-
توضیح کلی
-
علایم شایع
-
علل
-
عوامل افزایشدهنده خطر
-
پیشگیری
-
عواقب مورد انتظار
-
عوارض احتمالی
-
درمان
-
اصول کلی
-
داروها
-
فعالیت
-
رژیم غذایی
-
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
برونشکتازی عبارت است از یک نوع بیماری ریوی که در آن لولههای نایژهای به طور مزمن بسته و ترشحات ضخیم در آنها جمع میشود. عفونت ثانویه به این بیماری به دفعات رخ میدهد. این بیماری مسری نیست مگر اینکه بیماری سل نیز همراه آن وجود داشته باشد.
-
سرفه مکرر همراه با خلط بد بو، سبز یا زرد (گاهی رگههای خون نیز در خلط دیده میشود).
-
عفونت مکرر ریه
-
تنگی نفس؛ نفس بدبو
-
احساس ناخوشی عمومی
-
خستگی مکرر
-
کمخونی (شایع است)
-
آسیب به لولههای نایژهای کوچک. این آسیب ممکن است در عرض چند سال به وجود آمده و توسعه یابد. علل شایع آسیب عبارتند از:
-
سیگار کشیدن
-
عفونتهای ریوی مکرر
-
برونشیت مزمن
-
آلرژیها؛ دود یا گرد و غبار
-
استنشاق یک جسم خارجی
-
بیماری سل؛ سرطان یا آبسه ریه
-
عفونت قارچی
-
سیگار کشیدن
-
تغذیه نامناسب
-
چاقی
-
سابقه خانوادگی بیماری سل
-
خستگی یا کار زیاد
-
قرار گرفتن در معرض مواد آلرژیزا
-
هوای سرد و مرطوب
-
هیچگاه سیگار نکشید.
-
در صورت بروز عفونت ریوی حتماً به پزشک مراجعه کنید.
-
حتیالمقدور از عوامل خطر دوری کنید.
-
واکسن آنفلوآنزا و ذاتالریه تزریق کنید.
اغلب بیماران با درمان میتوانند زندگی تقریباً طبیعی و بدون ناتوانی و معلولیت عمده داشته باشند.
-
بیماری انسدادی مزمن ریه
-
ذاتالریه مکرر
-
تخریب بافت ریه
-
آزمایشات تشخیصی ممکن است شامل موارد زیر باشند: عکسبرداری از ریهها، عکسبرداری از نایژهها، کشت خلط، برونکوسکپی (دیدن نایژهها از داخل توسط یک لوله که سر آن منبع نور و دوربین نصب شده است).
-
هیچگاه سیگار نکشید.
-
روش تخلیه ترشحات و خلط را با استفاده از تغییر وضعیت بدن فرا بگیرید و این کار را روزانه دو بار انجام دهید.
-
زیر پایههای جلویی تخت را 5/12-5/7 سانتیمتر بالا بیاورید تا ترشحات مخاطی در لوبهای تحتانی ریهها جمع نشوند.
-
اگر در محل کار شما آلودگی هوا شدید است، حتیالامکان سعی کنید که کمتر در معرض این هوا قرار گیرید، و اگر لازم بود، شغل خود را عوض کنید.
-
در خانه سیستم تهویه مطبوع فیلتردار و با کنترل رطوبت نصب کنید.
-
اگر کارهایی چون فریاد زدن، خندیدن با صدای بلند، گریه کردن، فعالیت شدید، یا تغییرات ناگهانی دمای محیط موجب بروز حملات سرفه شوند، از آنها اجتناب کنید.
-
بهداشت دندان و دهان را دقیقاً رعایت کنید.
-
اگر سابقه آلرژی دارید، سعی کنید در معرض موارد آلرژیزا قرار نگیرید.
-
عمل جراحی برای درآوردن نواحی آسیب دیده مجزا در ریه (به ندرت)
-
آنتیبیوتیک برای ده روز ماهانه، در صورتی که عفونت باکتریایی باعث برونشکتازی شده باشد، یا موجب بروز ذاتالریه یا برونشیت حاد شده باشد.
-
داروهای گشادکننده نایژه برای گشاد کردن راههای هوایی
-
اکسپکتورانت برای رقیق و نرم کردن ترشحات
تا حد امکان فعالیت خود را حفظ کنید.
مایعات بیشتر بنوشید. روزانه حداقل 8 لیوان آب بنوشید. این کار موجب رقیق شدن ترشحات و آسانتر شدن تخلیه آنها با سرفه میشود.
-
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان علایم برونشکتازی را دارید.
-
اگر پس از تشخیص، دچار علایم عفونت ریوی یا برونشیت شدهاید. این علائم شامل:
-
اگر شما دچار تب شده اید.
-
اگر خلط خونی؛ خلط علیرغم درمان ضخیمتر شود؛ یا با تخلیه وضعیتی، رنگ، مقدار، یا خصوصیات خلط تغییر یابد.
-
اگر درد سینه افزایش یابد.
-
اگر تنگی نفس بدون سرفه یا در زمان استراحت رخ دهد.
