و در آخر به ﺳﻼﻣﺘــﯽ اون ﮐﺎﺭﮔـﺮﯼ ﮐﻪ ﺻﺎﺣبﮐﺎﺭش ﺑﻪ ﻧﺎ ﺣــــــﻖ ﺯﺩ ﺗﻮ ﮔﻮﺷــــﺶ ﺭﻓﺖ ﮐﻪ ﻟﺒﺎﺳـــــﺸﻮ ﻋﻮض ﮐﻨﻪ ﺑﺮﻩ ﺧــــــﻮﻧﻪ ﺍﻣــﺎ ﯾﺎﺩ ﺧــــــﺮﺝ ﻣﺎﺩﺭ ﻣﺮﯾﻀــــﺶ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﯾﺎﺩ ﺍﺟـــــﺎﺭﻩ ﺧﻮﻧﻪ، ﺟﻬــــﯿﺰﯾﻪ ﺩﺧﺘﺮش، ﺷﻬﺮﯾﻪ ﺩﺍﻧﺸـــــﮕﺎﻩ ﭘﺴـــــﺮﺵ و . . .
ﺑﺮﮔـــــﺸﺖ ﺑﻪ ﺻﺎﺣب ﮐﺎﺭﺵ ﮔﻔــــــﺖ :
ﺑﺒﺨﺸـــــﯿﺪ . . .
