0

اصول مسئولیت اجتماعی شرکت

 
qmpmarket
qmpmarket
کاربر تازه وارد
تاریخ عضویت : آبان 1392 
تعداد پست ها : 23

اصول مسئولیت اجتماعی شرکت






 


به هنگام نزدیک شدن و عمل کردن به مسئولیت اجتماعی، هدف اصلی یک سازمان، افزایش مشارکت در توسعه پایدار شامل بهداشت و رفاه اجتماعی می باشد. مطابق با این هدف، اگرچه یک لیست جامع از اصول مسئولیت اجتماعی موجود نمی­باشد، سازمان ها باید حداقل 7 اصل را رعایت کنند. این اصول عبارتند از:
1. پاسخگویی

یک سازمان باید پاسخگوی پیامدهایش بر جامعه باشد.
این اصل پیشنهاد می­دهد که یک سازمان باید بررسی مناسب و همچنین وظیفه پاسخ به این بررسی را قبول کند و خود را در مقابل آنهایی که متأثر از تصمیمات و فعالیتهایش هستند، و همچنین در مقابل کل جامعه جهت پیامد کلی تصمیمات و فعالیت هایش بر جامعه، پاسخگو بداند.
پاسخگو بودن، پیامد مثبتی در سازمان و جامعه دارد. درجه و میزان پاسخگویی باید همیشه مطابق با مقدار یا حدّ اختیار باشد. به نظر می­رسد سازمان هایی که بیشترن اختیار را دارا هستند، توجه بیشتری به کیفیت تصمیمات و اشتباهاتشان دارند. پاسخگویی همچنین شامل قبول مسئولیت به هنگام وقوع اشتباه، انجام اندازه گیری­های مناسب برای اصلاح اشتباه و اقدام جهت پیشگیری از وقوع مجدد، می باشد.
یک سازمان باید برای مسائل زیر پاسخگو باشد:
نتایج تصمیم­ها و فعالیت هایش، شامل نتایج با اهمیت، حتی اگر تصادفی و پیش­بینی نشده باشند و پیامدهای با اهمیت تصمیم­ها و اقدامات بر جامعه و محیط
2. شفافیت

یک سازمان باید در تصمیم­ها و فعالیت هایش که بر جامعه و محیط اثر می­گذارند، شفافیت داشته باشد. یک سازمان باید به صورت واضح، دقیق، کامل و در حدّ کافی و مستدل، تصمیم­ها و فعالیتهایش را شامل پیامدهای شناخته شده و احتمالی بر جامعه و محیط که مسئول آنها می­باشد، ابراز نماید. این اطلاعات باید به آسانی قابل استفاده و مستقیماً در دسترس کسانی که متأثر از فعالیت های سازمان هستند، باشد. این اطلاعات باید به موقع، واقعی و آماده ارائه به صورت واضح و بی­طرف باشند تا ذینفعان را به ارزیابی دقیق پیامدهای تصمیم­ها و فعالیت های سازمان بر منافع مربوط به آنها قادر سازد. شفافیت نیازمند فاش کردن اطلاعات خصوصی و در دسترس گذاشتن اطلاعات حفاظت شده قانونی نمی باشد، که در غیر اینصورت، فاش شدن، متناقض با مقررات قانونی، بازرگانی، امنیتی یا حریم شخصی خواهد بود. یک سازمان باید در موارد زیر شفافیت داشته باشد:
1. هدف، طبیعت و مکان فعالیت هایش
2. طریقه اتخاذ تصمیم­ها، اجرا و مرور آنها، شامل تعریف نقش­ها، مسئولیت­ها، پاسخگویی­ها و اختیارات، به موازات کارکردهای متفاوت در سازمان
3. استانداردها و معیاری که سازمان عملکرد مربوط به مسئولیت اجتماعیش را با آن ارزیابی می کند.
4. پیامدهای شناخته شده و احتمالی تصمیم­ها و فعالیت هایش برجامعه و محیط
5. شناسایی ذینفعان و معیار و روش­های مورد استفاده برای شناسایی، انتخاب و استخدام آنها
3. رفتار اخلاقی

یک سازمان باید در تمام زمان ها، اخلاقی رفتار نماید.
رفتار یک سازمان باید بر اساس اصول اخلاقی صداقت، بی غرضی و امانت باشد. این اصول اخلاقی بر اهمیت مردم، حیوانات و محیط و تعهد درنظر گرفتن منافع ذینفعان، دلالت می کنند.
یک سازمان باید رفتار اخلاقی خود را به وسیله موارد زیر ارتقاء دهد:
1. گسترش اصول هدایتی که به ارتقاء رفتار اخلاقی، درون سازمان و در تقابل سازمان با دیگران کمک می­کند.
2. شناسایی، قبول و به کارگیری استانداردهای رفتار اخلاقی خود، که مناسب با اهداف و فعالیت هایش و در عین حال سازگار با اصول ذکر شده در این استاندارد بین المللی باشد
3. تقویت و ترویج رعایت استانداردهای رفتار اخلاقی خود
4. تعیین و ابلاغ استانداردهای رفتار اخلاقی مورد انتظار از کارکنان و به خصوص از کسانی که موقعیت مهمی برای اثرگذاری بر ارزش­ها، فرهنگ، امانت، استراتژی و عملکرد سازمان دارند
5. ممانعت یا حل ناسازگاری­های منافع، در سراسر سازمان، که در غیر اینصورت می­توانند منجر به رفتار غیراخلاقی شوند
6. ایجاد مکانیزم های نظارت و کنترل پایش و اجرای رفتار اجتماعی
7. ایجاد مکانیزم هایی برای آسان کردن گزارش دهی تخلفات از رفتار اجتماعی، بدون ترس از تلافی و تشخیص و اداره موقعیت ها در جایی که قوانین و مقررات محلی وجود ندارند و یا در تناقض با رفتار اجتماعی می باشند. در این باره بیشتر بخوانید.

4. احترام به منافع ذینفعان

یک سازمان باید به منافع ذینفعانش احترام گذاشته، آنها را در نظر گیرد و نسبت به آنها پاسخگو باشد.
اگرچه اهداف یک سازمان منحصر به منافع صاحبانش، اعضاء یا سازندگانش می­باشد، دیگر افراد یا گروه­ها نیز دارای حقوق، دعاوی یا منافع خاصی هستند که باید مورد محاسبه قرار گیرد. درکل، ذینفعان سازمان ، این افراد و گروه ها را در بر می­گیرند.
یک سازمان باید:
ذینفعانش را شناسایی کند
از منافع و نیازهای ذینفعان آگاه بوده و احترام گذارد و پاسخگوی نگرانی های ابراز شده از جانب آنها باشد
منافع مشروع و حقوق قانونی ذینفعان را مشخص نماید
ظرفیت نسبی ذینفعان را برای ارتباط و تعهد سازمان به حساب آورد
رابطه منافع ذینفعان با منافع وسیعتر جامعه و توسعه پایدار، همچنین طبیعت رابطه ذینفعان با سازمان را درنظر بگیرد و
نقطه نظرات ذینفعان را که ممکن است متأثر از تصمیمات سازمان باشد، حتی درصورت نداشتن نقش رسمی در اداره سازمان یا عدم آگاهی از منافع خود در تصمیمات و فعالیت­های سازمان، درنظر بگیرند.


5. احترام به قاعده قانون

یک سازمان باید قبول نماید که احترام به قاعده قانون یک الزام است.
قاعده قانون به برتری قانون برمی­گردد، به خصوص به این ایده که هیچ فرد یا سازمانی بالاتر از قانون وجود ندارد و دولت نیز مطیع قانون می­باشد. قاعده قانون با عمل مستبدانه قدرت مغایرت دارد. به طور کلی در قاعده قانون اشاره شده است که قوانین، نوشته­ای ابرازشده به صورت آشکار و عادلانه اجراشده، مطابق با روش­های اجرایی ایجاد شده می­باشند. در مفهوم مسئولیت اجتماعی، احترام به قاعده قانون به معنای موافق بودن یک سازمان با تمام قوانین و مقررات کاربردی می­باشد. این مطلب بر آن دلالت دارد که برای آگاهی از قوانین و مقررات، جهت آگاهی دادن درون سازمان مسئول، برای رعایت این قوانین و مقررات و درک اینکه آنها رعایت می­شوند، باید مرحله به مرحله پیش رفت.


یک سازمان باید:
1. موافق الزامات قانونی و مقرراتی در تمام قلمروی عملیاتی­اش باشد
2. اطمینان یابد که روابط و فعالیت­هایش متعلق به چارچوب قانونی مناسب و موردنظر می­باشد
3. موافق با نظامنامه، خط­مشی، قوانین و روش­های اجرایی خودش بوده و آنها را به شکل عادلانه و بی طرف، بکار بگیرد آگاه از تمام مقررات قانونی بماند
4. در دوره­های زمانی، انطباق­هایش را بازبینی نماید(همان منبع).


 

6. احترام به قواعد بین المللی اخلاقی

یک سازمان باید به قواعد بین المللی اخلاقی، همچنان که به اصول مربوط به قاعده قانون وفادار است، احترام بگذارد.
1. در کشورهایی که قانون ملّی یا اجرای آن، حداقل مقدار حفاظت از محیط و جامعه را تأمین نمی­کند، یک سازمان باید برای احترام به قواعد بین المللی اخلاق، تلاش نماید.
2. در جایی که قانون ملّی و اجرای آن،سازمان­ها را از احترام به قواعد بین المللی اخلاقی منع می­کند، سازمان باید در بیشترین حد ممکن، تمام تلاش خود را برای احترام به این قواعد بنماید.
3. در موقعیت­های متناقض با قواعد بین المللی اخلاقی و جائیکه عدم پیروی از این قواعد نتایج قابل توجهی را موجب می­شود، یک سازمان باید در حد امکان و اقتضاء، طبیعت فعالیت­ها و روابط در قلمرو خود را بازبینی نماید.
4. یک سازمان باید موقعیت های مشروع و مجاری پیگیری تأثیرگذاری سازمان­ها و مراجع مربوطه را جهت اصلاح هرگونه تناقض با قانون ملّی و اجرای آن در نظر بگیرد.
5. یک سازمان باید از شرکت در فعالیت­های دیگر سازمان­ها که در مواجه با قواعد بین المللی اخلاقی موفق نبوده­اند، اجتناب کند

7. احترام به حقوق بشر

یک سازمان باید به حقوق بشر احترام گذاشته و هر دو جنبه اهمیت و جهانی بودن آن را مشخص نماید.
یک سازمان باید:
1. حقوق تنظیم شده در لایحه بین المللی حقوق بشر را محرتم شمرده و پرورش دهد
2. قبول نماید که این حقوق جهانی بوده و به طوری غیرقابل تقسیم، در تمام کشورها، فرهنگ و موقعیت ها دارای کاربرد می­باشد
3. در موقعیت هایی که حقوق بشر حمایت نمی­شود، برای احترام به حقوق بشر گام بردارد و از چنین شرایطی سوء استفاده ننماید، در موقعیت هایی که قانون ملّی یا اجرای آن، حمایت کافی از حقوق بشر نمی­نماید، وفادار به اصول احترام به قواعد بین المللی اخلاقی باشد.

 

چهارشنبه 14 اسفند 1392  12:13 PM
تشکرات از این پست
nikbakht88
دسترسی سریع به انجمن ها