وقتی اشکها مجالم نمی دهند و ناله ها صدایم را در گلو می برند.وقتی آسمان آبی دلم تیره وتار می شود . دلم هوای تو را می کند.و فریاد می زنم واسمع دعائی اذا دعوتک واسمع ندائی اذا نادیتک ؛ ندایی که از وجودم سرچشمه می گیرد و تنها تو را می خواند .
آخر دیگر از همه بریده است؛دیگر آسمان دیگران رنگی برایش ندارند ، دیگر به حرفهای این وآن خود را ضمیمه نمی کند که می داند حرفهایشان حرف است .
اما به وعده های تو دلخوش است و امیدوار که هیچ گاه خلافی ندارد . لا یخلف المیعاد . خلاف ها از من است که ندای ایاک نعبد و ایاک نستعینم گوش فلک را کر کرده است اما هنوز در باء بسم الله توحید لنگ میزنم.
ولی جدای از وعده های پوچ و بی اساس من ، وعده هایت را دیدم و با لا یخلف المیعادهای تو به یقین رسیدم
mtb.parsiblog.com
