در رثای یار صدیق
سید احمد خمینی دومین فرزند بنیانگذار نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران است که در اسفند ۱۳۲۴ در قم به دنیا آمد.علم و فضل و اخلاق را در محضر پدر و مراجع برزگ زمان خود درک نمود.
در ایام تبعید پدر در کشور عراق در چند سفر خدمت پدر رسید و در پاریس ایام ایام تبعید را با پدر بود.شاید در این ایام مهمترین مسئولیت حاج احمد آقا هماهنگی برنامه ها در ملاقات پدر بود.
با پدر پس از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی وارد ایران شد و در تحولات اساسی که در نظام سیاسی و اجتماعی کشور اتفاق افتاده بود سهم بسزایی داشت.
حضرت روح الله خمینی (ره) در وصف او نوشته است:من خدای قاهر حاضرمنتقم را شاهد می گیرم که احمد از آن روزی که در کمک اینجانب دربیرونی مشغول اداره امور من بوده تا الان که این ورقه را می نویسم قدمی یا قلمی بر خلاف گفتار و نوشتار من بر نداشته و با وسواس عجیب در کلیه گفتارهای من یا نوشته های من سعی نموده که حتی یک کلمه بلکه گاهی یک حرف را که به نظر او محتاج به اصلاح است بدون اذن من تصرف نکند.
مردم این چهره اخلاقی،سیاسی و فرهنگی را همواره در کنار حضرت امام(ره) دیدند و شاهد فداکاری و ایثارگری و از خود گذشتگی او بودند.
در دوسال آخر عمرش خلوت و تنهائی را ترجیح می داد و به خانه ای دورافتاده در منطقه کوشک نصرت مابین تهران و قم می رفت.
علاقمندی،توجه و عشق احمد آقا نسبت به امام و مردم برکسی پوشیده نبود.متن سخنرانی ها و پیام ها و مصاحبه های ایشان که بیانگر برخی از مواضع و دیدگاههای اخلاقی،فقهی،سیاسی،اجتماعی و فرهنگی است حاکی از وفاداری و اصالت اندیشه و عقاید این مرد بزرگ بود.
حاج احمد خمینی در صبحگاه روز ۲۱ اسفند سال ۱۳۷۳ بدلیل عارضه قلبی و تنفسی در حالت خواب در بیمارستان بستری شد و در شامگاه ۲۵ اسفند ۱۳۷۳ دار فانی را وداع گفت و غمها و دردهایش خاتمه یافت.
جسم شریفش را در حرم مطهر حضرت امام(ره) به خاک سپردند.
روحش شاد و یادش همیشه گرامی باد.
