راوي :همرزم شهيد
منبع :سايت ساجد
سال ها بود كه افتخار آشنايي با شهيد ياسيني را داشتم . از ابتداي آشنايي همواره رابطه اي دوستان بين ما برقرار بود و از حال و روز هم با خبر بوديم . يكي دو ماهي بود كه ايشان را نديده بودم ، فرصتي پيش آمد تا خدمتشان برسم و عرض ادبي كنم . او در آن زمان رياست ستاد نيروي هوايي را به عهده داشت . با هماهنگي آجودان وارد دفتر ايشان شدم . پس از سلام و احوالپرسي خنديد و گفت :- آقاي حسني ! چرا ديگه پيش ما نمي آيي ؟! كفتم :تيمسار! موقعيت شغلي شما تغيير كرده ، رئيس ستاد نيرو هستيد و بالطبع مشغله كاري بسياري داريد . نمي خواهم مزاحمتان بشوم .او كه تا آن هنگام تبسم هميشگي را بر لب داشت . چهره اش تغيير كرد و گفت : - آقاي حسني ! اگر تصور مي كني كه شما ستوان هستي و من سرتيپ ، سخت در اشتباهي ، زيرا اين ميز و مقام كوچكتر از آن است كه بتواند فاصله اي بين ما ايجاد كند . مطمئن باش من همان ياسيني هستم كه سال ها قبل با او آشنا شدي . من همواره دست دوستانم را به گرمي مي فشارم و به مراوده با آنان افتخار مي كنم .
(حسين رضا حسني ، شهيد عليرضا يا سيني )
