صحیفه سجادیه جلوهای از اندیشههای عرشی سیدساجدین علیهالسلام در زمینههای گوناگون است. چند گزینه از اندیشههای حضرت را به تماشا مینشینیم. یکی در مورد معرفی رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم، دیگری در مورد ویژگیهای فرشتگان.
سیدساجدین علیهالسلام در ستایش رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم که حلقه پایانی سلسله پیامبران است، میفرماید: خدای توانمند را سپاس که با توان خویش بر نعمت محمد پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم بر ما منت نهاد. و ما را بر امتهای پیشین برگزید. همان توانمندی که هیچ توانمندی، توان رهیدن از آن را ندارد و هیچ موجود کوچکی از چشمرس آن پنهان نیست. خدایی که ما را آخرین امت پیامبران نهاد و بر همگان گواه قرار داد و بر همگان فزونی بخشید. خدایا درود خویش را بر محمد نصیب کن که وحی تو را امانتداری کرد. همو که برگزیده آفریدگانت بود. و برگزیدهی میان بندگانت، پیشوای رحمت و برکت، رهبر نیکی و کلیدهای برکت و خیر. همان که خویشتن را بر انجام رسالت آماده ساخت و انواع ناملایمات را به جان خریدار شد. و در فراخوانی مردم به جانب تو حتی با خویشان خود به چالش برخاست. و با خانواده خویش (خویشان، همانند عموها) به ستیز برخاست. و در زنده کردن دین از خویشان خویش برید. نزدیکان را از خود راند و دورترینها را به سوی خود فراخواند. با دورترینها پیمان دوستی بست، با نزدیکترینها به ستیز برخاست.
همان که خویش را در فراخوانی مردم به سوی تو به زحمت انداخت. در رساندن پیام دین، خود را خسته نمود. وقت خویش را صرف خیرخواهی و دعوت مردم به دین نمود. همان که برای عزیز و سربلند شدن دین از وطن خویش روی برتابید و دیار غربت گزید، تا با توانمندی یارانش بر کفار چیره شود. و به اهداف خویش دستیازی نماید. و دوستان تو را سرافراز سازد.
همان که با مدد و یاری تو به ستیز با دشمنان تو برخاست. و با آنان در درون خانههایشان ستیزید و بر آنها تهاجم نمود، تا دین و فرمان خدا آشکار و پیروز شد و برغم مشرکان، توحید همه جا را فراگرفت. خدایا وی را در برترین جایگاه بهشتت به خاطر رنجها که در راه تو تحمل نمود، جای ده. جایگاهی که هیچ فرشته برتری همانند و موازی آن نباشد. و هیچ پیامبری بدان مقام راه نیافته باشد. بار خدایا وی را از مقام شفاعت برتر در مورد خویشان و اهل و امت مؤمنش، بیش از آنچه وعده نمودهای بهرهمند ساز. ای وفا کننده به وعده و گفتار. ای کسی که بدیها را به چندین برابر نیکی تبدیل میکنی، که تو صاحب برتری بزرگ هستی، انک ذو الفضل العظیم. [1] .
پی نوشت ها:
[1] صحیفه سجادیه، دعای شماره 2.
