوار نقل شده است: «... السَّلامُ عَلَيْکَ يا ثارَاللَّهِ وَابْنَ ثارِهِ وَالوِتْرَ المَوْتُور...». [2] .
اين‏عبارت درزيارت وارث‏هم‏آمده.
قرآن درباره قصاص و خونخواهي مي‏فرمايد: «وَ مَنْ قُتِلَ مَظْلُوماً فَقَدْ جَعَلْنا لِوَلِيِّهِ سُلْطاناً فَلا يُسرِفْ فِي‏القَتْلِ اِنَّهُ کانَ مَنْصُوراً» [3] ؛ «وکسي‏که خون‏مظلومي‏راناحق بريزد ما به ولي او حکومت و تسلط به قاتل داديم، پس در مقام انتقام آن ولي در قتل و خونريزي اسراف نکند که او از جانب ما مؤيد و منصور خواهدبود». امام‏صادق‏عليه السلام ذيل اين آيه فرمود: «مراد از اين آيه حسين‏بن علي‏عليه السلام است‏که مظلوم‏کشته شدومااولياي اوييم وقائم‏ماوقتي قيام‏کند «ثار» اورا طلب خواهدکرد وانتقام‏اوراخواهد گرفت». [4] .

پی نوشت ها: 
[1] لسان العرب، ج 4، ص 97؛ مجمع البحرين، ج 3، ص 234. 
[2] ر.ک: الکافي، ج 4، ص 575؛ کامل‏الزيارات، ص174؛ مصباح کفعمي، ص482. 
[3] سوره اسراء(17)، آيه 33. 
[4] بحارالانوار، ج 44، ص 218، ح 7.