تربيت ديني کودکان يکي از مسائل مهمّ زندگي است، زيرا فطرت خداجوي کودکان همراه با حسّ کنجکاوي بتدريج رشد ميکند،
و بايد قانونمند شده و تربيت گردد.
امام علي عليه السلام نسبت به تربيت ديني کودکان فرمود:
مَرُّوا صِبْيانِکُمْ بِالصَّلاةِ اِذا بَلَغُوا سَبْعَ سَنين،
وَ اضْرِبُوهُمْ عَلَي تَرْکِها اِذا بَلَغُوا تِسْعَ سِنينَ،
وَ تَفَرَّقُوا في مَضاجِعِهُمْ اِذا بَلَغُوا عَشْرَ سِنينَ .
«کودکان را در سنّ 7 سالگي به نماز تمرين دهيد تا عادتکنند.و اگر در سنّ 9 سالگي نماز را ترک کردند آنها را بزنيد.
و در سنّ 10 سالگي بستر خواب بچّهها را جدا کنيد.»
در اين رهنمود نوراني، مسائل مهمّي مورد توجّه امام علي عليه السلام است، مانند:
1- تربيت ديني کودک از سنّ 7 سالگي
2- برخورد با کودک در سنّ 9 سالگي
3- احتياط در تربيت جنسي کودکان در سنّ 10 سالگي، که در يک رختخواب نخوابند.
