|
● اطلاعات اولیه
اتواسكلروز رشد غیرطبیعی تدریجی استخوان اسفنجی در گوش میانی. این رشد مانع عملكرد طبیعی یكی از استخوانهای كوچك گوش میانی كه مسؤول انتقال صداست شده و از این طریق سبب كاهش شنوایی میشود. اتواسكلروز معمولاً هر دو گوش را مبتلا میسازد و در هر دو جنس و همه سنینن دیده میشود ولی در جنس مؤنث دوبرابر شایعتر بوده و در سنین ۳۰-۱۵ سال شایعتر است.
● علایم شایع
▪ كاهش شنوایی تدریجی و پیشرونده
▪ وزوزگوش
▪ شنوایی بهتر در محیطهای شلوغ نسبت به محیطهای ساكت
● علل
این اختلال به نظر میرسد ارثی باشد. ۶۰% افراد مبتلا دارای سابقه خانوادگی این بیماری هستند.
● عوامل افزایشدهنده خطر
▪ سابقه خانوادگی كاهش شنوایی
▪ نژاد سفیدپوست. حدود ۱۰% افراد سفیدپوست به درجاتی از اتواسكلروز مبتلا هستند.
▪ بارداری كه ممكن است تحریككننده آغاز بیماری باشد.
● پیشگیری
در حال حاضر این بیماری قابل پیشگیری نیست. در صورت وجود سابقه خانوادگی این بیماری، قبل از تشكیل خانواده مشاوره ژنتیك الزامی است.
● عواقب مورد انتظار
در بیشتر موارد با جراحی، شنوایی حداقل به طور نسبی حفظ میشود.
● عوارض احتمالی
كری كامل در عرض ۱۵-۱۰ سال. در صورت عدم درمان هرچه بیمار جوانتر باشد، سرعت كاهش شنوایی بیشتر خواهد بود.
● درمان
▪ تشخیص بیماری براساس آزمونهای شنوایی نظیر اودیوگرام و آزمون رینه (بررسی هدایت استخوانی صدا) داده میشود.
▪ درمان معمولاً عبارتست از جراحی برای برداشت استخوان چكشی (یكی از استخوانهای گوش میانی) و جایگزین كردن آن با استخوان مصنوعی. در اكثر موارد و با این درمان، شنوایی حداقل به طور نسبی اصلاح میگردد.
▪ ممكن است به جای درمان جراحی از سمعك استفاده شود.
● داروها
▪ آنتیبیوتیك ممكن است پس از جراحی تجویز شود.
▪ درمان با قرص فلوریدسدیم، كلسیم و ویتامین ـ د ممكن است با سخت كردن استخوان اسفنجی تشكیل شده مانع پیشرف بیشتر كاهش شنوایی گردد.
● فعالیت
پس از جراحی به تدریج فعالیتهای طبیعی خود را از سر بگیرید.
● رژیم غذایی
رژیم خاصی نیاز نیست.
● در این شرایط به پزشك خود مراجعه نمایید
▪ اگر شما یا یكی از اعضا خانوادهتان دارای علایم اتواسكلروز باشید.
▪ اگر دچار علایم عفونت، نظیر تب، درد یا منگی بیش از حد پس از جراحی
|
