|
کارو لوکاس |
 |
|
متولد |
۱۳۲۸
اصفهان |
|
مرگ |
۱۷ تیر ۱۳۸۹
تهران |
|
ملیت |
ایرانی |
|
تبار |
ارمنی |
|
دلیل شهرت |
پدر رباتیک ایران |
کارو لوکس یا لوکاس (۱۳۲۸ در اصفهان — ۱۷ تیر ۱۳۸۹ در تهران) از پژوهشگران بهنام سیستمهای هوشمند در ایران بود. زمینهٔ پژوهشهای او پیشبینی سریهای زمانی، مدلهای عاطفی و منطق فازی بود. او در سال ۱۳۸۵ خورشیدی به عنوان چهره ماندگار شناخته شد. وی همچنین به عنوان «پدر علم رباتیک ایران» شناخته میشود.[۱]
کارو لوکس همسر امیلیا نرسیسیانس، استاد دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، بود.
زندگینامه
کارو لوکاس در سال ۱۳۲۸ خورشیدی در در خانوادهای از ارمنیهای ایران در اصفهان زاده شد.[۲] وی مدرک کارشناسی ارشد مهندسی برق را از دانشگاه تهران (۱۹۷۳ میلادی) دریافت کرد و در سال ۱۹۷۶ میلادی مدرک دکترای خود را از گروه مهندسی برق و علوم کامپیوتر دانشگاه برکلی با گرایش مهندسی کنترل دریافت کرد.[۳] او سالها استاد دانشکده فنی دانشگاه تهران و دورهای هم رئیس گروه برق این دانشکده بود و مرکز «کنترل و پردازش هوشمند» را در این دانشگاه بنیان گذاشت. کارو لوکاس سابقه تدریس در چند دانشگاه مطرح دنیا از جمله دانشگاه تورنتو و دانشگاه برکلی را نیز داشت.[۴]
کارو لوکاس یکسال با بیماری سرطان روده مبارزه کرد و بر بیماریاش غلبه کرد اما علت اصلی مرگ او زخم ایجاد شده در اثر عدم دقت کافی در انجام کولونوسکوپی روده و تبدیل آن به عفونت بود که باعث شد در غروب ۱۷ تیر ۱۳۸۹ در بیمارستان امام خمینی درگذرد. پیکر وی در آرامگاه ارامنه تهران به خاک سپرده شد.[۵]
نظرات دیگران
حسین فاتحی در کتاب اشک مرجانی غزل پیکره را خطاب به وی سروده است.[۶] دانیل استون ابراز افسوس کرد که چرا فردی با ارزش مانند پروفسور لوکاس بر اثر بی دقتی بیمارستان در انجام وظایفش فوت کند.
