دلنوشتهای برای شهدا
پندار ما این است که ما مانده ایم و شهدا رفته اندگ، اما حقیقت آن است که زمان ما را با خود برده است و شهدا مانده اند …
(شهید آوینی)
خوشا به حال دیوارهای کوتاه کوتاه که هنوزهم عکس شهید توی سینه هایشان دارند!
خوشا به حال کوچه پس کوچه های باریک باریک که تابلو نام شهید توی دستشان گرفته اند!
خوشا به حال درختها که هنوز هم شکوفه هایشان را با نام شهداباز می کنند و برگهایشان را به بوی شهدا طراوت می دهند!
خوشا به حال مسجد که هنوز سنگر شهداست و دورتادور پیشانی اش ، پیشابندی از عکس شهدای مسجد پیداست!
خوشا به حال گلدسته ها که باز هم در آسمان شهر،سنجاقک نام شهید می پراکنند!
خوشا به حال شقایقها و آلاله ها که هنوز به نام شهدا گل میدهند!
خوشا به حال کوله پشتیها که هنوز هم یاد شهید می دهند و در رگهایشان نفس شهدا جاری است!
خوشا به حال گل که بوی شهید می دهد!
خوشا به حال جبهه ها که شهید آبروی آنهاست !
خوشا به شلمچه که نامش به خاطر شهید ،آسمانی شده است !
خوشا به حال خرمشهر که به خاطر شهدا زبانزد دنیاست!
خوشا به حال چفیه که یادگار شهید است و اشک توی تار و پودش نهفته!
خوشا به حال شهید که همسایه ی دیوار به دیوار مهربانی بی پایان خداست وهم صحبت خدا!
ما هیچ وقت با شهداخداحافظی نمی کنیم. ما میخواهیم هر کداممان سایه ی یک شهید برروی زمین باشیم تا اگر برما نسیم بوزد ، به رقص در آییم ؛ واگر آفتاب ایمان بر تنمان بنشیند ،به پرواز درآییم.ما میخواهیم ادامه دهنده ی راه شهدا باشیم.
