یاد بگیریم انتقاد را بپذیریم

هیچ کس از انتقاد خوشش نمی‌آید. ما دوست داریم باور کنیم هر کار که می‌کنیم درست است، حتی اگر خلاف آن حقیقت داشته باشد. وقتی مرتکب اشتباه می‌شویم، ترجیح می‌دهیم کسی متوجه نشود. اما مردم متوجه می‌شوند و گاهی نیز اشتباهات ما را گوشزد می‌کنند. شاید این حتی وظیفه آن‌هاست که اشتباهات ما را ببینند و به ما کمک کنند که در آینده دیگر مرتکب آن‌ها نشویم. هر قدر دیگران سعی کنند مثبت باشند، اما انتقاد ناراحت کننده است.

اگر انتقاد را بیش از یک بار شنیده‌اید حتما آن را جدی بگیرید و به آن توجه کنید. اگر افراد متعددی یک نظریه مشابه بدهند حتما اشکالی وجود دارد که باید حل شود.

منبع انتقاد را در نظر بگیرید، آیا شخصی که از شما انتقاد کرده از چیز دیگری دلخور است؟ آیا این واکنش تند دلیل خاصی دارد؟

یاد بگیرید آرام باشید. کار آسانی نیست، اما می‌توانید یاد بگیرید حتی در شرایط سخت آرامش خود را حفظ کنید. کشیدن نفس‌های عمیق و آرام کمک می‌کند.

خود را از رفتار خود جدا کنید. حتی آدم‌های خوب هم ممکن است رفتارهای نادرست از خود بروز دهند. اشتباه کردن به معنای بد بودن شما نیست.

سعی کنید چیزی یاد بگیرید. ممکن است یک انتقاد درس بزرگی برای شما در بر داشته باشد. بعدا به آن انتقاد بیشتر فکر کنید. اگر بجا بود ببینید چگونه می‌توانید اشکال را بر طرف کنید و پیشرفت کنید. ما با این که انتقاد را منفی می‌دانیم اما در واقع می‌تواند یک نیروی مثبت در کمک به ما برای پیشرفت به حساب بیاید. شاید هرگز از انتقاد خوشتان نیاید، اما می‌توانید یاد بگیرید آن را بپذیرید.

هرگز تداعی عمل نکنید. این فقط بی ثباتی و عدم اعتماد به نفس شما را نشان می‌دهد و در ضمن طغیان‌های احساسی به ندرت چیزی را حل می‌کنند و معمولا وضع را بدتر می‌کنند.