پیمان‌سپاری یا برون‌سپاری

پیمان‌سپاری یا برون‌سپاری (Outsourcing) یک شیوه نسبتاً قدیمی و شناخته‌شده است که اخیراً در قالبی جدید وارد متون مربوط به علوم مدیریت و بازرگانی شده و مورد توجه فراوان قرار گرفته است، و هدف از آن هم واگذارکردن بخشی از کارها به شرکت‌هائی است که می‌توانند همان کار را با کیفیت مطلوب، اما با قیمتی پائین‌تر به انجام برسانند.

بررسی سیر تکامل علوم و فنون جدید در دوران معاصر نشان می‌دهد که پیمان‌سپاری یا برون‌سپاری، یکی از شیوه‌های مدیریتی است که به‌دنبال تخصص‌گرائی کامل مطرح شده است، و تخصص‌گرائی هم خود یک شاخه فرعی بر نظریه ”بهینه‌یابی“ است. مطابق نظریه بهینه‌یابی، وضعیت بهینه در هر امر، ناشی از حداکثر کردن درآمد حقیقی، در ازاء کاربرد مقدار معینی از نیروی کار است.