دوزخ .
قرآن .
((و هـر كـه را خدا هدايت كند, هدايت شده است و آنهايى كه گمراهشان سازد جز او هيج ياورى نـيـابـند و در روز قيامت در حالى كه چهره هاشان رو به زمين است , كور و لال و كر محشورشان مى كنيم و جهنم جايگاه آنهاست كه هر چه شعله آن فرو نشيند بيشترش مى افروزيم )).
((جهنم در كمين باشد و منزلگاهى براى سركشان )).
ـ امام على (ع ) : آتش فرجام واپس ماندگان است .
ـ دوزخ آتـشـى اسـت كه شعله آن فروكش نمى كند و اسير آن رهايى نمى يابد و شكسته آن بسته نمى شود, گرمايش سخت است و ژرفايش بسيار و آبش چركابه .
ـ بترسيد از آتشى كه ژرفايش ناپيداست و گرمايش سخت و عذابش نو به نو.
و فرياد كمك خواهى شنوده نشود و اندوهى زدوده نگردد.
ـ بترسيد از آتشى كه گرمايش سخت است و ژرفايش دور و زيور آلاتش آهن .
ـ بترسيد از آتشى كه موج خروشان آن تناور است و زبانه اش گسترده و عذابش همواره تازه .
ـ آتـشـى اسـت سـخـت گزنده , امواجش خروشان و بلند, زبانه اش شعله ور, خروشش خشم آلود, فسرده شدنش دورو دير, آتش گيره اش فروزان و تهديدش هراس انگيز.
ـ چگونه بر آتشى صبر كنم كه اگر جرقه اى به كره خاكى اندازد همه گياهانش را بسوزاند واگر كسى به قله كوهى پناه برد گرماى آن او را در آن جا بپزد.
گناهان خود در زبانه دوزخ باشد و از رحمت خدا دور و رانده شده و مغضوب درگاه او؟
!.
ـ پـيامبر خدا (ص ) : اين آتش دنيا يكى از هفتاد جز آتش دوزخ است كه هر يك از آن اجزا گرماى خود را دارد.
ـ دربـاره آيه ((و چون در جايگاه تنگى از دوزخ افكنده شوند)) فرمود: سوگند به آن كه جانم در دست اوست دوزخيان چنان در آتش در فشارند كه ميخ در ديوار.
ـ امـام باقر (ع ) : دوزخيان از شدت دردى كه از عذاب ((دردناك )) مى چشند مانند سگ و گرگ زوزه مـى كـشـند ...چشمانشان كم سوست , كر و لال و كورند, چهره هايشان سياه است و در آتش رانده شده اند و پشيمانند.
ـ پـيـامـبر خدا (ص ) : اهل دوزخ بر اثر آتش چندان درشت مى شوند كه هر يك از دندانهايشان به اندازه كوه احد مى شود.