عنای رجیم

سید بزرگواری عبدالعظیم حسنی نقل کرده، می‏گوید: از امام ابوالحسن علی بن محمد علیه‏السلام شنیدم که می‏فرمود: 
«معنی الرجیم - الذی وصف به الشیطان - انه مرجوم باللعن، مطرود من مواضع الخیر، لا یذکره مؤمن الا لعنه، و ان فی علم الله السابق انه اذا خرج القائم عجل الله فرجه لا یبقی مؤمن فی زمانه الا رجمه بالحجارة کما کان قبل ذلک مرجوما باللعن». 
«معنای رجیم که شیطان را به آن متصف می‏کنند، آن است که وی به وسیله لعن و دوری از رحمت خدا رانده شده و از جاهای خیر و خوبی دور گشته است، هیچ مؤمنی او را بدون لعن یاد نمی‏کند و در علم خدا گذشته است که هرگاه امام قائم - عجل الله تعالی فرجه - ظهور کند، هیچ مؤمنی در آن زمان نمی‏ماند مگر آن که شیطان را با سنگ می‏راند همان طوری که پیش از آن با لعن او را رجم می‏کردند.» [1] . به راستی تمام بدیها و گناهان دنیا به خاطر اغوا کردن و فریبکاری شیطان است که انسان را به گناه وادار می‏سازد و در کام گناهان غرق می‏کند. 

پی نوشت ها: 
[1] معانی الاخبار صدوق.